IV SA/Wa 2221/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Tomiło-Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. wniosku J. R. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie : miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a odmówić dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika J. R. Wojewoda [...] wniósł do Sądu skargę na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie B. dla obszarów rozmieszczenia elektrowni wiatrowych w miejscowościach D., K. N. W piśmie z dnia [...] r. A. R. wniósł o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - zwanej dalej: P.p.s.a.] osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Warunkiem takiego uczestnictwa jest zatem uprzedni udział w postępowaniu administracyjnym. W § 2 powyższego przepisu przewidziano natomiast, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Dalej, mając na uwadze przedmiot skargi należy wskazać, że procedura uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określona przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.). Oznacza to, że w sprawie dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie mamy do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego. Postępowanie takie jest postępowaniem odrębnym, a odrębność odnosi się zarówno do podjęcia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak i wniesienia do sądu administracyjnego skargi na tę uchwałę. Stosownie do treści art. 93 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), wojewoda po upływie terminu do podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego, o którym mowa w art. 91 ust. 1 tej ustawy może wnieść skargę do sądu administracyjnego. Wówczas stronami postępowania sądowego są wyłącznie wojewoda jako organ nadzoru oraz właściwy organ gminy, którego rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczy. W postępowaniu tym nie mogą natomiast brać udziału inne podmioty, nawet wtedy, gdy wynik tego postępowania dotyczył ich interesu prawnego (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2010 r., sygn. akt II OZ 899/10 i z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 64/14 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanego wniosku wskazać należy, że przedmiotem skargi jest uchwała Rady Gminy B. z dnia [...] r. nr [...] podjęta w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie B. dla obszarów rozmieszczenia elektrowni wiatrowych w miejscowościach D., K. N. Zaskarżona uchwała zapadła wskutek procedury określonej w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jako trybie przewidzianym dla stanowienia prawa. Nie mamy tu więc do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej. Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne zainicjował Wojewoda [...] i jest to wyraz realizacji jednego z przysługujących mu uprawnień, które służy wykonywaniu nadzoru nad działalnością gminy B. Legitymacja skargowa Wojewody [...] oparta jest na samodzielnej podstawie prawnej wynikającej z treści art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Przepis ten, jako lex specialis, wyklucza udział w tym postępowaniu innych uczestników na podstawie regulacji ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym, skoro przepis ten nie może być podstawą do wniesienia skargi przez A. R., jako właściciela działki położonej w gminie B. objętej wyżej wymienionym planem miejscowym, to A. R. nie może również zostać uczestnikiem postępowania wszczętego w trybie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Nie zmienia to faktu, że podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone aktem prawa miejscowego może zaskarżyć je do sądu po spełnieniu warunków określonych w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. W świetle powyższego Sąd nie uwzględnił wniosku A. R. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu i na podstawie art. 33 § 2 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.