IV SA/Wa 2106/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. F. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2010 r. wydanego w sprawie ze skargi A. F. i B. J. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - odmówić przywrócenia terminu - Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 2106/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. F. i B. J. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Wyrok wydano bezpośrednio po zamknięciu rozprawy i naradzie sędziów składu orzekającego. Jak wynika z protokołu rozprawy w dniu 20 grudnia 2010 r. żadna ze stron postępowania nie stawiła się na posiedzeniu Sądu. W dniu 17 lutego 2011 r. (data stempla pocztowego) A. F. złożył do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 grudnia 2010 r. oraz doręczenie odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. We wniosku skarżący wskazał, że dopiero 17 lutego 2011 r. dowiedział się o wydaniu wyroku. Wcześniej nie został poinformowany o toczącym się postępowaniu, ani o terminie rozprawy, chociaż ma w sprawie status strony, potwierdzony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postępowaniu o sygn. akt I OSK 611/10. Nadmienić w tym miejscu należy, że w sprawie o sygn. akt I OSK 611/10 wyrokiem z dnia 6 października 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Głównego Geodety Kraju uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 1594/09 wydany w sprawie ze skargi A. F. i B. J. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W dniu 18 lutego 2011 r. (data stempla pocztowego) A. F. wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 grudnia 2010 r. i doręczenie odpisu tego wyroku z uzasadnieniem. W uzasadnieniu powołał taką samą argumentację, jak w opisanym wyżej wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący ponowił też wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 141 § 2 ppsa ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W przedmiotowej sprawie wyrok ogłoszono w dniu 20 grudnia 2010 r. W świetle powołanego art. 141 § 2 ppsa wniosek o sporządzenie jego uzasadnienia powinien zostać zatem złożony najpóźniej w dniu 27 grudnia 2010 r. A. F. wniósł go natomiast w dniu 17 lutego 2011 r., zatem po upływie terminu. Zgodnie z art. 86 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 87 § 1 i 2 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 4 tej samej ustawy, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Sąd przyjął, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustała w dniu 17 lutego 2011 r., kiedy skarżący - jak twierdzi - dowiedział się o wydaniu wyroku z dnia 20 grudnia 2011 r. Mając to ustalenie na względzie, stwierdzić należy, że składając przedmiotowe żądanie w tym samym dniu strona zachowała przewidziany przez art. 87 § 1 powoływanej ustawy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/05 LEX nr 192260). Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności. Przyjęcie obiektywnego miernika staranności strony postępowania dokonującej spóźnionej czynności procesowej nie oznacza oczywiście, że ocena winy w uchybieniu terminu dokonywana jest w oderwaniu istotnych dla tej oceny okoliczności konkretnej sprawy. Literatura i orzecznictwo do przeszkód, uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. Przedstawiona przez A. F. argumentacja nie pozwala przyjąć, że nie ponosi on winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 grudnia 2010 r. Uzasadnienie wniosku wskazuje, że strona upatruje winy w spóźnionym dokonaniu czynności procesowej w niezawiadomieniu jej przez Sąd o toczącym się postępowaniu, a następnie o terminie rozprawy, na której rozpoznano sprawę z jej skargi oraz o wyroku, którym sprawę z tej skargi rozstrzygnięto. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, po ich zwrocie przez Naczelny Sąd Administracyjny wraz z odpisem wyroku tego Sądu z dnia 6 października 2010 r. A. F. został zawiadomiony o rozprawie w dniu 20 grudnia 2010 r. w sprawie ze skargi jego i B. J. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2009 r. (zawiadomienie - k. 258 akt sprawy, zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 274 akt sprawy). W punkcie trzecim pouczenia zawartego w zawiadomieniu wskazano, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, oraz że złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. Sąd nie miał obowiązku doręczenia stronie odpisu sentencji wyroku z dnia 20 grudnia 2010 r., gdyż mocą art. 140 § 2 ppsa, obowiązek taki istnieje tylko wtedy, gdy strona działająca bez adwokata lub radcy prawnego, na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku. W obliczu ustalonych powyżej okoliczności zawiadomienia skarżącego o rozprawie w dniu 20 grudnia 2010 r. i pouczenia go o możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę w terminie siedmiu dni od dnia jego ogłoszenia, a także o skutkach niezłożenia takiego wniosku we wskazanym terminie, brak jest podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 grudnia 2010 r. było niezawinione. Twierdzenie skarżącego, jakoby uchybił terminowi ze względu na niezawiadomienie go o toczącym się postępowaniu należy ocenić jako niewiarygodne. W przedmiotowym wniosku skarżący powołał się na "potwierdzenie" jego statusu strony w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie sygn. akt I OSK 611/10. Jak wynika z akt postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie sygn. I OSK 611/10, A. F. nie brał udziału w rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku tego Sądu z dnia 6 października 2010 r. Skarżący został jednak zawiadomiony o tej rozprawie, a wyrok z dnia 6 października 2010 r. z uzasadnieniem Naczelny Sąd Administracyjny doręczył mu z urzędu. Skarżący nie kwestionował prawidłowości tych czynności procesowych, dokonanych w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji. Mając na uwadze ustalone na podstawie akt sprawy sygn. akt I OSK 611/10 i sygn. akt IV SA/Wa 2106/10 okoliczności zawiadomienia strony o terminach posiedzeń Sądów, twierdzenie A. F. przedstawione w uzasadnieniu przedmiotowego żądania należy uznać za tym bardziej niewiarygodne. Strona wiedziała, jakich czynności należy dokonać, aby uzyskać uzasadnienie wyroku wydanego w jej sprawie. Jak wskazano, informacji w tym zakresie udzielono jej w zawiadomieniu o rozprawie. Sąd nie jest zobowiązany do szczegółowego instruowania strony co do wszelkich możliwych zachowań, a wskazówki i pouczenia Sądu powinny dotyczyć dokonywanych przez stronę czynności procesowych na danym etapie postępowania sądowoadministracyjnego i w powstałej sytuacji procesowej. W niniejszej sprawie zadośćuczyniono temu obowiązkowi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.