IV SA/Wa 2264/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Sękowska, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant ref. staż. Aleksandra Larkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania zezwolenia na odzysk odpadów oddala skargę Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] Marszałek Województwa [...] działając na podstawie art. 47 ust. 1 - 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., poz. 21 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej k.p.a., po przeprowadzeniu wszczętego z urzędu postępowania administracyjnego, orzekł o cofnięciu bez odszkodowania zezwolenia na odzysk odpadów w celu wypełnienia wyrobiska w P., wydanego przez Starostę R. w dniu [...] marca 2008 r. nr [...] dla G. Sp. z o.o. w R. Decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu organ wskazał, że pismem z dnia 16 września 2013 r. Starosta R. przekazał Marszałkowi Województwa [...] dokumentację sprawy, z której wynikało, że G. Sp. z o.o. w R. narusza warunki określone w decyzji z dnia [...] marca 2008 r. zezwalającej na odzysk odpadów, w celu wypełnienia wyrobiska w P. Decyzja Starosty R. zezwala Spółce na odzysk wszystkich rodzajów odpadów, które zostały wymienione w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 21 marca 2006 r. w sprawie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami i urządzeniami, jako przeznaczone do wypełniania terenów niekorzystnie przekształconych (takich jak zapadliska, nieeksploatowane odkrywkowe wyrobiska lub wyeksploatowane części tych wyrobisk), oprócz odpadu o kodzie ex 10 01 82 Mieszaniny popiołów lotnych i odpadów stałych z wapniowych metod odsiarczania gazów odlotowych ( metody suche i półsuche odsiarczania spalin oraz spalanie w złożu fluidalnym) - pochodzące z palenisk fluidalnych. Jak wskazują wyniki przeprowadzonych badań, spółka deponuje w wyrobisku także odpady o składzie innym niż wynikałoby to z w ww. decyzji. W związku z powyższym stwierdzono, iż spółka wypełnia teren wyrobiska także rodzajami odpadów, które nie mogą być tam deponowane przez co narusza obowiązki zawarte w art. 33 ust. 1 ustawy o odpadach oraz narusza warunki zezwolenia na odzysk odpadów wydanego przez Starostę R. Od powyższej decyzji wniosła odwołanie G. Sp. z o.o. w R., zarzucając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego: - art. 10 k.p.a. poprzez nieuprawnione pozbawienie jej prawa czynnego udziału w postępowaniu, - art. 7 i 8 k.p.a, 77 k.p.a. art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji, pomimo braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy z pominięciem okoliczności istotnych dla jej rozstrzygnięcia, a także na podstawie niekompletnego materiału dowodowego oraz na skutek niewszechstronnej oceny zebranego materiału dowodowego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadniając odwołanie strona stwierdziła, że nie uczestniczyła w kontroli przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2014 r., a wyniki tej kontroli nie zostały jej przedstawione. Ponadto, nie miała możliwości ustosunkowania się do ustaleń dokonanych podczas tej kontroli. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] Minister Środowiska na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., poz. 21 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania G. Sp. z o.o. w R. od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., uchylił zaskarżoną decyzję w pkt 2 i w tym zakresie umorzył postępowanie organu pierwszej instancji oraz utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w pkt 1. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach stanowi, że jeżeli posiadacz odpadów, który uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów, narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ wzywa go do niezwłocznego zaniechania naruszeń. Zgodnie z art. 47 ust. 2 w przypadku, gdy posiadacz, mimo wezwania, nadal narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji, bez odszkodowania. Cofnięcie zezwolenia powoduje zakończenie działalności objętej zezwoleniem (art. 47 ust. 3 ww. ustawy o odpadach), a posiadacz odpadów, któremu cofnięto zezwolenie, jest obowiązany do usunięcia odpadów i skutków prowadzonej działalności. W myśl art. 47 ust. 5 ustawy o odpadach, decyzji wydanej w przedmiocie cofnięcia zezwolenia bez odszkodowania organ może nadać rygor natychmiastowej wykonalności, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia działalności. Organ stwierdził, że z przedłożonej w sprawie dokumentacji wynika, że w dniu 11 października 2013 r. Marszałek Województwa [...] zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na odzysk odpadów udzielonego przez Starostę R. Wezwaniem z dnia [...] grudnia 2013 r. w trybie art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach Marszałek Województwa [...] wezwał stronę do: - zaprzestania przyjmowania i odzyskiwania do wypełniania niekorzystnie przekształconego terenu odpadów innych, niż wymienione w pkt I decyzji Starosty R. niezwłocznie po otrzymaniu wezwania, - usunięcia z miejsca odzysku odpadów, które nie zostały wymienione w pkt I decyzji Starosty R. w terminie do dnia 31 stycznia 2014 r., - przedłożenia dokumentów potwierdzających usunięcie tych odpadów w terminie do dnia 7 lutego 2014 r. Z akt sprawy wynika, że w odpowiedzi na wyjaśnienia spółki zawarte w piśmie z dnia 6 lutego 2014 r. Marszałek Województwa [...] zawiadomił stronę o zamiarze przeprowadzenia kontroli (zawiadomienie z dnia 4 marca 2014 r. i zawiadomienie z dnia 29 kwietnia 2014 r.). W dniu [...] czerwca 2014 r., a więc na dzień przed wyznaczoną kontrolą, strona w rozmowie telefonicznej została poinformowana o rozpoczęciu w dniu [...] czerwca 2014 r. kontroli. W wyznaczonym terminie została przeprowadzona kontrola z udziałem służb ochrony środowiska i Komendanta Straży Miejskiej w G. Podczas kontroli zostały pobrane próby odpadów, odnotowano również wyczuwalny, charakterystyczny zapach odpadów komunalnych. Protokół z kontroli został przekazany stronie pismem z dnia 11 czerwca 2014 r. Marszalek Województwa [...] otrzymał od Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w [...] ocenę wyników badań w dniu 17 czerwca 2014 r. Następnie wezwaniem z dnia 9 lipca 2014 r. Marszałek Województwa [...], działając w trybie art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach, wezwał stronę do natychmiastowego zaprzestania przywożenia i usunięcia z terenu wyrobiska odpadów innych niż wymienione w pkt 1 decyzji Starosty R., oraz przedłożenia kart przekazania odpadów świadczących o usunięciu tych odpadów i przekazaniu tych odpadów posiadaczom odpadów legitymującym się stosowanym zezwoleniem w terminie do dnia 20 sierpnia 2014 r. Odpowiadając na powyższe wezwanie, pismem z dnia 11 sierpnia 2014 r. spółka stwierdziła, że przedmiotowe wezwanie nie odpowiada rzeczywistemu stanowi faktycznemu, a wadliwość działania organu zostanie podniesiona szczegółowo w toku dalszych czynności. Zawiadomieniem z dnia 4 września 2014 r. organ pierwszej instancji poinformował stronę o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie sprawdzenia przestrzegania warunków posiadanego przez nią zezwolenia oraz przepisów ustawy o odpadach. W dniu [...] września 2014 r. przeprowadzona została kontrola przez przedstawicieli służb ochrony środowiska oraz występującego w charakterze funkcjonariusza publicznego Komendanta Straży Miejskiej G., bez obecności przedstawiciela spółki. Protokół z kontroli został przekazany stronie pismem organu pierwszej instancji z dnia 2 października 2014 r., natomiast pismem z dnia 12 października 2014 r. zostały przekazane spółce kopie wyników pobranych prób odpadów. Zawiadomieniem z dnia 4 listopada 2014 r. Marszałek Województwa [...] poinformował stronę o zakończeniu zbierania materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie oraz pouczył o przysługującym prawie do zapoznania z materiałem dowodowym i możliwości wypowiedzenia się w tym zakresie. Pismem z dnia 27 listopada 2014 r. strona wniosła o przedłużenie o 7 dni możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do jego treści, przy czym do dnia wydania decyzji strona z tego prawa nie skorzystała. Rozważając kwestię cofnięcia zezwolenia bez odszkodowania, organ odniósł się do rodzajów odpadów, które mogą być wykorzystane do rekultywacji wyrobiska, zgodnie z pkt I zezwolenia na odzysk odpadów. Wskazał, że w tabeli umieszczonej w pkt I zezwolenia, Starosta R. wymienił kolejno 42 rodzaje odpadów wraz z podaniem nazwy rodzajowej danego odpadu oraz wskazaniem kodu odpadu. Natomiast w pkt II ppkt 4 lit a-c tego zezwolenia Starosta R. wskazał, które z rodzajów odpadów umieszczonych w ww. tabeli mogą być wykorzystane z podaniem łącznej ich masy do określonych celów (wypełnienia wyrobiska, utworzenia drogi technologicznej i placu manewrowego oraz warstwy rekultywacyjnej - glebotwórczej). Analiza poszczególnych rodzajów odpadów dopuszczonych do poszczególnych zastosowań wskazuje, że: - do wykorzystania do wypełniania terenów niekorzystnie przekształconych - niecki wyrobiska, wskazano rodzaje odpadów zgodnie z zał. Nr 1, lp. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 marca 2006r. w sprawie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami i urządzeniami (Dz. U. Nr 49, poz.356), - do kształtowania drogi technologicznej i placu manewrowego. - wskazano rodzaje odpadów stosowanie do rodzajów odpadów podanych w lp. 14 i w lp. 5 zał. Nr 1 ww. rozporządzenia, - do utworzenia warstwy glebotwórczej - wskazano rodzaje odpadów zgodnie z lp.13 zał. Nr 1 ww. rozporządzenia. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wymienione przez Starostę R. odpady (z wyłączeniem odpadów oznaczonych kodem 19 08 05 (komunalne osady ściekowe) - lp. 36 tabeli zezwolenia) stanowią odpady mineralne (odpady z grupy 01) oraz odpady nieorganiczne (pozostałe ww. odpady). Zatem są to odpady, które nie zawierają materii organicznej odpowiedzialnej za powstawanie substancji złowonnych. Organ zauważył, że strona w odwołaniu nie kwestionuje merytorycznych ustaleń dokonanych przez Marszałka Województwa [...]. Ponadto, sporządzony materiał próbek odpadów, wskazuje, że strona zamiast stosować się do warunków określonych w posiadanym zezwoleniu, narusza te warunki przyjmując do wykorzystania odpady, które nie mogą i nie powinny być stosowane do przywołanych powyżej celów. Organ podkreślił, że to na posiadaczu odpadów spoczywa obowiązek prawidłowego, zgodnego z prawem zagospodarowania odpadów nawet w sytuacji, gdyby w sposób nieświadomy wszedł w posiadanie odpadów nieodpowiadających określonym parametrom. W ocenie organu odwoławczego, zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że spółka przez okres co najmniej kilku miesięcy poprzedzających wydanie zaskarżonej decyzji była świadoma ciążących na niej obowiązków, przy czym przeprowadzone działania kontrolne nie zobligowały strony do podjęcia czynności zmierzających do przestrzegania prawa. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego organ stwierdził, że Marszałek Województwa [...] nie naruszył żadnego ze wskazanych przez stronę przepisów wynikających z treści art. 7, 8, 10, 77 i 107 k.p.a. Zauważył, że w toku prowadzonego postępowania strona była informowana o wszystkich podejmowanych czynnościach i działaniach organu, udostępniano jej wszelkie zgormadzone w sprawie dowody, umożliwiono wypowiedzenie się co do całokształtu dokumentacji. Strona była więc w pełni świadoma co do poszczególnych etapów prowadzonego postępowania i wyłącznie od niej zależało, czy zamierza uczestniczyć w prowadzonym postępowaniu. Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. organ stwierdził, że nie znajdują one odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym. W toku prowadzonego postępowania organ pierwszej instancji podjął wszelkie czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wskazywał stronie, aby podjęła działania zmierzające do prawidłowego korzystania z udzielonego jej zezwolenia. W ocenie organu odwoławczego, strona systematycznie unikała podjęcia tych działań, jak również nie wykazywała jakiejkolwiek inicjatywy w zakresie wyjaśnienia stanu faktycznego. Ponadto, w toku postępowania odwoławczego spółka nie przedłożyła jakichkolwiek dokumentów świadczących, że podjęła lub zamierzała podjąć działania zmierzające do zmiany stanu faktycznego sprawy. W takiej sytuacji organ odwoławczy uznał, że decyzję Marszałka Województwa [...] należało co do jej meritum utrzymać w mocy, gdyż niemożliwa byłaby akceptacja dla prowadzenia przez stronę działalności w zakresie posiadanego zezwolenia z ewidentnym naruszeniem jego warunków oraz wymogów wynikających z przepisów prawa. Natomiast w zakresie nadania tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności nie doszukano się przesłanek uzasadniających zastosowanie tego środka i uznano, że w tej części zaskarżoną decyzję należało uchylić, a przeprowadzone w tej części postępowanie umorzyć. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła G. Sp. z o.o. z siedzibą w R. W ocenie strony skarżącej, zaskarżona decyzja w zaskarżonym zakresie jest nieprawidłowa, gdyż została wydana z naruszeniem prawa materialnego oraz przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 6, art. 8, art. 61 § 1, art. 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. oraz art. 47 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2013 r., poz. 21) - poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy zaskarżonym rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji wadliwie przeprowadził postępowanie dotyczące cofnięcia bez odszkodowania zezwolenia na odzysk odpadów. W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji najpierw dokonał wszczęcia postępowania w przedmiocie cofnięcia bez odszkodowania zezwolenia na odzysk odpadów w celu wypełnienia wyrobiska i dopiero na etapie tego postępowania wzywał skarżącą spółkę do zaniechania naruszeń zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy o odpadach. Zdaniem skarżącej, takie wezwanie winno zostać wystosowane jeszcze przed wszczęciem postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia, a dopiero niezastosowanie się do wezwania mogło być podstawą do wszczęcia postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia, - art. 47 ust. 1 i ust. 2 ustawy o odpadach - poprzez niesłuszne utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym cofnięcia bez odszkodowania zezwolenia na odzysk odpadów, w sytuacji gdy brak było ku temu podstaw, bowiem skarżąca spółka nie ponosi winy za to, iż na terenie wyrobiska znajdują się rzekome odpady komunalne, - art. 15, art. 107 § 1 i 3 w zw. z art. 140 oraz 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - poprzez nieodniesienie się w zaskarżonym rozstrzygnięciu przez organ drugiej instancji do wszystkich zarzutów podniesionych w treści odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, tj. do zarzutu, iż skarżąca spółka nie ponosi winy za fakt, iż na terenie wyrobiska znajdują się odpady komunalne. Skarżąca spółka w odwołaniu podnosiła, iż ewentualne istnienie odpadów komunalnych na wyrobisku jest wynikiem nielegalnego wnoszenia i porzucania, a nie efektem prowadzenia działalności przez spółkę. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w zaskarżonej części oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w części dotyczącej cofnięcia bez odszkodowania zezwolenia na odzysk odpadów, a także o przeprowadzenie dowodów powołanych w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Stosowanie zaś do art. 145 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dopatrzył się w działaniach organu naruszenia norm prawa materialnego ani norm prawa procesowego uzasadniających, w świetle art. 145 P.p.s.a. wyeliminowanie aktu z obrotu prawnego. Zaskarżona decyzja nawiązuje do decyzji Starosty R. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] zezwalające G. Spółce z.o.o. z siedzibą w R. na prowadzenie działalności związanej z odzyskiem odpadów. W decyzji tej określono rodzaje i masę odpadów przewidzianych do przetworzenia i ich przeznaczenie – odzysk w procesie R 14 poprzez ich użycie do wypełnienia niekorzystnie przekształconego terenu (wyrobiska w P.). Tym samym zezwolenie na odzysk odpadów i ich wykorzystanie określało zakres dopuszczalnej decyzją działalności spółki. Kontrolujący ustalili, że Spółka, wbrew postanowieniom decyzji zezwalającej, deponują w wyrobisku także odpady, które nie mogą być tam deponowane. W tabeli w pkt 1 zezwolenia Starosta R. wymienił 42 rodzaje odpadów wraz z podaniem nazwy rodzajowej danego odpadu oraz ze wskazaniem kodu odpadu. Natomiast w pkt II ppkt 4 lit a-c tego zezwolenia Starosta R. wskazał, które z rodzajów odpadów umieszczonych w ww. tabeli mogą być wykorzystane z podaniem łącznej ich masy do określonych celów (wypełnienia wyrobiska, utworzenia drogi technologicznej i placu manewrowego oraz warstwy rekultywacyjnej - glebotwórczej). Analiza poszczególnych rodzajów odpadów dopuszczonych do poszczególnych zastosowań wskazuje, zdaniem organu, że: - do wykorzystania do wypełniania terenów niekorzystnie przekształconych - niecki wyrobiska, wskazano rodzaje odpadów zgodnie z zał. Nr 1, lp. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 marca 2006r. w sprawie odzysku lub unieszkodliwiania odpadów poza instalacjami i urządzeniami (Dz. U. Nr 49, poz.356), - do kształtowania drogi technologicznej i placu manewrowego. - wskazano rodzaje odpadów stosowanie do rodzajów odpadów podanych w lp. 14 i w lp. 5 zał. Nr 1 ww. rozporządzenia, - do utworzenia warstwy glebotwórczej - wskazano rodzaje odpadów zgodnie z lp.13 zał. Nr 1 ww. rozporządzenia. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wymienione przez Starostę R. odpady (z wyłączeniem odpadów oznaczonych kodem 19 08 05 (komunalne osady ściekowe) - lp. 36 tabeli zezwolenia) stanowią odpady mineralne (odpady z grupy 01) oraz odpady nieorganiczne (pozostałe ww. odpady). Zatem są to odpady, które nie zawierają materii organicznej odpowiedzialnej za powstawanie substancji złowonnych. Skarżąca przyjmuje i wykorzystuje więc odpady które nie mogą i nie powinny być stosowane do celów wskazanych w zezwoleniu. Działania kontrole skutkowały więc skierowaniem do podmiotu pisma z 31 grudnia 2013 r. wzywającego do zaprzestania przyjmowania i odzyskiwania do wypełniania niekorzystnie przekształconego terenu odpadów innych niż wymienione w pkt I decyzji Starosty R. i usunięcia z miejsc odzysku odpadów innych niż wymienione w pkt I zezwolenia wraz z dokumentami potwierdzającymi usunięcie tych odpadów w terminie do 7 lutego 2014 r. Podobne w swej treści pismo zostało ponowione 9 lipca 2014 r. Pobrane podczas kontroli [...] czerwca 2014 r. próbki z wyrobiska zostały następnie przebadane przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w R. Stwierdzono, że próbki te nie spełniają warunków zezwolenia ze względu na swój skład morfologiczny oraz wysoką zawartość substancji organicznych. Kontrola przeprowadzona [...] września 2014 r. nie pozwoliła na stwierdzenie, że obowiązek usunięcia odpadów został wykonany. Podstawę prawną wydanej decyzji stanowił art. 47 ustawy o odpadach. Zgodnie z pkt 1 tego artykułu posiadacz, który uzyskał zezwolenie na zbieranie lub przetwarzanie odpadów a który narusza przepisy ustawy w zakresie działalności objętej zezwoleniem lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, obowiązany jest na wezwanie organu do niezwłocznego zaniechania naruszeń. Termin usunięcia nieprawidłowości ustala organ. Gdy mimo wezwania podmiot nadal narusza przepisy ustawy lub działa niezgodnie z wydanym zezwoleniem, organ ma obowiązek cofnięcia udzielonego zezwolenia (pkt 2). Decyzja w zakresie cofnięcia zezwolenia jest decyzją związaną, co oznacza że jeżeli podmiot mimo wezwania nie zastosuje się do niego, organ jest zobowiązany do wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia (por. wyroki: NSA z 20 listopada 2013 r., sygn. akt II GSK 971/12, Lex nr 1424005, z 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1405/11, Lex nr 1367254). Odpowiedzialność posiadacza odpadów ma charakter obiektywny i opiera się na zasadzie bezprawności, co oznacza, że dla zastosowania normy z art. 47 wystarczające jest wykazanie, że posiadacz zachował się sprzecznie z obowiązującą normą naruszając wskazane w niej przepisy /tu postanowienia decyzji zezwalającej na odzysk/. Tym samym wskazywanie przez spółkę, że nie ponosi winy za stwierdzony stan pozostaje bez istotnego znaczenia dla podstaw uzasadniających cofnięcie zezwolenia. Podmiot zajmujący się przetwarzaniem odpadów ma obowiązek zabezpieczenia składowiska odpadów w taki sposób aby nie było możliwości ingerencji osób trzecich. W niniejszej sprawie powinien zatem tak zorganizować swoje przedsiębiorstwo aby gwarantowało ono prawidłowość w zakresie zbierania i lokowanie na wyrobisku w P. wyłącznie dozwolonych decyzją zezwalającą odpadów. Fakt, że teren wyrobiska jest rozległy nie zwalnia spółki od dbałości o to aby nie były na niego terenie gromadzone inne odpady niż wymienione w zezwoleniu. Wbrew wywodom skargi organ II instancji odniósł się do kwestii braku winy spółki wskazując, że okoliczność ta nie ma istotnego znaczenia gdyż to na posiadaczu odpadu spoczywa obowiązek prawidłowego, zgodnego z prawem zagospodarowania odpadów i to nawet w sytuacji gdy w sposób nieświadomy wszedł w ich posiadanie. Odnosząc się do zarzutów odwołania – wadliwej procedury cofnięcia zezwolenia – należy stwierdzić, że została ona zachowana gdyż organ w pierwszej kolejności wezwał spółkę do usunięcia odpadów (pismo z 31 grudnia 2013 r i 9 lipca 2014 r.) a dopiero po kontroli w dniu 30 września 2014 r. potwierdzającej wadliwość w zakresie rodzaju zbieranych odpadów i uzyskaniu badań laboratoryjnych pobranych próbek, wydał w dniu 8 stycznia 2015 r. decyzję o cofnięciu zezwolenia – tym samym zostały spełnione przesłanki z art. 47 § 1 i 2 ustawy o odpadach. Bez uprzedniego wszczęcia postępowania administracyjnego nie było możliwości prawnej przeprowadzenia kontroli. Gdyby okazało się, że spółka po wezwaniu do zaprzestania działalności sprzecznej z zezwoleniem, zastosowałaby się do wymogów nałożonych przez organ, postępowanie nie zakończyłoby się wydaniem zaskarżonej decyzji ale umorzeniem tego postępowania. Jak wynika z treści skargi Spółka doskonale wiedziała o tym, że na terenie wyrobiska znajdują się inne niż dozwolone odpady. Świadczy o tym wskazywany fakt zawiadamiania Policji. Fakt ten nie przesądza jednak o zwolnieniu spółki od odpowiedzialności, wprost przeciwnie, świadczy o tym, że spółka nie dochowała należytej staranności przy zabezpieczeniu wyrobiska i uniemożliwieniu osobom postronnym dostępu do niego. To nie Policja miała obowiązek zabezpieczenia terenu ale Spółka. Sąd nie podziela więc zarzutu skargi co do błędu w ustaleniach faktycznych i naruszenia przepisów ustawy o odpadach. Organ wyjaśnił w decyzji, że wyrobisko było wypełnione substancjami niedozwolonymi w świetle treści zezwolenia i w związku z tym obowiązany był do wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia, skoro spółka nie zastosowała się do wezwania organu o usunięciu niedozwolonych odpadów i zaprzestania działalności sprzecznej z tym zezwoleniem. Sąd nie dopatrzył sią naruszenia wskazywanych w skardze przepisów postępowania w stopniu powodującym konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji (art. 15, 107 § 1 i 3, 140, i 138 § 1 pkt 1 K.p.a.). Organ ocenił zebrany materiał dowodowy podając przyczyny leżące u podstaw wydanej decyzji, odniósł się do zarzutów odwołania a uzasadnienie decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 K.p.a. Ocena przeprowadzona przez organ jest logiczna i spójna i w konsekwencji nie budzi zastrzeżeń sądu. Ustalony przez organ II instancji stan faktyczny i ocena prawna nie uzasadniały uchylenia zaskarżonej decyzji organu I instancji. Sąd nie uwzględnił wniosku pełnomocnika skarżącej o odroczenie rozprawy w dniu 11 kwietnia 2016 r. Wniosek był kolejnym w tej sprawie. Poprzedni został przez Sąd uwzględniony 28 stycznia 2016 r. ponieważ zawierał dokumentację medyczną uzasadniającą niemożność stawienia się Prezesa Spółki na rozprawę. Kolejny jednak nie został poparty jakimkolwiek zaświadczeniem lekarskim. Poza tym zarząd spółki, jak to wynika z kopii KRS jest dwuosobowy a zatem w imieniu spółki mógłby wystąpić drugi członek zarządu. Ponadto w sprawie został ustanowiony profesjonalny pełnomocnik który miał obowiązek reprezentowania spółki w toku rozprawy. Nie doszło zatem do pozbawienia strony prawa do udziału w postępowaniu sądowym. Z tych względów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w wyroku.