IV SA/Wa 2066/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2011 r. sprawy z wniosku Z. O. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2010 roku sygn. akt IV SA/Wa 2066/09 w sprawie ze skarg Z. O., S. L., S. L. i B. T. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. uzupełnia wyrok w ten sposób, że dotychczasowy pkt II i III oznacza odpowiednio jako pkt III i IV i dodaje pkt II w brzmieniu: "w pozostałym zakresie skargi oddala"; 2. w pozostałym zakresie oddala wniosek o uzupełnienie wyroku. Wyrokiem z dnia 26 października 2010 r. (doręczonym Skarżącej Z. O. w dniu 25 listopada 2010 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2009 r. (zwaną dalej "decyzją środowiskową") w części w jakiej utrzymano nią w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2007 r. nr [...] co do ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie Wschodniej Obwodnicy W. na odcinku od węzła R. do węzła Z. z wyłączeniem tych węzłów (pkt I orzeczenia). W pkt II wyroku wstrzymano wykonanie decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska do czasu uprawomocnienia się orzeczenia, a w pkt III rozstrzygnięto o kosztach postępowania sądowego. Pismem z dnia 2 grudnia 2010 r. Skarżąca Z. O. wniosła o uzupełnienie wyroku poprzez: 1. orzeczenie o tej części skargi, która dotyczyła decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2009 r. w zakresie, w jakim przedmiotowa decyzja nie została uchylona powołanym wyżej wyrokiem; 2. orzeczenie o zawartym w skardze wniosku o uchylenie poprzedzającej zaskarżoną decyzję decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2007 r. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca podniosła, że przedmiotem skargi była cała decyzja, a nie jej część. Skoro Sąd uchylił decyzję w części, to winien uzupełnić orzeczenie co do tej części decyzji, która nie została uchylona przedmiotowym wyrokiem. Zaznaczono, że w części niedotyczącej odcinka od węzła R. do węzła Z. skarga nie została w ogóle rozpoznana. Bowiem w wyroku Sąd ani skargi w pozostałej części nie uwzględnił, ani nie oddalił, ani nie odrzucił. Wskazano, że zakresem skargi objęta była również decyzja organu pierwszej instancji, zaś w rozstrzygnięciu Sądu nie wypowiedziano się co do tego aktu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: sygn. akt IV SA/Wa 2066/09 Zgodnie z art.157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami.administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony w ustawowym terminie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym brak jest jednomyślności czy w sytuacji uwzględnienia skargi w części (wskazanie w tenorze wyroku w jakiej części zaskarżony akt podlega uchyleniu), w wyroku powinno być zawarte dodatkowo sformułowanie "w pozostałym zakresie skargę oddala". Z jednej strony prezentowane jest stanowisko wskazujące na konieczność zawarcia w tenorze wyroku rozstrzygnięcia o całości żądania skargi. Przykładowo w wyroku z dnia 27 sierpnia 2010 r., (sygn. II OSK 1226/10, ogólnodostępnym na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych prowadzonej przez NSA) Naczelny Sąd Administracyjny w szczególności stwierdził, że wyrok sądu I instancji uwzględniający skargę w całości bądź w części, powinien być jasny i jednoznaczny dla uczestników postępowania, sądu kasacyjnego i dla organów, gdyż ocena prawna i wskazania co dalszego postępowania są wiążące w sprawie (art. 153 ppsa). Sentencja wyroku musi też być zgodna z uzasadnieniem wyroku, co w kontrolowanej sprawie było wątpliwe bowiem z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd nie uwzględnił skargi w całości, natomiast w sentencji wyroku nie zawarł rozstrzygnięcia o treści "w pozostałej części oddala skargę". Podobnie wniosek wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2010 r., (sygn. II OSK 1303/10, ogólnodostępnym na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych prowadzonej przez NSA) którym oddalono skargę kasacyjną uznając, że skoro Sąd I instancji nie zawarł w sentencji wyroku rozstrzygnięcia co do całości żądania skarżącego, to skarga pozostała nierozpoznana w tej części. Zauważyć należy, że ze sposobu konstruowania sentencji wyroków w praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych nie wynika natomiast konieczność zamieszczenia w sentencji wyroku zapisu "w pozostałej części oddala skargę", co sygn. akt IV SA/Wa 2066/09 uzasadnia stanowisko przeciwne. Analizując wcześniejszą praktykę konstruowania sentencji wyroków sądów administracyjnych wskazać można, iż zasadniczo w analogicznych sprawach, tego rodzaju sformułowania nie zamieszczano. Wobec jednak występujących obecnie rozbieżności co do skutków prawnych braku wskazania w tenorze wyroku, iż skarga w pozostałym zakresie nie zasługiwała na uwzględnienie (została oddalona) mając na uwadze interes strony w zakresie możliwości poddania orzeczenia kontroli instancyjnej bezpośrednio w całym zakresie, Sąd uznał za zasadne uzupełnienie wyroku. Podnieść przy tym należy, iż Sąd rozpoznał skargi w całości, czemu dał wyraz w akapicie 4 na str. 6 i akapit 1 na str. 7 uzasadnienia wyroku z dnia 26 października 2010 r. Przedmiotem kontroli Sądu była bowiem decyzja środowiskowa dotycząca przedsięwzięcia polegającego na budowie Wschodniej Obwodnicy W. na odcinku od "W." do "W.". Interes prawny skarżących do kwestionowania decyzji przesądzającej o przebiegu inwestycji może dotyczyć tylko tych odcinków, których przebieg skutkuje bezpośrednio w ich prawo własności, dlatego też skarga nie może być skuteczna wniesiona w zakresie w jakim kwestionowany jest przebieg całej obwodnicy o długości w wybranym wariancie ok. 19 km. Zatem z uzasadnienia wyroku w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że Sąd rozpoznał skargi w całości (w zakresie w jakim pozwalają na to przepisy ppsa), bowiem w pozostałym zakresie skargi musiały być oddalone w myśl art. 151 w zw. z art. 50 § 1 ppsa {brak interesu prawnego). Również z tego względu, uzupełnienie wyroku we wskazany sposób, usunie wszelkie wątpliwości istniejące w związku z zakresem rozstrzygnięcia uwidocznionym w sentencji wyroku, a zawartym w jego uzasadnieniu. Natomiast wniosek Skarżącej dotyczący nie wypowiedzenia się przez Sąd w kwestii decyzji organu I instancji nie zasługuje na uwzględnienie z następującego powodu. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być wyłącznie ostateczna decyzja administracyjna (decyzja od której nie przysługuje środek zaskarżenia - art. 52 ppsa). W przypadku uwzględnienia skargi przepis art. 135 ppsa nakłada na Sąd obowiązek zajęcia się wszystkimi postępowaniami w granicach danej sprawy. Czyniąc zadość temu obowiązkowi Sąd dokonał kontroli orzeczenia organu I instancji (akapit 5 na str. 8 uzasadnienia wyroku) uznając, że uchylenie tegoż aktu byłoby przedwczesne. Nadto ponownie orzekający w sprawie w granicach sygn. akt IV SA/Wa 2066/09 danej sprawy. Czyniąc zadość temu obowiązkowi Sąd dokonał kontroli orzeczenia organu I instancji {akapit 5 na str. 8 uzasadnienia wyroku) uznając, że uchylenie tegoż aktu byłoby przedwczesne. Nadto ponownie orzekający w sprawie w granicach art. 138 kpa organ II instancji związany będzie oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu (art. 153 ppsa), co również zostało uwidocznione w uzasadnieniu orzeczenia (akapit ostatni uzasadnienia). Zatem wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że akty lub czynności poprzedzające wydanie zaskarżonego aktu naruszyły przepisy prawa materialnego lub procesowego, w takim zakresie, że ich wyeliminowanie jest niezbędne, Sąd eliminuje je z obrotu, zamieszczając stosowne rozstrzygnięcie w tenorze wyroku. Natomiast gdy Sąd po rozpatrzeniu czy nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 153 ppsa dojdzie do przekonania, że takich podstaw jest brak, nie wypowiada się w tym przedmiocie w sentencji wyroku (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2006, s. 295). Dlatego też, wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o legalności aktu organu I instancji został oddalony. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 i 3 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.