IV SA/Wa 2316/13

PostanowienieWSA w Warszawie2016-08-08

Skład orzekający: Monika Stępkowska – Bigiej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu kasacyjnym powinien być rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny, czy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, w tym za pierwszą instancję, powinien być rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, który uchylił punkt wyroku dotyczący wynagrodzenia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania w tym zakresie. Sąd ten jest właściwy do rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej, zwłaszcza po uchyleniu przez NSA części wyroku dotyczącej wynagrodzenia.
Stan faktyczny
Skarżąca K. P. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska dotyczącą opłaty za brak sieci za 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, ale Naczelny Sąd Administracyjny uchylił punkt wyroku dotyczący wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania w tym zakresie. Adwokat M. M. złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu kasacyjnym oraz w pierwszej instancji, a także o zwrot wydatków.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi M. M. ze środków budżetowych WSA w Warszawie wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 4428 zł (w tym VAT) oraz kwotę 12,60 zł tytułem niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. M. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu opłaty za brak sieci za 2007 r. postanawia: przyznać adwokatowi M. M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w kwocie 4428 zł (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem złotych), w tym podatek od towarów i usług w wysokości 828 zł oraz w kwocie 12,60 zł (dwanaście złotych 60/100) złotych tytułem niezbędnych i udokumentowanych wydatków Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2316/13 referendarz sądowy ustanowił dla K. P. (dalej "skarżącej") adwokata w niniejszej sprawie i zwolnił ją od kosztów sądowych. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] w dniu 31 stycznia 2014 r. wyznaczyła adwokata M. M. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę (pkt 1 sentencji wyroku) oraz zasądził na rzecz wyznaczonego adwokata kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług (pkt 2 sentencji wyroku). Adwokat z urzędu skarżącej wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które to koszty nie zostały opłacone w całości ani w części przez skarżącą. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił pkt 2 zaskarżonego wyroku (w zakresie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu) i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. NSA uznał, ze pełnomocnik z urzędu skarżącej trafnie wskazał, że w sprawie tej przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, co oznacza konieczność przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit a w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanego dalej; "rozporządzeniem". Ponadto NSA wskazał na konieczność rozstrzygnięcia wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie wynagrodzenia w postępowaniu kasacyjnym. W piśmie z dnia 20 maja 2016 r. pełnomocnik z urzędu skarżącej ponowił wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc udzieloną w postępowaniu kasacyjnym, wniósł o zwrot poniesionych niezbędnych wydatków w łącznej kwocie 12,60 zł (koszty korespondencji ze skarżącą i Sądami 3x4,20 zł) oraz oświadczył, że wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w pierwszej instancji i w drugiej instancji a także poniesione wydatki nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Przede wszystkim należy wskazać, że w niniejszej sprawie rozpoznaniu podlegają wnioski pełnomocnika z urzędu o: - przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu w postępowaniu kasacyjnym oraz - przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu przed sądem pierwszej instancji (w związku z uchyleniem przez NSA pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 9 stycznia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 2316/13). Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. Natomiast stawka minimalna w postępowaniu w drugiej instancji – za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia). Zgodnie z § 19 wskazywanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w wysokości 13430 zł (naliczona opłata za brak sieci). W tej sytuacji stawka minimalna wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu - za postępowanie w pierwszej instancji wynosi 2400 zł (§ 18 § 1 pkt 1 lit a w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia), natomiast za pomoc prawną udzieloną w postepowaniu kasacyjnym – 1200 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit c w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit a w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia. Zatem w niniejszej sprawie uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo w wysokości: - 12 zł za reprezentowanie skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji; - 1200 zł za pomoc prawną udzieloną w drugiej instancji z uwzględnieniem stawki podatku od towarów i usług (23 %) oraz poniesionych niezbędnych wydatków (koszty korespondencji w kwocie 12,60 zł) Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U z 2015 r. poz. 1801) oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło