IV SA/Wa 2291/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz skarżącej L. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] (data i nr decyzji zostały sprostowane postanowieniem z [...] maja 2011r.) udzielono, na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, Spółce "L." sp. z .o.o. z siedzibą w Z. pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do odzysku odpadów niebezpiecznych o zdolności przetwarzania 10 ton na dobę, przy zachowaniu określonych parametrów i warunków. Po rozpoznaniu odwołania P. w W. od ww. decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2009r., Minister Środowiska decyzją z dnia [...] września 2009r. uchylił decyzję Marszałka Województwa [...] w przedmiocie pozwolenia zintegrowanego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Następnie Minister Środowiska uznał jednak, że jego decyzja z dnia [...] września 2009r. o uchyleniu decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] (data i nr decyzji zostały sprostowane postanowieniem z [...] maja 2011r.), którą udzielono Spółce L. pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do odzysku odpadów niebezpiecznych o zdolności przetwarzania 10 ton na dobę, została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż odwołanie zostało wniesione przez podmiot mniemający przymiotu strony w sprawie. Organ naczelny wszczął postępowanie nadzorcze i decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. stwierdził nieważność swojej decyzji z dnia [...] września 2009r. którą uchylono decyzję Marszałka Województwa [...] w przedmiocie pozwolenia zintegrowanego. W wyniku rozpatrzenia wniosków P. oraz F. o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją nieważnościową z dnia [...] stycznia 2011r. Minister Środowiska decyzją z dnia [...] lutego 2011r. (sprostowaną postanowieniem z dnia [...] września 2011r.) utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r. Powyższa decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2011 r. (sprostowaną postanowieniem z dnia [...] września 2011r.) została uchylona ze względów proceduralnych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 września 2011r. sygn. akt IV SA/Wa 666/11. Podkreślić jednak należy, że po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji z dnia [...] września 2009r., którą rozpoznano odwołanie od decyzji Marszałka Województwa [...] w przedmiocie pozwolenia zintegrowanego, konieczne było rozpoznanie odwołania P. w W. od ww. decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2009r., w przedmiocie pozwolenia zintegrowanego. Po rozpatrzeniu odwołania P. w W. od ww. decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2009r., Minister Środowiska decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] umorzył na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa postępowanie odwoławcze, z odwołania P. w W. W uzasadnieniu decyzji organ naczelny wskazał, że zgodnie z art. 185 ust.1 Prawa ochrony środowiska stronami postępowania o wydanie pozwolenia są prowadzący instalację oraz, jeżeli w związku z eksploatacją instalacji utworzono obszar ograniczonego użytkowania, władający powierzchnią ziemi na tym obszarze. W myśl ust. 2 tego artykułu w postępowaniu o wydanie pozwolenia zintegrowanego nie stosuje art. 31 kpa, zaś zgodnie z ust. 2a nie stosuje się przepisów ust.1 i 2 w postępowaniu o wydanie pozwolenia zintegrowanego oraz do decyzji o zmianie pozwolenia zintegrowanego dotyczącej istotnej zmiany instalacji, w tym przypadku stosuje się art. 44 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz. U. Nr 199, poz. 1227). Badając sprawę Minister uznał, że P. jest organizacją gospodarczą nie zaś ekologiczną. Organ stwierdził, iż w świetle dokonanych ustaleń należało umorzyć postępowanie odwoławcze z racji braku przymiotu strony P. jako organizacji ekologicznej. Skargę na powyższą decyzję wniosła P. wskazując, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu, iż nie posiadała w postępowaniu przymiotu strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 października 2011r. sygn. akt IV SA/Wa 760/11 oddalił skargę uznając, że P. nie przysługiwał przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. W odniesieniu do powyższego wyroku WSA z dnia 7 października 2011r. sygn. akt IV SA/Wa 760/11 P. wywiodła skargę kasacyjną. Po rozpoznaniu tej skargi Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013r. sygn. akt II OSK 464/12 uchylił zaskarżony wyrok WSA oraz decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...], którą umorzono postępowanie odwoławcze, z odwołania P. W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do rozstrzygnięcia, czy I. jest organizacją ekologiczną w rozumieniu art. 3 pkt 16 w zw. z art. 3 pkt 13 ustawy Prawo ochrony środowiska, która na mocy art. 33 ust. 1 tej ustawy jest uprawniona do uczestnictwa na prawach strony w postępowaniu dotyczącym pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do odzysku odpadów niebezpiecznych. NSA podkreślił, iż w kontrolowanej sprawie taki status został przyznany I. przez organ I instancji natomiast organ odwoławczy po nieomal 2 latach od wniesienia odwołania zajął odmienne stanowisko, które uznano za błędne. NSA wskazał, że w tej konkretnej - kontrolowanej sprawie przyjąć należy, że oceny celów statutowych I. nie można dokonywać tylko w drodze wykładni językowej przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska, lecz należy zastosować wykładnię celowości ową tych przepisów, która dodatkowo umożliwi realizację zasady bezpośredniej skuteczności prawa unijnego. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] Minister Środowiska po rozpoznaniu wniosków P. oraz F. uchylił własną decyzję z dnia [...] stycznia 2011r. stwierdzającą nieważność decyzji z dnia [...] września 2009r. uchylającej decyzję Marszałka Województwa [...] w przedmiocie pozwolenia zintegrowanego, organ naczelny umorzył także postępowanie administracyjne w tym zakresie. W uzasadnieniu decyzji organ naczelny wskazał, że w zaistniałej sytuacji tj. po zapadłych w sprawie wyrokach sądów administracyjnych tj. wyrokach WSA: z dnia 11 sierpnia 2010r. sygn. akt IV SA/Wa 857/10, z dnia 16 września 2011r. sygn. akt IV SA/Wa 666/11, z dnia 7 października 2011r. sygn. akt IV SA/Wa 760/11 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 13 czerwca 2013r. sygn. akt II OSK 464/12 - konieczne było rozpoznanie wniosków P. oraz F. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nieważnościową z dnia [...] stycznia 2011r. Organ wskazał, że w związku z treścią uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 13 czerwca 2013r. sygn. akt ll OSK 464/12 konieczne było przychylenie się do wniosków P. oraz F. i uchylenie decyzji dnia [...] stycznia 2011 r. stwierdzającą nieważność decyzji z dnia [...] września 2009r. uchylającej decyzję Marszałka Województwa [...] w przedmiocie pozwolenia zintegrowanego oraz umorzenie postępowania administracyjnego w tym zakresie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...] wniosła "L." Sp. z o.o. z siedzibą w Z. Skarżąca podniosła, że uchylenie decyzji z dnia [...] stycznia 2011 r., którą stwierdzono nieważność decyzji z dnia [...] września 2009r. uchylającej decyzję Marszałka Województwa [...] w przedmiocie pozwolenia zintegrowanego spowoduje, że w obrocie prawnym ważna będzie decyzja z dnia [...] września 2009r. uchylająca decyzję Marszałka Województwa [...] w przedmiocie pozwolenia zintegrowanego dla spółki "L.". Okoliczność ta spowoduje, że skarżąca zostanie pozbawiona podstaw prawnych do dalszego prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżąca wskazała też, że zmienność rozstrzygnięć podejmowanych w tej samej sprawie i przy tym samym stanie faktycznym powoduje naruszenie art. 8 k.p.a. i wywołuj barak zaufania do organów władzy publicznej oraz naraża na straty stronę postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji. W złożonym piśmie procesowym z dnia 27 listopada 2013r. uczestnik postępowania P. wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa i nie narusza prawa. Podkreślono także, że działalność spółki "L." w zakresie dbałości o środowisko budzi poważne zastrzeżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy P.p.s.a.). Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...], którą po rozpoznaniu wniosków P. oraz F., organ uchylił własną decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r. stwierdzającą nieważność decyzji z dnia [...] września 2009r. uchylającej decyzję Marszałka Województwa [...] w przedmiocie pozwolenia zintegrowanego. Organ naczelny umorzył także postępowanie administracyjne w tym zakresie. Zdaniem sądu w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, skutkiem czego organ nie wyjaśnił należycie stanu faktycznego sprawy. Analiza postępowania administracyjnego, jakie toczyło się w niniejszej sprawie wskazuje, że postępowanie administracyjne było prowadzone w sposób bardzo chaotyczny. Przed wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2013r. w sprawie wydano szereg decyzji administracyjnych w tym również w postępowaniu nadzorczym W sprawie toczyły się również postępowania sądowoadministracyjne zakończone wyrokami sądów administracyjnych obu instancji tj. wyrokami WSA: z dnia 11 sierpnia 2010r. sygn. akt IV SA/Wa 857/10, z dnia 16 września 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 666/11, z dnia 7 października 2011r. sygn. akt IV SA/Wa 760/11 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 13 czerwca 2013r. sygn. akt II OSK 464/12 Organ naczelny nie uzasadnił prawidłowo swojego rozstrzygnięcia. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest chaotyczne i niespójne. Prawidłowo sformułowane uzasadnienie decyzji powinno odzwierciedlać poszczególne etapy prowadzonego postępowania administracyjnego, nadto wskazać, jakie fakty ustalono oraz zawierać opis dokonanej subsumcji. Prawidłowe uzasadnienie decyzji ma nie tylko znaczenie prawne, ale również powinno pogłębiać zaufanie uczestników postępowania do organów administracyjnych. Motywy decyzji winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśnić tok rozumowań prowadzących do zastosowania konkretnego przepisu prawa w ustalonym stanie faktycznym. Motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie przedstawiono w sposób dokładny chronologicznego przebiegu postępowania w sprawie. Organ nie podał również, jakimi wskazaniami zawartymi w wyrokach sądów administracyjnych kierował się podejmując zaskarżoną decyzję. Nie przedstawiono, jakimi motywami kierował się organ uznając, że P. oraz F. przysługuje przymiot strony w postępowaniu dotyczącym decyzji Marszałka Województwa [...] w przedmiocie pozwolenia zintegrowanego dla Spółki "L.". Okoliczność ta ma bardzo istotne znaczenie, szczególnie w sytuacji gdy we wcześniejszych swoich rozstrzygnięciach Minister Środowiska nie przyznawał przymiotu strony P. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, nie wskazuje na okoliczność, że postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Uzasadnienie decyzji powinno zawierać dokładną analizę rozpoznawanej sprawy oraz w sposób jasny wskazywać, dlaczego w ustalonym stanie faktycznym niezbędne stało się wydanie takiego, a nie innego rozstrzygnięcia. Prawidłowo sformułowane uzasadnienie decyzji powinno odzwierciedlać poszczególne etapy prowadzonego postępowania administracyjnego. Ponownie rozpoznając sprawę organ wskaże, na jakiej podstawie uznał, że P. oraz F. przysługuje przymiot strony w postępowaniu dotyczącym decyzji Marszałka Województwa [...] w przedmiocie pozwolenia zintegrowanego dla Spółki "L.". Organ powinien również podać jakimi wskazaniami zawartymi w wyrokach sądów administracyjnych (zapadłymi w przedmiotowej sprawie) kierował się podejmując rozstrzygnięcie. Mając na uwadze wskazane okoliczności sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji wyroku zapadło na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na zasadzie przepisu art. 200 p.p.s.a.