IV SA/Wa 2297/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] w R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] w R. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia zintegrowanego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Marszałek Województwa [...] udzielił [...] sp. z o. o. pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do chowu [...] o więcej niż [...] w J. w gminie D.. Minister Środowiska decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., po rozpatrzeniu odwołań Stowarzyszenia [...] w R. i Stowarzyszenia [...] w R., uchylił decyzję organu pierwszej instancji w pkt III.2.1, pkt IV.3 i w tym zakresie orzekł odmiennie, w pkt V. dodał na końcu jedno zdanie, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2012 r. W skardze do Sądu na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2012 r. Stowarzyszenie [...] w R. wniosło o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący jest zobowiązany uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący powinien powołać konkretne okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11 oraz z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11). Uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, lecz jego materialnoprawną argumentację, stąd treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. Skarżący nie uprawdopodobnił, aby wykonanie decyzji mogło doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skoro nie wskazano okoliczności, o których wyżej mowa, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.