IV SA/Wa 2104/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K., J. C., H. C., K. K., J. G., J. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. K., J. C., H. C., K. K., J. G. oraz J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) sierpnia 2007r. nr (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi W dniu 21 września 2007r. G. K., J. C., H. C., K. K., J. G. reprezentowani przez J. M. będąca również skarżącą skierowali skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) sierpnia 2007r. nr (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia (...) kwietnia 2007r. ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji N. wraz z infrastrukturą. W skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wskazanej skargi, z uwagi na dokonanie oczywistej omyłki rachunkowej przy obliczaniu terminu biegnącego do złożenia skargi , w wyniku której zamiast złożyć skargę w dniu 20 września 2007r. skarżący złożyli skargę w dniu 21 września 2007r. Z nadesłanych przez organ akt administracyjnych wynika, iż zaskarżona decyzja doręczona została pełnomocnikowi skarżących w dniu 21 sierpnia 2007r. a zatem 30 – dniowy termin na złożenie skargi upłynął z dniem 20 września 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Oceniając powyższy wniosek należy uznać, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Zgodnie art. 86 i 87 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r, Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy może złożyć wniosek o przywrócenie terminu wnosząc go do sądu ,w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest zatem łączne spełnienie wymienionych przesłanek. Jedną z przesłanek zasadności wniosku o przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, a więc wykazanie, iż dołożyła szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jednocześnie w orzecznictwie podkreśla się, iż brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem ( por. postanowienie SN z 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71 , OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144; postanowienie SN z 29 października 1999 r., I CKN 556/98; postanowienie SN z 12 stycznia 1999 r., II UKN 667/98 , OSNAP - 2000, nr 12, poz. 488). Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce wówczas gdy strona przy zachowaniu wszelkiej staranności nie mogła czynności dokonać w terminie. Okoliczności takiej w żadnym wypadku nie może stanowić, pomyłka w obliczaniu terminu w sytuacji gdy strona prawidłowo została pouczona przez organ o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W sprawie nie nastąpiły zatem nadzwyczajne zdarzenia, których strona nie była w stanie przezwyciężyć nawet przy zachowaniu maksimum staranności, a które miały wpływ na uchybienie przez stronę terminowi do złożenia skargi. Albowiem brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2001r.,II SA/Wr 1744/00 nie publ.; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002r, V SA 793/02,M.Pr.2002, nr 23,s.1059). Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.