IV SA/Wa 2070/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącej A. B. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. A. B. (dalej "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. W dniu 12 września 2017 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej wezwania do: - uiszczenia wpisu w wysokości 200 zł; - uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwania te zawierały pouczenie, że ich niewykonanie w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. W dniu 19 września 2017 r. uiszczono wpis od skargi oraz złożono pismo, w którym pełnomocnik skarżącej poinformował, że składa m. in. odpis pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej. Do przedmiotowego pisma dołączył jednak kserokopię pełnomocnictwa udzielonego mu w dniu 31 marca 2015 r. przez H. S. i A. B. do występowania w ich imieniu m. in. przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu na skutek niewykonania w terminie wezwania do uzupełnienia jej braku formalnego. Wskazać bowiem trzeba, że w myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej w skrócie: p.p.s.a., jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, a radca prawny może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi również art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Niedołączenie do skargi oryginału lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa sprawia zatem, że jest ona dotknięta brakiem formalnym (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt II OZ 896/11, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeśli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeśli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie skarga wniesiona została przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym, który jednak wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. nie załączył pełnomocnictwa do działania w imieniu strony. W związku z tym pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w trybie art. 49 § 1 pod rygorem przewidzianym w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Tylko bowiem kompletna i spełniająca wszystkie wymogi skarga może być przedmiotem merytorycznej oceny dokonywanej przez sąd administracyjny. Złożenie przez profesjonalnego pełnomocnika, w odpowiedzi na wezwanie, kserokopii pełnomocnictwa, bez poświadczenia jej za zgodność nie może być uznane za wystarczające upoważnienie do działania w imieniu strony przed Sądem. Reasumując, należy stwierdzić, że w wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącej, nie uzupełnił braków formalnych skargi, bowiem przedłożona przez niego kserokopia pełnomocnictwa nie zawiera podpisu mocodawcy (na dokumencie znajduje się bowiem jedynie kopia podpisu), nie została również uwierzytelniona. Zatem nie spełnia wymogów pełnomocnictwa określonych w art. 37 § 1 p.p.s.a. Z tego powodu skargę należało odrzucić stosownie do wyżej powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.