IV SA/Wa 2115/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi A. T. i Z. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - oddala skargę - Burmistrz Miasta S., po rozpatrzeniu wniosku T. S. z dnia 22 grudnia 2009 r. uzupełnionego pismem z dnia 28 stycznia 2010 r., decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek handlowo- usługowy wraz z jego rozbudową, nadbudową i zmianą konstrukcji dachu, przewidzianej do realizacji na działce ew. nr [...] położonej przy ul. [...] w mieście S. W pkt 3 decyzji ustalono m. in. następujące parametry zabudowy: 1. wielkość powierzchni zabudowy nie większa niż 0,38; 2. szerokość elewacji frontowej zespołu zabudowy na działce 15m ± 20%; 3. wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki do 6,5 m; 4. geometrię dachu: a) dach płaski lub jednospadowy o kącie nachylenia połaci od 20° do 40°; ze względu na lokalizację budynku bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią dopuszcza się realizację dachu jednospadowego; b) wysokość kalenicy do 6,5 m; c) kierunek głównej kalenicy: równoległy lub prostopadły do granicy frontowej działki; 5. udział powierzchni terenu biologicznie czynnego w powierzchni działki nie mniejszy niż 20%; 6. powierzchnię sprzedaży do 60m2. W pkt 6.4 decyzji ustalono odprowadzanie wód opadowych, przy spełnieniu wymagań zawartych w odrębnych przepisach, na powierzchnię biologicznie czynną w granicach terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny, w sposób niezakłócający stosunków wodnych na działkach sąsiednich. W pkt 6.7 decyzji ustalono obowiązek zapewnienia miejsc postojowych dla samochodów zgodnie z § 18 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.), zwanego "rozporządzeniem", w ilości dostosowanej do programu użytkowego budynku w łącznej ilości nie mniejszej niż jedno miejsce postojowe na 30m2 ogólnodostępnej powierzchni użytkowej budynku. Odwołania od powyższej decyzji wnieśli Z. T. i A. T. wskazując, że: 1. wielkość przewidzianej do realizacji rozbudowy budynku w załączniku nr 1 do poprzedniej decyzji Burmistrza Miasta S. z dnia [...] czerwca 2011 r. jest większa od wielkości wykazanej w załączniku do decyzji tego organu z dnia [...] kwietnia 2012 r., 2. mapa jest nieaktualna (niezgodna ze stanem rzeczywistym na działce), wydana do celów opiniodawczych, a nie projektowych, 3. projektowany budynek jest usytuowany w głębi działki, a na tej wysokości na działkach sąsiednich nie jest prowadzona działalność gospodarcza, 4. woda opadowa z uwagi na podtopienia działki odwołujących się powinna być odprowadzana do studzienki znajdującej się w ulicy; w tym kontekście odwołujący się nie zgodzili się na dach jednospadowy o nachyleniu od 20° do 40°, 5. brak miejsc parkingowych. Po rozpatrzeniu odwołań Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji odnosząc się do zarzutów odwołania wskazano, że: 1. w sprawie została wykonana po wydaniu decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. nowa analiza, na podstawie której organ pierwszej instancji wydał decyzję z dnia [...] kwietnia 2012 r., 2. mapa dołączona do decyzji organu pierwszej instancji spełnia wymagania, o których mowa w art. 52 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej "u. p. z. p.", 3. prowadzenie lub nieprowadzenie działalności gospodarczej w sąsiednich budynkach nie ma znaczenia dla ustalenia warunków zabudowy, 4. brak przeszkód prawnych dla ustalenia dachu jednospadowego, 5. konkretyzacja ilości miejsc parkingowych nastąpi w postępowaniu budowlanym. Ponadto organ przytoczył szczegółowo wynikające z analizy i decyzji organu pierwszej instancji ustalenia dotyczące parametrów planowanej inwestycji wskazując, że są one zgodne z rozporządzeniem. Jak wykazano w analizie funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu przedmiotowy obiekt będzie spełniał warunek tzw. dobrego sąsiedztwa określony w art. 61 ust. I pkt 1 u. p. z. p W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2012 r. Z. T. i A. T. podnieśli zarzuty tożsame z zarzutami zawartymi w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (por. art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p. p. s. a.". Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W niniejszej sprawie zaskarżono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2012 r. o utrzymaniu w mocy decyzji Burmistrza Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2012 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek handlowo-usługowy wraz z jego rozbudową, nadbudową i zmianą konstrukcji dachu, przewidzianej do realizacji na działce ew. nr [...] położonej przy ul. [...] w mieście S. Dla obszaru przedmiotowej inwestycji brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 59 ust. 1 u. p. z. p., zmiana zagospodarowania terenu wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest uzależnione od łącznego spełnienia warunków określonych w art. 61 ust. 1 u. p. z. p., a mianowicie: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 u. p. z. p., o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. W rozpoznawanej sprawie istotny jest warunek zawarty w art. 61 ust. 1 pkt 1 u. p. z. p. określamy jako "zasada dobrego sąsiedztwa". Określa ona konieczność dostosowania nowej zabudowy do wyznaczonych przez zastany w danym miejscu stan dotychczasowej zabudowy, cech i parametrów o charakterze urbanistycznym (zagospodarowanie obszaru) i architektonicznym (ukształtowanie wzniesionych obiektów). Wyznacznikiem spełnienia ustawowego wymogu są zatem faktyczne warunki panujące do tej pory na konkretnym obszarze. Stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 u. p. z. p. Wyniki tej analizy, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy (§ 9 ust. 2 rozporządzenia). Dokonując oceny, czy w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 1 u. p. z. p. organ pierwszej instancji zgodnie z powyższym przepisem wytyczył obszar analizowany i przeprowadził na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie powyższych warunków. Wyznaczone w decyzji parametry zabudowy są zgodne z przeprowadzoną analizą. Wynika z niej, że parametry, takie jak wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej oraz geometria dachu odpowiadają przepisom § 5-8 rozporządzenia. W szczególności zwrócić należy uwagę na ustalenie wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy. Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia wskaźnik ten w stosunku do powierzchni działki wyznacza się na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego. Dopuszcza się jednak wyznaczenie innego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1 rozporządzenia. W związku z powyższym trzeba zaznaczyć, iż ustalony wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki na 0,38 jest zgodny z wyżej wskazanymi przepisami. Co prawda średni wskaźnik tej wielkości dla obszaru analizowanego wynosi 0,29, to jednak ustalenie wyższego wskaźnika wynika z przeprowadzonej analizy, gdzie wskazano przyczynę ustalenia wyższego niż średni wskaźnika (wysoka intensywność zabudowy na sąsiednich działkach do 0,58). W tym miejscu należy wskazać, że nie jest uzasadniony zarzut skarżących, iż wielkość przewidzianej do realizacji rozbudowy budynku w załączniku nr 1 do poprzedniej decyzji Burmistrza Miasta S. z dnia [...] czerwca 2011 r. jest większa od wielkości wykazanej w załączniku do decyzji tego organu z dnia [...] kwietnia 2012 r., ponieważ decyzja z dnia [...] czerwca 2011 r. została wyeliminowana z obiegu prawnego decyzją organu odwoławczego z dnia [...] lipca 2011 r. Zasadnie podniósł też organ, że usytuowanie rozbudowy budynku w głębi działki inwestora i okoliczność, iż na tej wysokości na działkach sąsiednich nie jest prowadzona działalność gospodarcza, pozostaje bez znaczenia dla kwestii ustalenia warunków zabudowy. Zgodnie z § 8 rozporządzenia geometrię dachu, w tym kąt jego nachylenia, ustala się odpowiednio do geometrii dachów występujących na obszarze analizowanym. Średni kąt nachylenia połaci dachowych w obszarze analizowanym wynosi 39,8°, stąd jego ustalenie w zakresie od 20° do 40° jest uzasadnione. Kwestia miejsc parkingowych zostanie szczegółowo rozwiązana dopiero na etapie oceny konkretnego projektu budowlanego przy wydawaniu pozwolenia na budowę (por. § 18 rozporządzenia). Ustalona linia orzecznicza sądów administracyjnych przyjmuje, że nie jest dopuszczalne przekształcenie postępowania o ustalenie warunków zabudowy w postępowanie o wydanie pozwolenia na budowę (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2006 r., IV SA/Wa 1323/06). Inwestor uzyskując decyzję o warunkach zabudowy uzyskuje bowiem tylko ogólną informację, iż możliwa jest realizacja określonego rodzaju inwestycji na jego działce. Nie oznacza to jednak, że otrzyma on pozwolenie na budowę co do konkretnej, określonej w projekcie budowlanym inwestycji. W przypadku złożenia przez inwestora wniosku o pozwolenie na budowę możliwość realizacji konkretnej inwestycji będzie oceniana w świetle przepisów Prawa budowlanego i wydanych na jego postawie aktów wykonawczych. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p. p. s. a.