IV SA/Wa 2244/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia odmówić przyznania prawa pomocy J. D. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie ustalenia za nieruchomość. Wraz ze skargą skarżący złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że jest osobą samotną. Prowadzi mały sklep [...] i tego tytułu uzyskuje dochód w wysokości ok. 1500 zł miesięcznie, który w całości przeznacza na utrzymanie konieczne. Posiada dom o pow. ok. 150 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 1,30 ha. Podał także, że posiada "akcje [...] wstrzymane w wykupie wartości ok. 5000 zł i drugie za 3000 zł do sprzedaży". Zarządzeniem z dnia 8 września 2014 r, skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie: 1) wyciągów z wszelkich posiadanych rachunków bankowych (zarówno prywatnych jak i firmowych) z okresu ostatnich trzech miesięcy, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy (z wykazaniem zestawienia wszelkich operacji na rachunkach we wskazanym okresie oraz saldem rachunków), 2) dokumentów potwierdzających wysokość uzyskiwanych przez skarżącego dochodów, 3) odpisów zeznań podatkowych skarżącego za ostatnie dwa lata kalendarzowe, 4) kopii dokumentów wskazujących wysokość, ponoszonych w okresie ostatnich trzech miesięcy kalendarzowych, stałych miesięcznych opłat związanych z eksploatacją domu oraz kopii dokumentów wskazujących wysokość innych niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym, ewentualnie - w razie braku możliwości udokumentowania wysokości wszystkich niezbędnych wydatków ponoszonych w gospodarstwie domowym - oświadczenia o wysokości nieudokumentowanych, niezbędnych wydatków ponoszonych w gospodarstwie domowym. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego nadesłał pismo, w którym poinformował, że skarżący odmówił przedstawienia żądanych dokumentów. Stwierdził także, że na konto J. D. wypłynęła kwota kwestionowanego w niniejszej sprawie odszkodowania, tj. 314.966,44 zł. W oparciu o wskazaną informację, wniósł o rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Rozpoznając wniosek zważono co następuje: Przede wszystkim zaznaczyć należy, że prawo pomocy, zarówno w zakresie całkowitym, jaki i częściowym, jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest bowiem formą dofinansowania strony postępowania z budżetu Państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 1099/11). W rozpatrywanej sprawie skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe potraktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na występującym z wnioskiem spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że omówiony warunek przyznania prawa pomocy, tj. wykazanie, że skarżący spełnia przesłanki uprawniające do zwolnienia od kosztów sądowych, nie został przez niego spełniony. Na podstawie przedstawionych przez skarżącego informacji należało dojść do wniosku, że nie wykazał on okoliczności, o której mowa w cyt. wyżej art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W szczególności mając na uwadze, że skarżący odmówił przedstawienia dodatkowych dokumentów oraz w związku z informacją, że na jego konto wpłynęła kwota 314.966,44 zł, należało odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem nie wykazał, że ich poniesienie spowoduje uszczerbek utrzymania koniecznego. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.