IV SA/Wa 2326/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi B. C. i S. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z [...] września 2014 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] lipca 2014 r. orzekającą o odmowie przywrócenia w ewidencji gruntów i budynków wpisów osób fizycznych jako współwłaścicieli działek ew. nr [...] i nr [...] z obrębu [...] położonych pod Kanałem [...] w W. W sprawie ustalono następujący stan prawny. Na skutek pism Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. dotyczących cieków występujących na terenie W., organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków z urzędu podjął działanie mające na celu ujednolicenie zapisów w bazie danych ewidencyjnych w zakresie gruntów zajętych pod powierzchniowe wody płynące Kanałem [...], będących we władaniu Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. z wpisem użytku "W" oznaczającego rowy. Organ ewidencyjny pozyskał od Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. wykaz cieków naturalnych i sztucznych (kanałów) występujących na terenie W. sporządzony przez Ośrodek Zasobów Wodnych Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w W. na podstawie przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (karta 78). Wykaz cieków zawarty w piśmie z dnia 16 grudnia 2002r. stanowił podstawę do prowadzenia przez Dyrektora Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. zadań powierzonych mu przez Marszałka. Ponadto organ ewidencyjny ustalił, że Kanał [...] powstał przed 1930r. W związku z tym zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 30 maja 1962r. Prawo wodne (Dz. U. z 1962r. Nr 34, poz. 158 ze zm.) grunty zajęte pod powierzchniowe wody płynące tym kanałem stanowiły własność Skarbu Państwa, co do 2012 roku nie było ujawnione w ewidencji. Organ ewidencyjny mając na uwadze treść przepisu § 12 ust 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w myśl którego prawa osób i jednostek organizacyjnych będących właścicielami i władającymi uwidacznia się w ewidencji także na podstawie dyspozycji zawartych w aktach normatywnych, do których należy ustawa Prawo wodne, podjął działania z urzędu na podstawie w/w przepisów prawa i czynnością "materialno-techniczną" wprowadził do ewidencji zmiany dla działek zajętych pod Kanał [...] w/zakresie wpisów użytków gruntowych z "W" na Wp" i wpisu Skarbu Państwa jako właściciela dla gruntów, dla których prawo własności nie było ustalone w księdze wieczystej lub w zbiorze dokumentów. Powyższa zmiana objęła także przedmiotowe działki ewidencyjne nr [...] i [...] z obrębu [...], dla których prawo własności nie było uregulowane w księdze wieczystej. W ewidencji działki ewidencyjne nr [...] i [...] były opisane jako część nieruchomości pn. "[...]". Dnia [...] lipca 2012r. zmianą nr [...] dla działek ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...] wykreślono w ewidencji wpisy 9 osób fizycznych jako współwłaścicieli oraz wpis Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. jako władającego i wpisano w to miejsce Skarb Państwa jako właściciela oraz Marszałka Województwa [...] jako gospodarującego zasobem. Zawiadomienie o zmianie nr [...] z dnia 27 lipca 2012r. organ doręczył m.in. B. C., który pismem z dnia 17 października 2012r. zażądał przywrócenia w ewidencji wpisów wykreślonych osób fizycznych jako współwłaścicieli nieruchomości. Skarżący podniósł, że na przedmiotowych działkach występuje rów, a nie Kanał [...]. Stwierdził, że wykreślenie dla tych działek osób fizycznych jako współwłaścicieli nastąpiło z naruszeniem przepisów ustawy Prawo wodne. B. C. swoje żądania zawarte w ww wniosku podtrzymał w pismach z dnia 14 listopada 2012r. i z dnia 14 grudnia 2012r. Na skutek powyższego organ poinformował Skarżącego, że na jego wniosek z dnia 17 października 2012r. przeprowadzi postępowanie wyjaśniające. Dnia 16 stycznia 2013r. B. C. złożył skargę do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w W. na "decyzje" Prezydenta W. i wniósł o ich uchylenie oraz o przywrócenie w ewidencji wykreślonych wpisów osób fizycznych jako współwłaścicieli. Skarga B. C. nie została uwzględniona. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w piśmie z dnia 12 lutego 2013r. wyjaśnił Skarżącemu, że pisma zawiadamiające o zmianach wprowadzonych do ewidencji czynnością materialno-techniczną nie są decyzjami administracyjnymi i nie przysługuje od nich tryb odwoławczy. W dniu 7 maja 2013r. do organu ewidencyjnego wpłynęło zawiadomienie Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] kwietnia 2013r. o założeniu księgi wieczystej nr [...] dla działek ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...], zgodnie z którym właścicielem nieruchomości jest Skarb Państwa wpisany na podstawie art. 2 ustawy z dnia 30 maja 1962r. Prawo wodne (Dz. U. z 1962r. Nr 34, poz. 158). Powyższe dane organ ujawnił w ewidencji dnia 21 maja 2013r. zmianą nr [...] (karty 123-127). Z uwagi na powyższe, Prezydent W. w decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2013r. odmówił przywrócenia w ewidencji wpisów osób fizycznych jako współwłaścicieli do działek ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...]. Od ww decyzji nr [...] odwołanie złożył B. C. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] grudnia 2013r. znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] listopada 2013r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Jako uzasadnienie swojego stanowiska podał konieczność ustalenia granic linii brzegu kanału, powołując przepisy art. 15 ust. 2 ustawy Prawo wodne. Organ II instancji stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie niezbędne jest przeprowadzenie ponownego postępowania w celu jednoznacznego ustalenia obszaru gruntów pokrytych powierzchniowymi wodami płynącymi, o których mowa w art. 10 i 14 ustawy Prawo wodne. W związku ze stanowiskiem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przedstawionym w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].12.2013r. znak: [...] organ ewidencyjny w piśmie z dnia 7 stycznia 2014r. zwrócił się do Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. o wyjaśnienie, czy zasięg Kanału [...] wymaga ustalenia linii brzegu w trybie art. 15 ustawy Prawo wodne, który wyjaśnił, że Kanał [...] jest zaliczany zgodnie z pismem Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej znak: [...] z dnia [...].12.2002r. do cieków sztucznych. Natomiast linię brzegu ustala się zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 145 z późn. zm.) dla cieków naturalnych, jezior oraz innych naturalnych zbiorników wodnych. Kanał [...] nie wymaga więc ustalenia linii brzegu w trybie art. 15 Prawa wodnego. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent W. w decyzji Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014r. orzekł o odmowie przywrócenia w ewidencji gruntów i budynków wpisów osób fizycznych jako współwłaścicieli działek ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...] i zmianie przebiegu ich granic, stanowiących grunt zajęty pod powierzchniowe wody płynące Kanałem [...]. W uzasadnieniu decyzji organ szczegółowo wyjaśnił definicje oraz sposób i tryb ustalania zasięgów cieków naturalnych i kanałów wskazanych w przepisach ustawy Prawo wodne. W związku z wniesieniem odwołania przez B. C., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w W. w decyzji Nr [...] z dnia [...] maja 2014r., uchylił w całości zaskarżoną decyzję Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym zwrócono uwagę na istotne wady formalno-prawne zaskarżonej decyzji. Uznano, że orzeczenie wykracza poza zakres wniosku wszczynającego postępowanie i jest niespójne z uzasadnieniem decyzji. Z tych powodów zaskarżona decyzja Prezydenta W. z dnia [...] marca 2014 r. została uchylona decyzją organu drugiej instancji z dnia [...] maja 2014 r. i sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Kolejną decyzją Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. ponownie orzeczono o odmowie przywrócenia w ewidencji gruntów i budynków wpisów osób fizycznych jako współwłaścicieli działek ewidencyjnych nr [...] i [...] z obrębu [...]. Na skutek rozpoznania odwołania Skarżącego od powyższej decyzji organ odwoławczy wydał zaskarżoną decyzję w dniu [...] września 2014 roku Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że prawo własności Skarbu Państwa wpisane zostało w księdze wieczystej nr [...] założonej dla nieruchomości, w skład której wchodzą wymienione działki, a wpisy te, stosownie do treści § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, stanowią podstawę do uwidocznienia praw do nieruchomości. Zarzuty Skarżącego, że księgę uzyskano z naruszeniem prawa, zatajając fakt toczącego się postępowania administracyjnego, organ uznał za nietrafne, gdyż jako podstawę wpisów w dziale II księgi wieczystej Sąd Rejonowy [...] podał art. 2 ustawy z dnia 30 maja 1962 r. Prawo wodne, a nie dane ewidencyjne. Podniósł nadto, że Kanał [...] jest wymieniony w ewidencji śródlądowych wód powierzchniowych stanowiących własność publiczną, określonej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. (Dz.U.z 2003 r. Nr 16 poz. 149) wydanym na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy Prawo wodne, a więc prawo własności Skarbu Państwa nie może być kwestionowane. Fakt, że w dawnych operatach ewidencji gruntów ciek ten wykazany był jako rów nie ma w tym przypadku znaczenia. Kanał [...] wykazany jest na wszystkich mapach W. oraz opisany w dostępnych powszechnie publikacjach. W ewidencji gruntów ciek ten wyodrębniony został w ramach prac związanych z odnowieniem ewidencji gruntów w 1976 r. (stosownie do ówczesnej definicji działki ewidencyjnej jako stanowiącej obszar gruntu organiczny gruntami o odrębnym władaniu) i oznaczony jako działka ewidencyjna nr [...], a jako użytek gruntowy - rów. W ramach tych prac ustalono granice i wykonano, pomiar terenu zajętego pod ciek, oznaczono jako działka nr [...], obliczono współrzędne punktów załamania granic i obliczono powierzchnię działki. Współrzędne te pozyskane na podstawie pomiaru na gruncie spełniają wymogi obowiązujących obecnie standardów technicznych. Ze sporządzonego w tym czasie protokołu ustalenia granic oraz J właścicieli lub osób władających wynika, że w 1986 r. zmieniono zapis "rów" na "Kanał [...]", co z niewyjaśnionych powodów nie zostało równocześnie odzwierciedlone w rejestrze gruntów. Natomiast w 2008 r. podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków, w ocenie organu, bez należytego rozpoznania stanu faktycznego i prawnego wydzielono z działki nr [...] działki nr [...] - [...] jako grunty o jednorodnym stanie prawnym wpisując dawnych właścicieli hipotecznych i ich spadkobierców, co zdaniem organu odwoławczego było nieuprawnione. Również podniesione przez Skarżącego w odwołaniu zarzuty dotyczące granic działek i linii brzegu nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Nie ma bowiem żadnych podstaw aby kwestionować ustalenia i pomiary granic gruntów zajętych pod ciek dokonane w latach 1974 - 1976. Kanał [...] został zaliczony do cieków sztucznych, a więc nie jest wymagane ustalenie linii brzegu, niezbędne w przypadku cieków naturalnych. Skargę na decyzję organu odwoławczego wnieśli B. C. i S. D. zarzucając naruszenie: 1. art. 2 Prawa wodnego z 1962 r. w związku z § 46 rozporządzenia przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji uznanie, że art. 2 Prawa wodnego z 1962 r. stanowi wystarczającą podstawę do dokonania zmiany właściciela nieruchomości w ewidencji gruntów w sytuacji, kiedy w księdze wieczystej pn. [...] obejmującej przedmiotowe działki znajdują się wpisy osób fizycznych jako współwłaścicieli nieruchomości; powinno to skutkować odmową aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków do czasu uregulowania stanu prawnego w drodze postępowania przed sądem powszechnym - uzgodnienia istniejącej niezgodności wpisu danych w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym; w zaistniałym stanie faktycznym wyłącznym trybem doprowadzenia do ujawnienia Skarbu Państwa w ewidencji gruntów oraz w księdze wieczystej było powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym; w uzasadnieniu skargi wskazano, że: a) zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z 7 października 2009 r. art. 2 Prawa wodnego z 1962 r. stanowi podstawę wpisu do księgi wieczystej nabycia prawa własności przez Skarb Państwa bez potrzeby stwierdzenia nabycia tego prawa orzeczeniem wyroku sądu, chyba że zachodzi konieczność uzgodnienia stanu prawnego księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym; jeżeli więc w księdze wieczystej jako właściciel figuruje osoba fizyczna, to konieczne jest orzeczenie sądu wydane na podstawie przepisu szczególnego (art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece; Dz. U. z 2013 r., poz. 707 ze zm., zwanej dalej "u.k.w."); b) bezpodstawne ujawnienie prawa własności Skarbu Państwa w ewidencji gruntów doprowadziło do wykreowania nowego stanu prawnego - urządzenia dla przedmiotowych działek nowej księgi wieczystej nr [...] nie w drodze powództwa o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym (art. 10 u.k.w.), ale w drodze uproszczonego postępowania wieczysto-księgowego, gdzie zakres kompetencji Sądu ogranicza się wyłącznie do badania wniosku i dokumentów stanowiących podstawę wpisu (w niniejszej sprawie podstawą wpisu stanowi przepis ustawy i dokument urzędowy w postaci zaświadczenia o dokonaniu wpisu Skarbu Państwa jako właściciela w ewidencji gruntów i budynków); c) rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego danej nieruchomości i ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny (nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej); 2. art. 2 Prawa wodnego z 1962 r. przez jego błędną wykładnię i w konsekwencji uznanie, że własność Skarbu Państwa rozciąga się na całość przedmiotowych działek, podczas gdy przepis ten wyraźnie stanowi o przejściu z mocy prawa własności w zakresie powierzchniowych wód płynących wyłącznie w granicach określonych linią brzegu; 3. art. 15 ust. 2 i 3 Prawa wodnego z 2001 r. przez jego niezastosowanie i uznanie, że przepis ten nie odnosi do Kanału [...], podczas gdy nie jest on sztucznym, lecz naturalnym ciekiem wodnym o uregulowanym brzegu, którego brzeg winien zostać ustalony w odrębnym postępowaniu i stanowić podstawę dla określenia zakresu władztwa Skarbu Państwa nad przedmiotowymi działkami; w uzasadnieniu skargi wskazano, że: a) w toku postępowania o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym konieczne byłoby ustalenie przebiegu linii brzegu Kanału [...], co miałoby wpływ na zakres władztwa Skarbu Państwa, a które w niniejszym postępowaniu zostało ustalone w sposób dowolny; b) przebieg linii brzegu wynika wprawdzie z przepisów Prawa wodnego z 2001 r., ale jej ustalenie powinno nastąpić w drodze decyzji administracyjnej; konieczność ustalenia linii brzegu może wiązać się także ze sporem o własność gruntu; w takim przypadku strona wywodząca skutki prawne z określonego przebiegu linii brzegu (tu: Skarb Państwa) powinna to wykazać w drodze dowodu z dokumentu w postaci decyzji administracyjnej ustalającej jej przebieg; Skarb Państwa nie dysponował takim dokumentem, tym samym organ nie powinien dokonać wpisu prawa własności Skarbu Państwa; w niniejszej sytuacji zachodzi spór o własność gruntu przyległego, stąd ustalenie linii brzegu jest nieodzowne dla prawidłowego określenia granic gruntu pokrytego wodą płynącą; 4. naruszenie art. 6, 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie, a przez to naruszenie zasady legalizmu, brak podjęcia przez organ I instancji wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, brak zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a przez to dokonanie błędnych ustaleń polegających na przyjęciu, że Kanał [...] jest ciekiem sztucznym, a nie ciekiem naturalnym i tym samym zlekceważenie faktu, iż określenie linii brzegowej dla celu ustalenia zasięgu praw rzeczowych, jakie przysługują właścicielowi powierzchniowej wody płynącej (Skarbowi Państwa) w odniesieniu do nieruchomości przyległych (stanowiących przedmiotowe działki) stanowiło warunek konieczny dokonania aktualizacji operatu ewidencyjnego; W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Sąd uznaje ustalenia organu w zakresie przedstawionego powyżej stanu faktycznego i prawnego za swoje. Odnosząc się do zarzutów skargi należy podnieść, co następuje. Istota sprawy polega na odpowiedzi na pytanie, czy: 1. organ administracji był uprawniony do dokonania zmiany w ewidencji gruntów polegającej na wpisaniu zamiast Skarbu Państwa jako właściciela przedmiotowych działek, innych osób fizycznych dotychczas w niej figurujących. Odnośnie powyższego, na marginesie należy wskazać, że sąd cywilny założył księgę wieczystą nr [...] m. in. dla przedmiotowych działek i wpisał w nich Skarb Państwa jako ich właściciela na podstawie art. 2 Prawa wodnego z 1962 r. Zgodnie bowiem z uchwałą siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 8 listopada 1971 r., sygn. akt III CZP 28/71, opubl. w OSNC 1972/3/43 wody i grunty, które stosownie do ustawy wodnej z dnia 19 września 1922 r. (Dz. U. z 1928 r. Nr 62, poz. 574 ze zm.) stanowiły własność prywatną, a według Prawa wodnego z 1962 r. zostały zaliczone do mienia stanowiącego własność Państwa, stały się własnością Państwa z dniem wejścia w życie Prawa wodnego z 1962 r. Sąd cywilny uznał zatem, że art. 2 Prawa wodnego z 1962 r. jest samodzielną podstawą (bez konieczności wydania odrębnego orzeczenia sądu cywilnego) do przejścia na własność Skarbu Państwa gruntów pokrytych Kanałem [...]. W tej sytuacji dokonano zmiany w księdze wieczystej dotyczącej przedmiotowej nieruchomości. Natomiast, orzekający w sprawie organ administracji nie jest uprawniony do weryfikacji prawidłowości działania sądu cywilnego, który jest właściwy do rozstrzygania sporów o prawo własności. Organ administracji działa bowiem jedynie jako organ rejestrujący w ewidencji gruntów stan własności wynikający m. in. z wpisów dokonanych w księgach wieczystych (§ 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia). Rozstrzygnięcie sporu o własność nieruchomości może być dokonane jedynie przez sąd cywilny we właściwym trybie (powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym - art. 10 u.k.w., por. uchwała Sądu Najwyższego z 7 października 2009 r.). Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece (tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz. 707) w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości prowadzi się księgi wieczyste, natomiast organ ewidencyjny nie może wykazywać w ewidencji nieaktualnego stanu prawnego nieruchomości, który nie został wyjaśniony przez właścicieli i nie jest ustalony w nowej księdze wieczystej. Z zaświadczenia Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] lipca 2013r. L.dz. [...] wynika, że dawna księga hipoteczna pn. "[...] " zachowała moc księgi wieczystej. Zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 lipca 1986r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych założonych przed dniem 1 stycznia 1947r. i utraty mocy prawnej niektórych takich ksiąg (Dz. U. Nr 28, poz. 141), w dawnych księgach dopuszczalne jest dokonywanie wpisów dotyczących wykreślenia obciążeń, odłączenia z księgi jednej nieruchomości nią objętych lub części nieruchomości, dotyczących ograniczeń w rozporządzaniu nieruchomością oraz hipoteki przymusowej. Przepisy tego rozporządzenia nie dopuszczają dokonywania innych wpisów do takich ksiąg. Historyczne wpisy współwłaścicieli występujące w dziale II księgi hipotecznej "[...]", które zostały wniesione do księgi przed 1 stycznia 1947r. nie odzwierciedlają aktualnego stanu własności tej nieruchomości. Wpis w ewidencji gruntów polegający na wpisaniu Skarbu Państwa - w miejsce poprzednich właścicieli przedmiotowych działek - jako ich właściciela, jest więc zgodny z wpisem w księdze wieczystej. Zasadnie więc organ w zaskarżonej decyzji odmówił przywrócenia poprzedniego wpisu określającego jako właścicieli działek osoby fizyczne. Byłoby to niezgodne ze stanem prawnym nieruchomości wynikającym z księgi wieczystej, a – jak wskazano wyżej - ewidencja jedynie odzwierciedla stan prawny wynikający m. in. w wpisów w księgach wieczystych (§ 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia). Odnośnie kwestii wydania decyzji o ustaleniu linii brzegowej Kanału [...] w zakresie dotyczącym przedmiotowych działek należy podnieść, że z materiału zgromadzonego w aktach (pismo Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej z 16 grudnia 2002 r. z wykazem cieków naturalnych i sztucznych w W.) wynika, że ciek ten jest sztuczny, a zatem jego linia brzegowa nie jest ustalana w drodze decyzji (art. 15 ust. 1 i 2 Prawa wodnego z 2001 r. dotyczy jedynie cieków naturalnych). Wobec tego nie są uzasadnione zarzuty dotyczące naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa. W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.