IV SA/Wa 2201/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska (spr.). Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Jana Hamziuka o wyłączenie sędziego Grzegorza Czerwińskiego w sprawie ze skargi J. H. na działanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: - oddalić wniosek. Pismem z dnia 4 sierpnia 2002 r. J. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku. W piśmie z dnia 9 lutego 2013 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie Sędziego WSA Grzegorza Czerwińskiego – Przewodniczącego Wydziału IV, zarzucając mu stronniczość. W dniu 7 października 2013 r. Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński złożył oświadczenie, że po jego stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej zwanej "P.p.s.a.", wyłączające go od rozpoznania sprawy o sygn. akt IV SA/Wa 2201/12 oraz, że nie istnieją także inne okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do jego bezstronności w tej sprawie (art. 19 P.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek jest nieuzasadniony. Na wstępie należy zauważyć, że instytucja wyłączenia sędziego ma charakter gwarancyjny i stanowi konkretyzację zasady prawa do sądu, wyrażonej w art. 45 Konstytucji RP, zgodnie z którym "każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd." W postępowaniu sądowoadministracyjnym podstawę do wyłączenia sędziego stanowi zaistnienie bezwzględnych przesłanek (określonych w art. 18 § 1 P.p.s.a.) lub przesłanek względnych (określonych w art. 19 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 18 § 1 tej ustawy sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Stosownie natomiast do treści art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 P.p.s.a. ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (por. postanowienie NSA z 22 lutego 2008 r., II FZ 60/08). Nie może tym samym służyć umożliwieniu stronie wybierania składów sędziowskich według jej subiektywnego odczucia (por. postanowienie NSA z 8 maja 2009 r., II FZ 128/09). Należy zasygnalizować, że w szczególności nie stanowi uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo. Podobnie subiektywny pogląd strony co do trafności orzeczenia podjętego z udziałem danego sędziego nie stanowi przesłanki wyłączenia sędziego od rozpoznania danej sprawy (por. postanowienie NSA z 9 czerwca 2009 r., I OZ 607/09). Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 P.p.s.a.). Przepis art. 22 § 2 P.p.s.a. nakłada na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia stosownego wyjaśnienia. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę, że w aktach sprawy znajduje się oświadczenie sędziego WSA Grzegorza Czerwińskiego, z którego wynika, że ze skarżącym nie łączy go żaden stosunek, o którym mowa w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., który mógłby wywoływać wątpliwości co do bezstronności w prowadzeniu postępowania. Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego przez niego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (postanowienie Sądu Najwyższego z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 212/71, publ.: OSNC 1972, nr 3, poz. 55). Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego WSA Grzegorza Czerwińskiego nie jest poparty żadnymi konkretnymi faktami. Argumentacja przedstawiona przez skarżącego w istocie nie odnosi się do przesłanek wyłączenia sędziego, a wyraża jedynie subiektywne przekonanie strony o bezprawnym charakterze czynności podejmowanych w sprawie przez Przewodniczącego Wydziału IV. Skoro J. H. nie wskazał i nie uprawdopodobnił we wniosku z dnia 9 lutego 2013 r. żadnych okoliczności mogących wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego WSA Grzegorza Czerwińskiego w niniejszej sprawie, a wymieniony oświadczył, że okoliczności takie po jego stronie nie występują, to brak jest podstaw do uznania, że wniosek jest zasadny. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 19 i art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.