IV SA/Wa 2313/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2015 r. w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 stycznia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 2313/14 oddalił skargę J. S. wniesioną na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] września 2012 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej odwołania osoby skarżącego z funkcji konsultanta krajowego w dziedzinie [...]. Wnioskiem z dnia 2 kwietnia 2015 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) profesjonalny pełnomocnik skarżącego wystąpił o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku z dnia 16 stycznia 2015 r., jednocześnie załączając do przedmiotowego wniosku wniosek o sporządzenie uzasadnienia tegoż wyroku, o którym dowiedział się w dniu 26 marca 2015 r. przeglądając akta sprawy. Wskazując na brak swojej winy w niezachowaniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, pełnomocnik podniósł, że Sąd w dniu 16 stycznia 2015 r. ogłosił wyrok po przeprowadzeniu w tym dniu rozprawy, o której dokonał wadliwego zawiadomienia, kierując zawiadomienie do ówczesnego pełnomocnika skarżącego adw. W. T., nieżyjącego od dnia [...] lipca 2013 r. Na potwierdzenie tej informacji dołączono do wniosku wydruk nekrologu ze strony internetowej [...] oraz ze strony: [...]. W ocenie pełnomocnika skierowanie zawiadomienia na rozprawę do nieżyjącego już pełnomocnika, zamiast do ustanowionego i aktywnie działającego w sprawie obecnego pełnomocnika spowodowało, że ani skarżący, ani jego aktualny pełnomocnik nie zostali powiadomieni o tym, że w sprawie został wyznaczony termin, zostali więc ono pozbawieni możliwości czynnego udziału w postępowaniu, w szczególności uniemożliwiło im to uczestniczenie w rozprawie, po przeprowadzeniu której nastąpiło ogłoszenie wyroku w dniu 16 stycznia 2015 r. Te właśnie okoliczności, zdaniem pełnomocnika, powinny być uznane za przesłankę braku winy w uchybieniu terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną kumulatywnie spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin (w tym wypadku złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Powołane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wniosek o przewrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożony został w terminie, zaś pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Sąd, rozpoznając przedmiotowy wniosek, uwzględnił argumenty pełnomocnika skarżącego uznając, że wykazane zostało zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 86 § 1 powołanej ustawy. Ubocznie jedynie należy wyjaśnić, gdyż kwestia ta nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia wniosku, że pełnomocnik aktualnie reprezentujący skarżącego aktywnie działał ale w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wywołanym skargą kasacyjną w sprawie I OSK 1820/13, na co wskazuje zakres pełnomocnictwa znajdującego się w aktach sądowych złożonego przy piśmie z dnia 16 września 2013 r. na etapie postępowania kasacyjnego, nieobejmujący postępowania w tej sprawie przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2015 r. wezwał obecnego pełnomocnika do złożenia pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącego przed tutejszym Sądem w niniejszym postępowaniu. Z akt sprawy wynika, że obecny pełnomocnik jest umocowany do reprezentowania skarżącego w niniejszym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie na mocy pełnomocnictwa z dnia 23 kwietnia 2015 r. nadesłanego do akt sprawy w dniu 30 kwietnia 2015 r. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.