IV SA/Wa 2325/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: I. przyznać radcy prawnemu A. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100) z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w tym kwotę 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych 40/100) z tytułu 23 % podatku od towarów i usług oraz kwotę 12,25 zł (słownie: dwanaście złotych 25/100) tytułem zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków poniesionych w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu; II. w pozostałej części wniosek oddalić. Pismem z dnia 22 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego) radca prawny A. S., wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu skarżącego A. B. poinformowała, iż nie znalazła podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 marca 2011 r. oddalającego skargę A. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie wymeldowania. Następnie pismem z dnia 17 listopada 2011 r. data stempla pocztowego) pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu w kwocie 270 zł oraz o zwrot niezbędnych wydatków w kwocie 12,25 zł. Ponadto oświadczył, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały opłacone w całości ani w części. Wykazał również, iż sporządzona opinia została przesłana Skarżącemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie na podstawie art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", przysługuje wynagrodzenie w zakresie ustanowionym w art. 250 tejże ustawy. Zgodnie z treścią art. 250 ppsa wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności radcowskie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwanym dalej "rozporządzeniem". W myśl § 15 powołanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia). Obowiązkiem Sądu w niniejszym postępowaniu było ustalenie, czy pomoc prawna została rzeczywiście udzielona. W wypadku sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona stronie. Sporządzenie takiej opinii i przekazanie jej stronie powinien wykazać pełnomocnik ubiegający się o wynagrodzenie. Sąd może poprzestać na jego oświadczeniu, jeśli jednak ma wątpliwości może uzyskać od strony potwierdzenie tego faktu. Z akt sądowych wynika, że sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wysłano do Skarżącego dnia 22 lipca 2011 r. Skoro w niniejszej sprawie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej) zwrócił się radca prawny, to winien on otrzymać wynagrodzenie wg stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia w wysokości 75 % stawki minimalnej wynoszącej 240 zł, a więc 180 zł. Wskazać należy, iż przepis § 15 ust 1 rozporządzenia pozwala przyznać wynagrodzenie w wyższej wysokości (maksymalnie 150 % stawki minimalnej wynagrodzenia za danego rodzaju sprawę), jednakże jest to możliwe wtedy, gdy pełnomocnik wykaże, że podwyższenie stawki jest uzasadnione rodzajem bądź stopniem zawiłości sprawy lub niezbędnym nakładem pracy. Wniosek r. pr. A. S. takich okoliczności nie wymienia, dlatego też Sąd przyznał wynagrodzenie wg stawki podstawowej. Na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia Sąd podwyższył przyznana kwotę o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, tj. 23 % (art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Natomiast wydatki których przyznania zażądał pełnomocnik stanowią zwrot poniesionych kosztów korespondencji (ze Skarżącym i Sądem). Wydatki te były niezbędne, ponieważ poczynione zostały wyłącznie w celu wywiązania się obowiązku udzielenia pomocy prawnej (w tym przedstawienia Skarżącemu i Sądowi sporządzonej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej). Wydatki zostały udokumentowane (koperta - k. 102). W tym stanie rzeczy, Sąd w oparciu o art. 250 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.