IV SA/Wa 2089/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na pismo Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za brak sieci postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. znak [...], wydaną po wznowieniu postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. z tytułu opłaty za brak sieci, stwierdził wydanie decyzji GIOŚ z dnia [...] marca 2012 r. znak [...] - utrzymującej w mocy decyzję GIOŚ z dnia [...] października 2011 r. znak [...] określającą wysokość zobowiązania [...] Sp. z o.o. z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r. w wysokości 7 433 000 zł (słownie: siedem milionów czterysta trzydzieści trzy tysiące złotych) - z naruszeniem prawa, tj. przez pracownika, który podlegał wyłączeniu stosownie do art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz odmówił uchylenia decyzji GIOŚ z dnia [...] marca 2012 r. znak [...], gdyż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 323/14 uchylił decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2013 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2013 r. Pismem z dnia 5 czerwca 2014 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. zwrócił się do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska o zwrot nadpłaty za brak sieci, w związku z ww. wyrokiem. W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska poinformował wnioskującą spółkę, że decyzja z dnia [...] października 2011 r., jak i utrzymująca ją w mocy decyzja z dnia [...] marca 2012 r. określająca wysokość zobowiązania spółki z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r., nie zostały uchylone przez sąd administracyjny i pozostają w obrocie prawnym. Brak jest zatem podstawy prawnej zobowiązującej organ do zwrotu uiszczonej przez spółkę kwoty tytułem opłaty za brak sieci. Pismem z dnia 10 lipca 2014 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wezwała Głównego Inspektora Ochrony Środowiska do usunięcia naruszenia prawa oraz dokonania zwrotu uiszczonej przez spółkę opłaty bądź podjęcia działań mających na celu niezwłoczne dokonanie zwrotu opłaty przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. W odpowiedzi na wezwanie Główny Inspektor Ochrony Środowiska w piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. podtrzymał stanowisko zawarte w wystąpieniu z dnia [...] czerwca 2014 r. Ponownie poinformował, że decyzja z dnia [...] marca 2012 r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja z dnia [...] października 2011 r. określająca wysokość zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci w 2006 r. nie zostały uchylone przez Sąd i pozostają w obrocie prawnym. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 77 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, nadpłata podlega zwrotowi w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego, ze stwierdzeniem jego prawomocności, uchylającego decyzję organu podatkowego pierwszej instancji lub stwierdzającego jej nieważność, z zastrzeżeniem § 3. Stosownie do art. 77 § 3 ww. ustawy, w przypadku uchylenia decyzji, o której mowa w § 1 pkt 1 lit. a-d lub stwierdzenia jej nieważności, jeżeli następnie, w terminie 3 miesięcy od dnia uchylenia lub stwierdzenia nieważności przez organ podatkowy lub od dnia doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego ze stwierdzeniem jego prawomocności, uchylającego decyzję lub stwierdzającego jej nieważność, zostanie wydana decyzja w tej samej sprawie, nadpłata, którą stanowi różnica między podatkiem wpłaconym a podatkiem wynikającym z tej decyzji, podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania nowej decyzji. Organ ponownie wskazał, że nie ma podstaw do zwrotu opłaty za brak sieci za 2006 r., wniesionej przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. Wniosek ten może zostać rozpatrzony dopiero po uprawomocnieniu się wyroku Sądu z dnia 23 kwietnia 2014 r. oraz po ponownym rozpatrzeniu przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska sprawy dotyczącej określenia wysokości zobowiązania spółki z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r. Pismem z dnia 22 września 2014 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2014 r. w sprawie odmowy zwrotu opłaty za brak sieci za 2006 r. Skarżąca Spółka zarzuciła, że w niniejszej sprawie decyzja organu drugiej instancji wydana po wznowieniu postępowania została już wykonana przez Spółkę, jednakże z uwagi na orzeczoną przez Sąd niewykonalność decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku, Główny Inspektor Ochrony Środowiska jest zobowiązany do zwrotu opłaty za brak sieci nienależnie uiszczonej przez spółkę. Zdaniem skarżącej, w tym zakresie wyrok jest wiążący dla organu administracji. Skoro opłata za brak sieci jest nienależna, uiszczone przez spółkę środki stanowią nadpłatę. Jednocześnie spółka powołała się na pismo uzyskane z Ministerstwa Środowiska – Departamentu Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2014 r., z którego wynika, iż organem odpowiedzialnym za zwrot uiszczonych przez spółki motoryzacyjne opłat za brak sieci jest Główny Inspektor Ochrony Środowiska. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie ze względu na brak podstawy prawnej do przyjęcia, że powstała nadpłata w opłacie za brak sieci za 2006 r. oraz że obowiązek zwrotu ciąży na Głównym Inspektorze Ochrony Środowiska. Organ wskazał, że pismo z dnia [...] czerwca 2014 r. ma wyłącznie walor informacyjny i nie stanowi żadnego aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., a w szczególności nie stanowi innego niż określony w art. 3 § 2 pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień strony wynikających z przepisów prawa. Podkreślił ponadto, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 23 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 323/14 nie wstrzymał wykonania ani decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2012 r., ani utrzymanej nią w mocy decyzji tego organu z dnia [...] października 2011 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania skarżącej spółki z tytułu opłaty za brak sieci za 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Kognicja sądów administracyjnych określona została m. in. w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.). Przepis ten zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści wskazanego przepisu wynika, ze sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotową skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż niniejsza sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Zaskarżone pismo Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2014 r. nie jest decyzją, nie jest również aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Pismo to ma wyłącznie charakter informacyjny – ani jego treść, ani forma nie stwarzają podstaw, aby uznać je za akt z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie zmienia ono sytuacji prawnej wnoszącego skargę, zaś do aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. należy zaliczyć takie akty i czynności, które konkretyzują uprawnienia lub obowiązki wynikające z mocy prawa. Wskazać należy, że zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, do należności z tytułu opłat za brak sieci stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), natomiast uprawnienia organów podatkowych przysługują Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska. To, że kwestionowane pismo nie ma charakteru czynności lub aktu, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wynika również z regulacji Ordynacji podatkowej, która normuje czynności związane ze zwrotem nadpłaty (por. postanowienie NSA z dnia 30 października 2014 r. sygn. akt II OSK 2205/14). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.