IV SA/Wa 2314/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Katarzyna Golat, sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia E. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę Pismem z dnia 25 listopada 2009 r. Zarząd Mienia W. zwrócił się do Prezydenta W. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na modernizacji i przebudowie lewobrzeżnego bulwaru [...], wzdłuż ul. [...] i [...] w Dzielnicy [...] miasta W., na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...],[...], z obrębu [...]; nr [...],[...],[...],[...] z obrębu [...]; nr [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...]; nr [...],[...],[...],[...] z obrębu [...]; nr [...],[...] z obrębu [...]; nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] z obrębu [...]; nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] z obrębu [...]. W dniu 21 kwietnia 2010 r. wnioskodawca zweryfikował wniosek podając aktualne numery ewidencyjne działek oraz rozszerzył wniosek o kolejne działki: nr [...] z obrębu [...], nr [...],[...],[...] z obrębu [...], nr [...] z obrębu [...]. Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. Prezydent W. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na realizacji zespołu zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2 ha wraz z infrastrukturą towarzyszącą w ramach modernizacji i przebudowy lewobrzeżnego bulwaru [...], wzdłuż ul. [...] i [...], na wskazanych działkach ewidencyjnych w Dzielnicy [...] miasta W., którego inwestorem jest Zarząd Mienia W. i określającej rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia oraz wymagania dotyczące ochrony środowiska do uwzględnienia w projekcie budowlanym i stwierdzająca brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 i pkt 10 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu wskazano, iż przedmiotowa inwestycja została uzgodniona przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] mają 2010 r. Warunki wynikające z tego postanowienia zostały zawarte w sentencji decyzji. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W., opinią sanitarną z dnia [...] maja 2010 r. zaopiniował pozytywnie planowane przedsięwzięcie i ustalił warunki jego realizacji. Zdaniem organu przeprowadzone analizy i uzgodnienia wykazały możliwość realizacji przedmiotowej inwestycji zgodnie z warunkami określonymi w decyzji oraz po spełnieniu wymogów wynikających z przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Na podstawie przeprowadzonego postępowania administracyjnego stwierdzono, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z wymogami wynikającymi z przepisów odrębnych. Biorąc pod uwagę rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, jego usytuowanie oraz rodzaj i skalę możliwego oddziaływania, określono środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowej inwestycji. W punkcie III sentencji decyzji stwierdzono brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 i pkt 10 ww. ustawy, tj. decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych oraz decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części - wydawanych na podstawie ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.) i decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej - wydawanej na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194). Od powyższej decyzji odwołanie złożyło Stowarzyszenie E. podnosząc, że na obszarach Natura 2000 zabronione jest podejmowanie działań mogących pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych. Stowarzyszenie stwierdziło, że po przeanalizowaniu zakresu prac budowlanych i treści raportu, realizacja przedsięwzięć drastycznie pogorszy stan siedlisk rybitwy rzecznej i rybitwy białoczelnej. Obszar zainwestowania jest strefą napowietrzania i regeneracji powietrza. Zdaniem Stowarzyszenia, decyzja środowiskowa dla celów nie mających nic wspólnego w ochroną Natura 2000, nie stanowiących nadrzędnych interesów społecznych, a odwrotnie - naruszających ten interes poprzez pogorszenie warunków klimatycznych, nie powinna być wydana. Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia [...] od decyzji Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla ww. przedsięwzięcia, orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2 przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: - przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; - przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko Przedmiotowa inwestycja została zaliczona do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, z uwagi na realizację zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2 ha wraz z infrastrukturą towarzyszącą. W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja spełnia wymogi wynikające z art. 82 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Kolegium stwierdziło, że z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, iż inwestor zaplanował wprowadzenie zieleni wspomagającej obszary Natura 2000, tj. semi-naturalne nasadzenia łęgowe o składzie gatunkowym zbieżnym z siedliskami łęgowymi, niewymagające pielęgnacji, podlegające naturalnej sukcesji, takie jak wierzby krzewiaste, derenie, trawy rodzimych gatunków. W celu zapobieżenia zmniejszenia ilości ptaków żerujących wzdłuż nabrzeża w pozostałych częściach bulwaru (poza częścią znajdującą się w okolicy ul. [...]) inwestor założył odtworzenie umocnień faszynowo-kamiennych, stanowiących dogodne środowisko życiowe i miejsce żerowania ryb, będących pokarmem dla mew i rybitw. Kolegium wskazało, iż w karcie informacyjnej przedsięwzięcia podano, że "przedmiot opracowania obejmuje teren tarasu zalewowego, na którym wykluczona jest stała zabudowa. Na poziomie bulwaru znajdować się będą niskie, lekkie, mobilne pawilony, które w sytuacji zagrożenia powodziowego mogą być przeniesione ponad teren zagrożony. Niskie, mobilne pawilony nie będą powodowały pogorszenia warunków klimatycznych, o czym mowa w odwołaniu. Z raportu o oddziaływaniu na środowisko wynika, że celem zamierzenia projektowego jest budowa promenady pieszej i dróg rowerowych z towarzyszącymi usługami oraz modernizacja i przebudowa nabrzeży [...] (na odcinku blisko 2 km), stanowiących umocnienia przeciwpowodziowe, z ich adaptacją na potrzeby cumowania statków. W odwołaniu nie podano jakie konkretnie elementy planowanego przedsięwzięcia pogorszy stan siedlisk ptaków. Proponowana inwestycja ma podnieść walory architektoniczno - użytkowe tej części W. oraz zapewnić mieszkańcom W. organizację przestrzeni wypoczynkowej w jedynym w W. odcinku [...], który znajduje się poza obszarem NATURA 2000. Postępująca degradacja tego odcinka nabrzeża [...] znajdującego się w środku miasta prowadzić będzie do niszczenia konstrukcji nabrzeża i obiektów budowlanych nabrzeża. Planowana inwestycja ma doprowadzić do takiego ukształtowania przestrzeni, które stworzy harmonijną całość oraz uwzględni w przyporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, gospodarczo-społeczne, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno- estetyczne. Ponadto w powołanym w odwołaniu rozporządzeniu nr [...] Wojewody [...] z dnia [...].12.2007r. w sprawie określenia programu ochrony powietrza dla strefy aglomeracja [...] (Dz. Urzęd. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]), pkt 6 lit. B załącznika nr 1 do rozporządzenia wynika, że w planach zagospodarowania przestrzennego należy wprowadzić zapisy zakazujące zabudowywanie klinów napowietrzających. Teren, na którym planowane jest przedsięwzięcie nie jest objęty planem zagospodarowania przestrzennego, a zatem nieznany jest przebieg i zasięg klinów napowietrzających. Kolegium podniosło również, iż postępowanie poprzedzające wydanie decyzji zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Zdaniem organu odwoławczego podstawowym wymogiem postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko jest analiza i ocena wpływu inwestycji na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi i analiza taka została dokonana. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2012 r. wniosło Stowarzyszenie E. Skarżące Stowarzyszenie zaskarżonej decyzji zarzuciło naruszenie przepisów procesowych, tj. art. 7 k.p.a. i 77 k.p.a. przez zaniechanie wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w szczególności wpływu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 "[...]" ustanowiony w związku z Dyrektywą 2009/147/WE - (tekst jednolity) Ochrona dzikiego ptactwa i Dyrektywą Siedliskową 92/43/EWG, a także na system przewietrzania W. Planowane przedsięwzięcie usytuowane będzie w obszarze specjalnej ochrony Natura 2000 "[...]" ustanowionym rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004 r. Stosownie do treści art. 33 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody zabrania podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru Natura 2000, w tym w szczególności pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000. Dla wykazania braku negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia inwestor załączył do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach opracowanie wykonane przez Biuro Badań, Monitoringu i Ochrony Przyrody w S. i E. pod nazwą: "[...]". Autorzy powyższego opracowania na str. 38 i 39 stwierdzają, że przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenów przewidziane w projekcie modernizacji i przebudowie lewobrzeżnego bulwaru [...] przy ul. [...] i [...] nie wpłyną w sposób negatywny na integralność i funkcjonowanie obszaru Natura 2000. W ocenie strony skarżącej autorzy ww. opracowania nie udowodnili w sposób naukowy braku negatywnego wpływu na funkcjonowanie obszaru Natura 2000, a zawarta w nim argumentacja to zbiór sprzeczności i niejasności. Skarżące Stowarzyszenie podkreśliło, iż badany obszar jest bardzo ważny dla gatunków z I załącznika dyrektywy ptasiej, a rzetelna ocena wpływu planowanej inwestycji pozwala na stwierdzenie, że będzie miała ona znaczne oddziaływanie na gatunki stanowiące przedmiot ochrony. Największym problemem dla osiągnięcia celów ww. dyrektywy stanowi ubywanie naturalnych siedlisk gatunków. Spowodowane przez człowieka zmiany środowiska, fragmentacja i niszczenie naturalnych siedlisk prowadzi do ich wymierania, nie dając osłabionym liczebnie populacjom szansy na adaptację do nowych warunków. Stowarzyszenie podkreśliło, iż w analizowanym opracowaniu znajdują się ogólne informacje odnośnie siedlisk gatunków z załącznika I dyrektywy, jednakże brak jest w nim analizy wpływu na te gatunki, zaniku ich miejsc zimowania i żerowania na obszarze zainwestowania. Realizacja planowanej inwestycji ma zwiększyć tzw. atrakcyjność [...] czyli jest to w przybliżeniu cel społeczny nie wymieniony w art. 9 dyrektywy 2009/147/WE. A wobec tego, że inwestor nie przedstawił dokumentów, które stwierdzałyby brak negatywnego wpływu na dobro chronione - ptaki z załącznika I dyrektywy - dla których wyznaczono obszar Natura 2000 takie przedsięwzięcie nie może być zrealizowane. Dodatkowo swoje stanowisko Stowarzyszenie podtrzymało i rozwinęło w piśmie procesowym z dnia 26 października 2012 r., podkreślając że raport OOŚ wykonany przez firmę A. i załącznik do raportu wykonany przez Biuro Badań, Monitoringu i Ochrony Przyrody w S., są dokumentami nierzetelnie opracowanymi, w których pominięto istotne informacje w zakresie siedlisk ptaków błotno - wodnych. W konsekwencji skarżące Stowarzyszenie wniosło o uchylenie decyzji I i II instancji w całości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 października 2012 r., wydanym w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 852/12, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu I instancji. W wyniku skarg kasacyjnych Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oraz Zarządu Mienia W. od ww. wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 października 2014 r. sygn. akt II OSK 759/13 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie powiadomił Zarządu Mienia W. o wniesieniu skargi przez Stowarzyszenie E. oraz o terminie rozprawy przed Sądem I instancji. Niezasadnie o terminie rozprawy Sąd powiadomił natomiast A. sp. z o.o., który to podmiot nie był uczestnikiem postępowania na żadnym jego etapie. W tej sytuacji należy uznać, że Zarząd Mienia W. został pozbawiony możności obrony swych praw, a przeprowadzenie rozprawy przed Sądem I instancji w dniu 30 października 2012 r., a następnie wydanie w tym samym dniu wyroku przez WSA w Warszawie nastąpiło w warunkach nieważności postępowania ( art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a.). Ponadto Sąd Wojewódzki ponownie rozpoznając sprawę, powinien rozważyć prawidłowość reprezentacji skarżącego Stowarzyszenia [...] (będącego stowarzyszeniem zwykłym) przed sądem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 , ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślenia wymaga, że przedmiotowe postępowanie sądowoadministracyjne toczy się na skutek wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2014 r. wydanego w sprawie sygn. akt II OSK 759/13, którym uchylono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 852/12 i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania temuż Sądowi. Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Jednakże w tej konkretnej sprawie, NSA orzekł stosownie do art. 186 p.p.s.a. nie dokonując merytorycznej oceny pozostałych zarzutów skarg kasacyjnych. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna. Ponownie rozpoznając sprawę, po uzupełnieniu braków formalnych skargi poprzez złożenie uchwały członków Stowarzyszenia [...] z dnia 18 października 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że K. K. została umocowana przez obecnych członków Stowarzyszenia do występowania w imieniu Stowarzyszenia m.in. przed sądami administracyjnymi. Przedmiotowe postępowanie administracyjne zostało wszczęte wnioskiem Zarządu Mienia W. z dnia 24 listopada 2009 r. Planowane przedsięwzięcie polega na realizacji zespołu zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2 ha wraz z infrastrukturą towarzyszącą w ramach modernizacji i przebudowy lewobrzeżnego bulwaru [...], wzdłuż ul. [...] i [...], na działkach ew. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...], nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...], nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...], nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...], nr [...], [...], [...] z obrębu [...], nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...] nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...], w Dzielnicy [...] miasta W. Przedsięwzięcie to podpada pod § 3 ust. 1 pkt 52 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573, ze zm.) zgodnie z którym, sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać m.in. zespoły zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2 ha wraz z towarzyszącą infrastrukturą. Na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 1235, ze zm., zwanej dalej "ustawą ooś") Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia objętego wnioskiem Zarządu Mienia W. z dnia 24 listopada 2009 r. Wobec powyższego, realizacja planowanego przedsięwzięcia, stosownie do art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy ooś, wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Ponieważ planowane przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, wymagane jest dla niego uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia (art. 71 ust. 1 ustawy ooś ). Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, organ właściwy do wydania decyzji dokonuje uzgodnień warunków realizacji przedsięwzięcia z właściwymi organami zgodnie z art. 77 ustawy ooś. W przypadku przedsięwzięć mogącymi potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 2, zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy ooś warunki realizacji przedsięwzięcia uzgadnia się z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz zgodnie z art. 78 ust. 1 pkt 2 ustawy ooś państwowym powiatowym inspektorem sanitarnym. W art. 82 ustawy ooś zawarte zostały rozwiązania normujące zakres rozstrzygnięcia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, której wydanie było poprzedzone przeprowadzeniem postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Decyzja wydana w przedmiotowej sprawie odpowiada tym wymogom. Zasadniczym materiałem dowodowym w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Dowód ten podlega analizie i ocenie przez organ wydający decyzję określającą uwarunkowania środowiskowe, jak również organy administracji uczestniczące w procesie wydawania decyzji środowiskowej. Również uczestnicy postepowania mają możliwość zgłoszenia zastrzeżeń dotyczących raportu. Art. 62 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wskazuje organom administracji, jakie zagadnienia powinny być brane pod uwagę i oceniane w toku postępowania administracyjnego, którego przedmiotem jest przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W tym konkretnym postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją, ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko miała m.in. określić, przeanalizować oraz ocenić oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 "[...]" oraz na wartości przyrodnicze [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 12 stycznia 2011 r. w sprawie obszarów specjalnej ochrony ptaków wyznaczony m.in. obszar specjalnej ochrony ptaków [...] (kod obszaru [...]) ma na celu ochronę populacji dziko występujących gatunków ptaków, utrzymanie i zagospodarowanie ich naturalnych siedlisk zgodnie z wymogami ekologicznymi, przywracanie zniszczonych biotopów oraz tworzenie biotopów. Przedmiotem ochrony są gatunki ptaków wymienione w załączniku nr 2 do ww. rozporządzenia oraz ich naturalne siedliska. Z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków Natura 2000 [...] ([...]) obejmuje obszar pokryty wodami wraz z umocnieniami nabrzeża. Planowane przedsięwzięcie, które polega na organizacji przestrzeni wypoczynkowej odcinka międzywala [...], znajduje się poza obszarem Natura 2000. Proponowana strefa rekreacji ograniczy presję na chronione siedliska ptaków (wysp i łach piaszczystych) oraz łęgów. Wpływ planowanego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 "[...]" został oceniony m.in. poprzez dane zawarte w opracowaniu Inwentaryzacja siedlisk i ostoi ptaków lęgowych w Obszarze Specjalnej Ochrony Natura 2000 [...] w roku 2008 od 486 do km 538 biegu [...] oraz w granicach rezerwatów: [...], [...] i [...]. Na [...] odcinku [...] w sąsiedztwie planowanego przedsięwzięcia stwierdzono występowanie 15 gatunków ptaków ujętych w [...] dla [...], tj.: brodziec piskliwy, czajka, czapla siwa, krzyżówka, łabędź niemy, mewa mała, mewa pospolita, mewa siodłata, mewa srebrzysta, mewa złoto noga, nurogęś, rybitwa czarna, rybitwa rzeczna, smieszka, zimorodek. Nie stwierdzono gniazdowania tych gatunków na tym terenie. Wyniki inwentaryzacji wskazują, że [...] w rejonie planowanej inwestycji nie jest terenem lęgowym rzadkich bądź stanowiących przedmiot ochrony obszaru Natura 2000 [...] gatunków ptaków. W przypadku niektórych gatunków ptaków wodnych obszar ten jest miejscem zimowych koncentracji. Prognozuje się, że planowane przedsięwzięcie w fazie eksploatacji nie będzie negatywnie oddziaływać na siedliska i gatunki objęte ochroną. Planuje się wprowadzenie zieleni wspomagającej obszar Natura 2000, tj. semi-naturalne nasadzenia łęgowe o składzie gatunkowym zbieżnym z siedliskami łęgowymi, niewymagające pielęgnacji, podlegające naturalnej sukcesji, takie jak wierzby krzewiaste, derenie, trawy rodzimych gatunków. Ciąg zieleni na odcinku inwestycji sprzyjać będzie migracji ptaków. Przeprowadzona i przedstawiona w raporcie analiza wskazuje, że planowane przedsięwzięcie nie wpłynie w sposób negatywny na integralność i funkcjonowanie obszaru Natura 2000. Z analiz miejscowych uwarunkowań przyrodniczych przedstawionych w raporcie wynika również, że przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenu planowanej inwestycji nie mają znaczenia dla funkcjonowania [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. W ocenie Sądu z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, jak również postanowienia organu współdziałającego Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. wynika, że organy te poddały analizie materiał dowodowy zgromadzony w sprawie i uznały, że przestrzeganie zakazów i uwarunkowań środowiskowych dotyczących budowy i eksploatacji przedsięwzięcia określonych w decyzji środowiskowej zagwarantuje, że nie będzie miało ono znaczącego negatywnego wpływu na cele i przedmioty ochrony oraz na integralność obszaru Natura 2000 i spójność całej sieci oraz nie będzie niekorzystnie oddziaływać na przyrodę i warunki krajobrazowe chronione przez [...] Obszar Chronionego Krajobrazu. Organy podkreśliły, że przedsięwzięcie obejmować tereny silnie zurbanizowane o dużej penetracji przez ludzi, gdzie nie zachowały się cenne siedliska przyrodnicze, a stopień bioróżnorodności jest bardzo niski. Ptaki będące przedmiotem ochrony obszaru Natura 2000 [...] nie gniazdują na tym odcinku [...]. Ponadto przedsięwzięcie ma charakter rekreacyjny i aktywność na jego terenie będzie głównie aktywnością pieszą i rowerową ze sporadycznymi przejazdami pojazdów w celach zaopatrzeniowych i porządkowych. W raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dokonano analizy wpływu projektowanego przedsięwzięcia na klimat akustyczny oraz na stan jakości powietrza w obrębie W. Organy podzieliły wyniki tej analizy, które wykazały, brak ponadnormatywnych oddziaływań inwestycji będącej przedmiotem analizy na klimat. Odnosząc się do zarzutów skargi, w ocenie Sądu nie znajdują one uzasadnienia. Należy podkreślić, że zarzuty skarżącego Stowarzyszenia podniesione co do sporządzonego raportu oddziaływania na środowisko oraz dołączonego do niego opracowania wykonanego przez Biuro Badań, Monitoringu i Ochrony Przyrody w S. i E. pod nazwą: "[...]" nie zostały poparte żadnymi dowodami. W ocenie Sądu brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości, rzetelności, fachowości sporządzenia tych dokumentów bez przedstawienia dowodów uzasadniających odmienne stanowisko. Stowarzyszenie nie przedstawiło żadnej ekspertyzy, która wskazywałaby na wady raportu. Z raportu wynika, ze wyniki inwentaryzacji awifauny zostały opracowane na podstawie zebranych przez [...] Towarzystwo Ochrony Ptaków, które na zlecenie Zarządu Mienia W. w sezonach 2007, 2008, 2009 prowadziło inwentaryzację siedlisk i ostoi ptaków lęgowych w Obszarze Specjalnej Ochrony Natura 2000 [...] od km 486 do km 538 biegu [...] oraz w granicach rezerwatów: [...], [...] i [...] oraz map rozmieszczenia terytoriów lęgowych wybranych gatunków ptaków z sezonów 2008 i 2009 i graficznej ilustracji ptaków zimujących na [...] odcinku [...]. Zatem wyniki badań oparte o przeprowadzoną inwentaryzację, nie mogą być w sposób gołosłowny uznane, jak wskazano w skardze, za zbiór sprzeczności i niejasności. Inwentaryzacja została sporządzona w oparciu o bezpośrednie obserwacje specjalistów ze [...] Towarzystwa Ochrony Ptaków. Wyniki tej inwentaryzacji w sposób właściwy zostały wykorzystane jako dane do analizy oddziaływania planowanej inwestycji na obszar Natura 2000 [...]. W ramach realizacji przedsięwzięcia planuje się realizację dwunastu mobilnych obiektów w postaci pawilonu plażowego, pawilonów usługowych oraz pawilonu informacji turystycznej. Biorąc pod uwagę parametry dotyczące zabudowy, tj. wysokość obiektów, ich ilość i zajmowaną powierzchnię, należy uznać, że wykluczona jest możliwość zaistnienia szkodliwego oddziaływania na przepływ powietrza w obrębie klina napowietrzającego, jakim jest dolina rzeki [...], co czyni zarzut skargi w tym zakresie niezasadnym. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.