IV SA/Wa 2056/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia N. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2056/15, odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi N. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 11 kwietnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2056/15, odrzucił skargę kasacyjną N. R. od wyroku z dnia 22 stycznia 2016 r. oddalającego skargę N. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej ze względu na to, że została ona sporządzona przez pełnomocnika skarżącej – A. R., który nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem. Pełnomocnik skarżącej – A. R. pismem z 22 kwietnia 2016 r. złożył w terminie zażalenie na ww. postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej zwanej "P.p.s.a."), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 P.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 169/12). Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że niedopuszczalne jest wnoszenie do sądu zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, które nie zostało sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w tych przepisach. Sąd, przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy stwierdził, że zażalenie zostało sporządzone osobiście przez pełnomocnika skarżącej – A. R., pomimo pouczenia, iż powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego albo doradcę podatkowego – w sprawach zobowiązań podatkowych bądź rzecznika patentowanego – w sprawach własności przemysłowej. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby A. R. był adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, albo spełniał inne ww. kryteria zawodowe. Ponadto na takie okoliczności pełnomocnik skarżącej nie powoływał się ani w zażaleniu, ani w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym stwierdzić należało, że zażalenie wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika. Wskazać należy, iż do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 P.p.s.a.). Stosownie zatem do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 194 § 4 oraz art. 197 § 2 w związku z art. 178 P.p.s.a., odrzucił zażalenie, jako niedopuszczalne.