IV SA/Wa 2089/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rząsa, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [... maja 2018 r. Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] dnia [...] października 2017 r. o numerze [...], który po rozpatrzeniu wniosku Prezydenta [...] w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego dla realizacji inwestycji pn.: "Budowa publicznej drogi gminnej klasy "G" (KDG) wraz z infrastrukturą [...] - etap I", udzielił Prezydentowi [...] pozwolenia wodnoprawnego dla realizacji ww inwestycji we wskazanym w decyzji zakresie. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny. Prezydent [...] wnioskiem z dnia [...] czerwca 2017 roku (data prezentaty wpływu do oragnu) wystąpił w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego w zakresie wykonania urządzeń wodnych, obejmującego przebudowę, likwidację i wykonanie rowów oraz wykonanie przepustów i wylotów, a także na szczególne korzystanie z wód, polegające na odprowadzaniu wód opadowych i roztopowych do ziemi, tj. do rowu W-2, w związku z realizacją ww inwestycji drogowej. Wnioskodawca (Prezydent [...]) został przez organ poinformowany, iż na potrzeby niniejszego pozwolenia koniecznym jest, na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3, w związku z art. 9 ust. 1 pkt 19 litera a, ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo wodne, uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Stąd, wnioskodawca w dniu [...] lipca 2017 r. przedłożył organowi aneks do operatu wodnoprawnego, w którym uwzględniono warunki wymagane dla uzyskania wnioskowanego pozwolenia, zgodne z zakresem art. 132 ww ustawy oraz uzupełniony wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie ww urządzeń wodnych. Zgodnie z treścią art. 127 ust. 6 cyt. ustawy pismem z dnia [...] lipca 2017 r., organ podał do publicznej wiadomości informację o wszczęciu w niniejszej sprawie postępowania administracyjnego oraz został zapewniony udział społeczeństwa w prowadzonym postępowaniu. W dniu [...] sierpnia 2017 r. Prezydent [...] wystąpił z wnioskiem o modyfikację wniosku z dnia [...] czerwca 2017 r., zmienionego pismem z dnia [...] lipca 2017 r., w zakresie wyłączenia z wniosku pkt. 4.1 dotyczącego wykonania prawostronnego rowu przydrożnego wraz z ujściem rowu do rowu melioracyjnego W-2, na działkach numer [...] oraz [...] obr. [...], rozszerzenia wniosku o pkt 8 dotyczący wykonania wylotu otwartego systemu kanalizacji (wylot z korytka żelbetowego) do rowu melioracyjnego W-2, w lewej skarpie rowu, na rzędnej 198,50 m n.p.m. Wnioskodawca wyjaśnił, iż po modyfikacji wniosku, na działce numer [...] obr. [...], nie będą zlokalizowane urządzenia wodne, a zatem właściciel działki przestaje być stroną postępowania. Organ i instancji ustalił, iż przedmiotem inwestycji, dla której inwestor wystąpił o wydanie przedmiotowego pozwolenia, będzie budowa drogi gminnej klasy G wraz z odwodnieniem odcinka drogi oraz skarp nasypowych drogi gminnej. Droga zaprojektowana będzie na działkach numer [...] obr. [...]. W ramach powyższej inwestycji zaszła konieczność budowy, przebudowy i likwidacji istniejących urządzeń wodnych. W tym celu na terenie w/w działek zaprojektowano wykonanie kanalizacji deszczowej zakończonej dwoma wylotami o numerach DOSI i DOS2. Zlewnię odprowadzanych wód opadowo - roztopowych tworzą powierzchnie pasa drogowego. Wody opadowo - roztopowe z terenu ww działek za pomocą spadków podłużnych i poprzecznych zostaną skierowane do urządzeń projektowanej kanalizacji (wpusty uliczne), a następnie zostaną wprowadzone do rowu melioracyjnego W-2. Ponadto w celu odwodnienia skarp nasypowych drogi gminnej zaprojektowano lewostronne i prawostronne rowy przydrożne oraz odcinkowo system kanalizacji otwartej (korytka żelbetowe) z odpływem wód z odwodnienia do rowu melioracyjnego W-2. Wyloty kanalizacji deszczowej zamkniętej posadowione będą w studni rewizyjnej D zlokalizowanej na krytym odcinku rowu melioracyjnego W-2. Wyloty kanalizacji otwartej zaprojektowano w lewej skarpie rowu melioracyjnego W-2. Teren zajęty pod rów melioracyjnego W-2, na rozpatrywanym odcinku wchodzi w skład działek numer [...], które stanowią odpowiednio współwłasność B. S. i M. T. - dz. nr [...], natomiast dz. nr [...] stanowi własność A. B. W toku prowadzonego postępowania dowodowego do akt sprawy dołączono dokumenty przekazane przez strony postępowania, m.in. pismo M. T. i B. S. kierowane do Starosty [...], w sprawie wykonania zjazdu z projektowanej drogi gminnej, do działki numer [...]. Pismami z dnia [...] września 2017 r. oraz w piśmie z dnia [...] września 2017 r. pełnomocnik inwestora - Prezydenta [...] wyjaśnił, iż ww wnioski stron nie mogą zostać uwzględnione, ze względu na zapisy § 9 ust. 1 pkt. 4 Rozporządzenia Ministra Transportu Gospodarki Morskiej z dnia 30 maja 2000 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogowe obiekty inżynierskie i ich usytuowanie, zgodnie z którym na drodze klasy G należy ograniczyć liczbę i częstotliwość zjazdów przez zapewnienie dojazdu z innych dróg niższych klas. Ponadto wyjaśnił, iż działka numer [...] posiada dotychczasowy dostęp komunikacyjny od strony użytku drogowego zlokalizowanego na działce numer [...] po wschodniej stronie przedmiotowej działki, zaś do działki numer [...] obr. zaprojektowano zjazd od strony działki nr [...]. Natomiast ze względu na brak wpływu na zasięg oddziaływania zamierzonego korzystania z wód oraz planowanych do wykonania urządzeń wodnych, budowa tego zjazdu nie dotyczy postępowania w sprawie przedmiotowego postępowania. Ostatecznie, Starosta [...] uznając przedmiotowy wniosek za w pełni wykazany, ww decyzją z dnia [...] października 2017 r. udzielił wnioskowane przez Prezydenta [...] pozwolenie wodnoprawne. Odwołanie od ww. rozstrzygnięcia złożyły M. T. oraz B. S., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie o odmowie udzielenia ww pozwolenia. Podniosły, że ich wniosek w sprawie konieczności zaprojektowania dojazdu do działki nr ew. [...], stanowiącej ich własność, w sposób nieuprawniony nie został uwzględniony, a organ w tym zakresie jedynie wskazał na bezzasadność w tym zakresie, ich stanowiska. Starosta ograniczył się bowiem do stwierdzenia, iż zgodnie z treścią pisma z dnia [...] września 2017 r. wnioskodawca nie zamierza pozostawić przedmiotowej nieruchomości bez możliwości dojazdu do drogi publicznej, po drugie, w ocenie organu, nawet w przypadku braku takiego dojazdu, brak jest podstaw do jednoznacznego uznania działań objętych przedmiotowym pozwoleniem, jako niespełniających wymagań wskazanych w art. 125 pkt 3 ustawy Prawo wodne. Odwołujące się dodatkowo wskazały, że zgodnie z rozstrzygnięciem Starosty wody opadowe i roztopowe pochodzące z odwodnienia projektowanej drogi będą odprowadzane do rowu melioracyjnego W-2, który jako składnik działki o charakterze rolnym w rozumieniu ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, podlegać będzie degradacji i dewastacji. To z kolei w sposób oczywisty wpłynie na negatywny stan - zagrożenie środowiska naturalnego. Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie w tym kontekście uznał, uwzględniając, iż planowane do odprowadzania wody opadowe i roztopowe będą spełniać wymagania wynikające z przepisów rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, że przedmiotowe korzystanie z wód nie powinno mieć wpływu na wskazane wyżej cele środowiskowe. Organ odwoławczy uznał również za nieuzasadniony zawarty w odwołaniu zarzut dotyczący braku nałożenia ww pozwoleniem wodnoprawnym obowiązku zainstalowania urządzeń podczyszczających ścieki wskazując, iż jedynym wymaganym ww regulacją prawną obowiązkiem nałożonym na inwestora, jest odprowadzanie wód charakteryzujących się określoną jakością, zaś sam sposób ich oczyszczenia pozostaje bez znaczenia dla rozpatrzenia złożonego wniosku. Jednakże, mimo powyższego, w dołączonym do wniosku operacie wodnoprawnym inwestor poinformował, że wody z terenu drogi będą odprowadzane do środowiska za pośrednictwem wpustów wyposażonych w osadniki, co umożliwi ich oczyszczenie do stanu dopuszczalnego przepisami prawa. Wobec powyższego za niesłuszny uznał także ten zarzut, dotyczący braku ochrony rowu melioracyjnego W-2, jako części działki o charakterze rolnym. Odnosząc się natomiast do kwestii ewentualnego naruszenia zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organ odwoławczy wskazał, iż przedmiotowa inwestycja jest realizowana na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, czyli tzw. specustawy drogowej. Zastosowanie zawartych w niej uregulowań, stanowiących lex specialis w stosunku do przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym powoduje, że ocena zgodności inwestycji z jej przepisami dokonywana jest na końcu procesu inwestycyjnego, tj. dopiero w trakcie uzyskiwania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Ostatecznie, zdaniem Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, Starosta [...] przeprowadził wnikliwą analizę przedłożonej przy wniosku dokumentacji i zasadnie stwierdził brak przesłanek do udzielenia odmowy dla wydania przedmiotowego pozwolenia. Od powyższej decyzji Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Nr [...]z dnia [...] maja 2018 r., skargę wniosła M. T. zaskarżając ją w całości. Wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji organów obu instancji, względnie o ich uchylenie. Skarżąca w uzasadnieniu skargi min. podniosła zarzut skierowania przez Starostę [...] decyzji do podmiotu nie legitymowanego jako strona postępowania. W sprawie bowiem decyzję organu I instancji skierowano do Prezydenta [...], w sytuacji kiedy w ocenie skarżącej, Prezydent [...] został wyłączony od udziału w sprawie na podstawie art. 127 ust. 7b ustawy - Prawo wodne, jako "wnioskodawca". Organ II instancji nie zwrócił uwagi, że Prezydent [...] jest organem jednostki samorządu terytorialnego – Gminy [...], który to podmiot, będąc zarazem powiatem grodzkim, posiada osobowość prawną. W ocenie skarżącej stroną i adresatem decyzji powinna być Gmina [...], na co wskazuje pośrednio rozdzielnik do decyzji organu I instancji. Również, jak podniosła skarżącej, na etapie postępowania administracyjnego wniesła o uwzględnienie konieczności utrzymania (zaprojektowania) dojazdu do działki nr [...]. Wniosek ten jednak pozostał bez jakiejkolwiek reakcji ze strony Starosty [...], który jedynie na str. 7-8 decyzji wskazał w tym względzie na zapisy § 9 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Transportu Gospodarki Morskiej z dnia 30 maja 2000 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogowe obiekty inżynierskie i ich usytuowanie. Natomiast organ odwoławczy zasadniczo w ogóle nie odniósł się do części zarzutów odwołania, a w tym również do podniesionych w powyższym zakresie, czym naruszył przepisy art. 8 i 11 Kpa. Nadto skarżąca wskazała na nie wyjaśnienie w zaskarżonej do Sądu decyzji kwestii "dostępności komunikacyjnej" dla działki nr [...], czym jej zdaniem naruszono przepis art. 78 § 1 Kpa. Prezes PGW Wody Polskie jedynie nieuprawnienie oparł się o wyjaśnienie pełnomocnika wnioskodawcy odnośnie istnienia "dotychczasowego dostępu komunikacyjnego od strony użytku drogowego zlokalizowanego na działce nr [...] po wschodniej stronie działki", sam zaś nie podjął w tej materii jakichkolwiek czynności wyjaśniających. Skarżąca zarzuciła także, iż w przedmiotowej sprawie należało przeprowadzić rozprawę administracyjną na podstawie art. 89 § 2 Kpa, której to czynności organ I instancji zaniechał, a organ odwoławczy powyższe uchybienie pozostawił bez rozpoznania. Również, w jej ocenie, sposób sporządzenia uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazuje na daleko posunięty brak profesjonalizmu i na niezapoznanie się przez organ z istotą sprawy. Niezależnie, skarżąca wskazała na fakt, iż organ II instancji prowadził swoje postępowanie przez kilka miesięcy, z rażącym naruszeniem zasady szybkości tegoż postępowania (art. 12 § 1 Kpa) i bezwzględnie obowiązującego terminu załatwienia sprawy (art. 35 § 2 Kpa). Prezes Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w odpowiedzi skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie, czy też konieczność stwierdzenia jej nieważności. Wojewódzkie sądy administracyjne w oparciu m. in. o art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. uprawnione są do dokonywania kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oceny legalności zaskarżonych aktów Sąd dokonuje poprzez ustalenie, czy podjęto je zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego oraz czy prawidłowo zastosowano i zinterpretowano normy prawa materialnego. W myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest nadto związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skład orzekający w niniejszej sprawie, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji - w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy - doszedł do przekonania, że wniesiona skarga nie jest zasadna. Podniesione w niej argumenty nie zasługiwały na uwzględnienie, a Sąd działając z urzędu nie dostrzegł takich uchybień rozstrzygnięć obu instancji, które mogłyby prowadzić do ich uchylenia. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że pozwolenie wodnoprawne, w okolicznościach niniejszej sprawy, zgodnie z art. 11d ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, stanowi załącznik do wniosku o wydanie rozstrzygnięcia na podstawie "specustawy" drogowej. Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, zgodnie z powołaną wyżej regulacją prawną, zawiera między innymi wymagane przepisami odrębnymi decyzje administracyjne, w tym również pozwolenie wodnoprawne, wydawane na podstawie ustawy Prawo wodne. Pozwolenie wodnoprawne jest decyzją, która ocenia wnioskowane szczególne korzystanie z wód, w tym przypadku wykonanie ww urządzeń wodnych pod kątem m.in. ich zgodności z ochroną zdrowia ludzi oraz wpływu na środowisko, tj. m.in. wody podziemne i powierzchniowe, formy ochrony przyrody, itp. W sprawie niniejszej wniosek o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego dotyczył wykonania urządzeń wodnych, tj. przebudowy, likwidacji i wykonania rowów oraz wykonania przepustów i wylotów, a także szczególnego korzystania z wód, polegającego na odprowadzaniu wód opadowych i roztopowych z projektowanej drogi do ziemi, tj. do rowu melioracyjnego W-2. Powyższa inwestycja obejmuje min. przebudowę rowu melioracyjnego W-2 na działkach numer [...] (stanowiącej własność skarżącej [...] obr. [...] w km 1+735 - 1+771,5 biegu rowu, jak i wykonanie dwóch wylotów kanalizacji deszczowej otwartej, posadowionych na lewej skarpie rowu melioracyjnego W-2, w tym także na działce skarżącej nr [...]. Sąd podziela stanowisko organów obu instancji, że zaprojektowane rozwiązania spełniają wskazane warunki, na co wskazuje m. in. sporządzony w tej sprawie operat wodnoprawny poddany ocenie organów. Przedstawiona przez wnioskodawcę dokumentacja jak i zebrane w trakcie postępowania informacje, upoważniały Starostę [...] do udzielenia tego pozwolenia wodnoprawnego. Trzeba mieć też na uwadze, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie powyższego pozwolenia nie stanowi decyzji uznaniowej a jest typem aktu związanego, co oznacza, że w każdym przypadku spełnienia przez wnioskodawcę ustawowych przesłanek wymaganych do wydania tego aktu, organ administracji publicznej ma obowiązek do pozytywnego rozpatrzenia wniosku i wydania wnioskowanej decyzji, organ administracji publicznej nie ma możliwości od odmowy wydania wnioskowanej decyzji. Odmowa udzielenia pozwolenia wodnoprawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności określone w art. 126 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, obowiązującej w dniu wydania zaskarżonej decyzji, które to okoliczności nie miały miejsca w analizowanym przypadku. Niezależnie na uwagę i uwzględnienie zasługuje fakt, że zgodnie z ww ustawą Prawo wodne, pozwolenie wodnoprawne dotyczy wykonania urządzenia wodnego, którym są także wyżej wskazane prace, a ich usytuowanie determinuje przebieg realizowanej ulicy, tak by mogły spełniać właściwie swą rolę, jako odbiorniki wód opadowych i roztopowych z tej drogi, co zostało przeanalizowane w operacie wodnoprawnym, sporządzonym w tej sprawie. Miejsce ich usytuowania wskazał Inwestor wnioskując o to pozwolenie. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że właśnie ów operat jest dokumentem o podstawowym znaczeniu, w oparciu o który wydaje się pozwolenia wodnoprawne. Zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie trafnie dostrzega się i eksponuje specjalistyczny charakter tego opracowania oraz brak obowiązku po stronie organu powoływania biegłych, którzy weryfikowaliby złożony przez wnioskodawcę operat. To strona go kwestionująca może posłużyć się kontroperatem czego nie uczyniła. Zakres operatu uwarunkowany jest treścią art. 132 ustawy Prawo wodne, a Starosta, jako organ wyspecjalizowany w zakresie prawa wodnego, może samodzielnie zweryfikować tak jego zawartość jak i rzetelność jego wykonania, a następnie w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy dokonuje oceny czy sposób korzystania z wody zapewni należyte osiągnięcie celów środowiskowych dla wód i nie naruszy wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów. W oparciu zatem o te przesłanki nie było podstaw do odmowy udzielenia przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego. Jednocześnie wskazać za organem należy, odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu dotyczącego pozostawienia działki skarżącej nr ew. [...] bez dostępu do drogi publicznej, iż z pisma inwestora z dnia [...] września 2017 r. wynika, iż nieruchomość skarżącej posiada dotychczasowy dostęp komunikacyjny od strony użytku drogowego zlokalizowanego na działce nr [...] po wschodniej stronie przedmiotowej działki. Do drogi tej z kolei prowadzi projektowany zjazd na końcu przedmiotowej drogi. Przy czym, jak wyżej podniesiono, wydanie decyzji w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego, nie determinuje powyższej okoliczności a jedynie wskazuje na zakres przeprowadzanych prac objętych decyzją wodnoprawną. Kwestie dostępu do drogi publicznej są badane na etapie postępowania o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Trzeba mieć na uwadze, że pozwolenie wodnoprawne zezwalające na wykonanie objętych nim zadań, ma bowiem jedynie umożliwić realizację decyzji ZRiD o budowie ww drogi gminnej i nie zastępuje ani nie zawiera uregulowań właściwych dla decyzji lokalizacyjnej (drogowej). Należy także wskazać, iż Prezydent [...] jako zarządcą dróg publicznych na terenie miasta [...] a jednocześnie reprezentant Gminy [...] jako organ wykonawczy Gminy, uprawniony jest zarówno do złożenia wniosku w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego dla ww inwestycji drogowej, której jest realizatorem - jako inwestor umocowany do reprezentowania Gminy [...] w powyższym zakresie, a także jako adresat przedmiotowej decyzji, reprezentując Gminę [...]. Zgodnie z treścią art. 11a ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.o samorządzie gminnym (Dz. U. 1990 Nr 16 poz. 95) organami gminy są: 1) rada gminy; 2) wójt (burmistrz, prezydent miasta). Przepis art. 26 ust 4 cyt. ustawy wskazuje, iż w miastach powyżej 100 000 mieszkańców organem wykonawczym jest właśnie prezydent miasta, który zgodnie z art. 31 ww ustawy, kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Powołana regulacja jednoznacznie zatem wskazuje, iż prezydent miasta, jak w sprawie niniejszej Prezydent [...], reprezentuje Gminę [...]. Stąd też posiadał uprawnienie zarówno w zakresie wystąpienia z przedmiotowym wnioskiem jak i w zakresie pozostawania adresatem tej decyzji, jako reprezentant Gminy [...], działając w jej imieniu. Wobec powyższego, wbrew twierdzeniu skargi, wydanie ww decyzji w stosunku do Prezydenta, znajduje umocowanie w przepisach powołanej ustawy o samorządzie gminnym, jako do podmiotu legitymowanego tj. strony postępowania w przedmiotowym postępowaniu. W tym kontekście nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja skarżącej, iż przedmiotowa decyzja winna być skierowana do Gminy [...], a nie jak wadliwie wynika to z jej sentencji, w stosunku do Prezydenta [...]. O tym, jej zdaniem, dodatkowo świadczy treść rozdzielnika ww decyzji (doręczenie decyzji jako stronie - Gminie [...]) a to stanowi, iż decyzja została wadliwe skierowana wobec podmiotu nielegitymowanego do występowania w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu Prezydent [...] jest umocowany do udziału w przedmiotowej sprawie jako strona - wnioskodawca a prowadzone z jego udziałem postępowanie nie nosi znamion nieważności. Wbrew stanowisku skarżącej, nie ma podstaw aby Prezydent Miasta[...] został wyłączony od udziału w sprawie na podstawie art. 127 ust. 7b ustawy - Prawo wodne z 2001 r. jako "wnioskodawca". Również, Prezydent Miasta [...] w przedmiotowym postępowaniu, nie występuje jako organ rozstrzygający w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego a jedynie jako podmiot wnoszący o jego uzyskanie. Decyzja z kolei została wydana przez uprawniony organ – Starostę[...]. Zatem brak jest konfliktu w tym zakresie. Wobec powyższego za niezasadne uznać należy stanowisko skarżącej, iż wydana decyzja nosi znamiona nieważności. Również nie zasługuje na uwzględnienie zarzut w przedmiocie przewlekłości prowadzonego postępowania. Na niezałatwienie sprawy w terminie służy instytucja zażalenia, które można wnieść do organu wyższej instancji, w trybie art. 37 kpa. W sytuacji zaś dalszej przewlekłości lub pozostawania organu w bezczynności służy oddzielnie wniesiona skarga do sądu administracyjnego, który ma obowiązek orzec czy przewlekłość, względnie bezczynność, miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zatem reasumując, jeżeli planowany zakres prac przewidziany pozwoleniem wodnoprawnym nie naruszy zasad gospodarowania wodami (nie pogorszy stosunków wodnych), to nie ma przeszkód w udzieleniu inwestorowi pozwolenia wodnoprawnego w przedmiotowym zakresie. Z brzmienia art. 125 oraz 126 ustawy Prawo wodne wynika, że jedynie jednoznaczne naruszenie wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów może skutkować odmową udzielenia pozwolenia. W ocenie Sądu, w okolicznościach badanej sprawy takie naruszenia nie wystąpiły. Również, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w tym także podniesionych w skardze, a skutkujących wyeliminowaniem z obrotu prawnego badanych decyzji. Organ odwoławczy właściwie i wyczerpująco ponownie przeanalizował sprawę w jej całokształcie, w tym poddał ocenie dokumenty, a w szczególności złożony przez wnioskodawcę operat wodnoprawny, który spełnia wszystkie konieczne wymogi. Organ odwoławczy wyprowadził trafne wnioski, a swym analizom i płynącym z nich konkluzjom dał wyraz w prawidłowo sporządzonej decyzji, spełniającej wymogi art. 107 § 3 k.p.a. decyzji. Nie jest też zasadny argument skargi, jakoby wydanie pozwolenia wodnoprawnego winno poprzedzić przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. Zamiarem skarżącej jest uzyskanie dostępu dla jej nieruchomości do drogi publicznej stosownym zjazdem. Natomiast rozprawa taka nie mogłaby temu celowi służyć (analizowanie alternatyw planowych w decyzji lokalizacyjnej-drogowej zjazdów), bo nie to jest przedmiotem prowadzonego postępowania. Ilość i usytuowanie poszczególnych urządzeń przewidzianych przedmiotowym pozwoleniem m.in. na działce skarżącej zostało poddane wnikliwej analizie w operacie wodnoprawnym. Kwestia ich wielkości, ilości i rozlokowania była tam rozważana, podobnie jak i brak potrzeby oczyszczania wód opadowych i roztopowych do nich wpływających. Skarżąca nie przedłożyła kontroperatu, z którego można by było wyprowadzić odmienne wnioski. Gołosłowne są więc jej twierdzenia, że nie rozważono zagrożenia osiągnięcia celów środowiskowych dla wód. W tych okolicznościach zatem przeprowadzenie takiej rozprawy nie przyspieszyłoby ani nie uprościłoby postępowania, a żaden przepis prawa materialnego jej nie wymagał. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.