IV SA/Wa 2114/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwrot kosztów postępowania w sprawie ze skargi L. L. na uchwałę Rady Miejskiej w P. z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] w przedmiocie wymagań przedsiębiorcy ubiegającego się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odpadów postanawia: odrzucić wniosek. Wydanym na rozprawie postanowieniem z dnia 7 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi L. L. na uchwałę z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] Rady Miejskiej w P. określającej wymagania jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych i opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych od właścicieli nieruchomości na obszarze Gminy P. Rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: "ppsa". Wnioskiem z dnia 8 marca 2011 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniosła, że niezłożenie wniosku w terminie było spowodowane niedoczytaniem pouczenia do końca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 88 ppsa odrzuceniu podlega wniosek o przywrócenie terminu spóźniony albo niedopuszczalny z innych przyczyn. Natomiast w myśl art. 210 § 1 ppsa strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie (co w niniejszej sprawie nastąpiło w piśmie zawiadamiającym o terminie rozprawy – k.17). Wniosek o zwrot kosztów strona może złożyć zarówno w skardze, jak i w piśmie procesowym kierowanym do sądu po wniesieniu skargi, a także ustnie do protokołu na rozprawie. Pod rygorem utraty uprawnienia do złożenia żądania o zwrot kosztów, stosowny wniosek musi być złożony najpóźniej do zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. W postanowieniu z dnia 29 marca 2004 r., GZ 6/04 (niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że żądanie przyznania kosztów przez złożenie spisu kosztów albo zgłoszenie wniosku o przyznanie kosztów według norm przepisanych winno nastąpić przed zamknięciem rozprawy w poszczególnych instancjach, pod rygorem utraty roszczenia o ich zwrot. Skutku tego nie uchyla późniejsze złożenie ogólnego spisu kosztów za wszystkie instancje przed zamknięciem rozprawy poprzedzającej wydanie prawomocnego orzeczenia. Z kolei w postanowieniu z dnia 19 marca 2007 r., IV SA/GL 426/06 (ONSAiWSA 2008, Nr 2, poz. 26) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że niedopuszczalne jest żądanie przywrócenia terminu dokonania takiej czynności jak złożenie wniosku o zwrot kosztów, która stosownie do art. 210 § 1 ppsa mogła być przedsięwzięta najpóźniej do momentu zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. W uzasadnieniu tym wskazano również, że termin ten jest terminem prekluzyjnym, czyli nieprzekraczalnym i nieprzywracalnym. Na przykład podobny termin jest wskazany w art. 49a Kodeksu postępowania karnego, w którym wniosek można złożyć do "zakończenia pierwszego przesłuchania pokrzywdzonego na rozprawie głównej (por. T. Grzegorczyk "Komentarz do kodeksu postępowania karnego", Zakamycze 2003). Dlatego też, wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu (na podstawie art. 88 ppsa), bowiem termin zgłoszenia żądania zwrotu kosztów – przed zamknięciem rozprawy – nie podlega przywróceniu i brak jest ustawowych warunków dopuszczalności jego rozpoznania przez Sąd.