IV SA/Wa 2058/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania postanawia: odmówić przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Po rozpoznaniu skargi Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2008 r, znak; [...] w przedmiocie odmowy uchylenia czynności materiałno-technicznej zameldowania A. S., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 marca 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 2058/08 uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzją organu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 16 września 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał uczestnikowi postępowania – A. S. - prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego E. M. W skardze kasacyjnej wniesionej w imieniu A. S. od powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wyznaczona z urzędu pełnomocnik zawarła wniosek o przyznanie, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Wniosek nie zawiera oświadczenia, że koszty zastępstwa prawnego nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik uczestnika postępowania we wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zawarła wymaganego prawem oświadczenia. Oświadczenie to jest obligatoryjnym elementem wniosku, a jego niezłożenie nie stanowi braku formalnego, podlegającego uzupełnieniu 3 (por, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05; Michał Kazek "Nieznajomość prawa a wynagradzanie za czynności pełnomocnika z urzędu" Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 6 (9)/2006, s. 65-71). Mając na uwadze, że niezłożenie przez profesjonalnego pełnomocnika oświadczenia w przedmiocie zapłaty kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy stanowi brak w zakresie uzasadnienia wniosku, należało odmówić przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, orzeczono jak w postanowieniu.