IV SA/Wa 2305/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. A. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 maja 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi R. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: oddalić wniosek W piśmie z dnia 26 czerwca 2015 r. R. A. złożył, na urzędowym formularzu, kolejny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie w jego skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że wniosek R. A. o przyznanie prawa pomocy został potraktowany jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 8 maja 2015 r., którym odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i przyznania adwokata. Stosownie do treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej zwaną Ppsa), postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Wobec tego postanowienia niekończące postępowania w sprawie, zatem także postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, mogą być uchylane lub zmieniane jedynie w razie zmiany okoliczności sprawy. Należy przez to rozumieć zmianę okoliczności faktycznych jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wcześniej wydane. W postanowieniu z dnia 31 maja 2005 r. sygn. akt II OZ 408/05 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony ponownie, jeśli nastąpiła zmiana okoliczności, która stanowiła podstawę orzeczenia o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy. Jedynie w takiej sytuacji dopuszczalne byłoby wydanie orzeczenia o odmiennej niż wcześniejsza treści, poprzez zastosowanie powołanego art. 165 Ppsa. Warunkiem pozytywnego rozpatrzenia wniosku o zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że w taki sposób zmieniła się jej sytuacja majątkowa i możliwości płatnicze, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Skarżący nie jest również zwolniony ustawowo od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W poprzednio złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy, który rozstrzygnięto postanowieniem z dnia 8 maja 2015 r. skarżący podał, że utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z umowy zlecenia (umowa zawarta na czas określony od 1 września 2014 r. do 14 czerwca 2015 r., z wynagrodzeniem ustalonym na kwotę 1600 zł miesięcznie). W rubryce nr 10 formularza PPF skarżący oświadczył, że jego żona uzyskuje dochód z tytułu pracy dorywczej ok. 3000 zł, zaś w rubryce nr 5 , że "żona aktualnie przebywa w szpitalu i również nie może pracować". Skarżący przy piśmie z dnia 2 lutego 2015 r. nadesłał wyciąg z własnego rachunku bankowego i dokumenty dotyczące stanu jego zdrowia. Nie nadesłał wyciągów z rachunków bankowych żony, dokumentów potwierdzających jej pobyt w szpitalu, dokumentów potwierdzających koszty jej leczenia. Ponadto nie wskazał żadnych wydatków ponoszonych na utrzymanie miesięczne. Dlatego uznano wówczas, że wobec przedłożenia przez skarżącego niepełnych, a niekiedy sprzecznych i niepotwierdzonych informacji, nie było podstaw do uwzględnienia jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W nowo nadesłanym wniosku skarżący oświadczył, że jest bezrobotny i otrzymuje w ramach procedury uchodźczej pomoc w wysokości 750 złotych. W ocenie Sądu nowo złożony wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Skarżący nie wykazał, że jego sytuacja majątkowa nie uległa aż takiej zmianie, która pozwalałby na zmianę poprzedniego postanowienia. Skarżący pozostaje, na co wskazał bez pracy, jednak nie pozostaje bez środków do życia. Otrzymuje pomoc w wysokości 750 zł. Zauważyć należy, że skarżący we wniosku nie wskazał w ogóle dochodów uzyskiwanych przez jego żonę. Nie oświadczył również, że prowadzi obecnie jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wobec tego wybiórcze przedstawienie przez skarżącego informacji na formularzu PPF, nie mogło zostać uznane za wykazania zmiany sytuacji materialnej wnioskodawcy. Dlatego Sąd nie mógł zmienić swego wcześniejszego postanowienia z dnia 8 maja 2015r. Dlatego na podstawie art. 165 Ppsa należało orzec jak w sentencji.