IV SA/Wa 2341/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wznowienia postępowania - oddala skargę - Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu zażalenia Spółdzielni [...], na postanowienie Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., stwierdzającego "uchybienie terminu do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją nr [...] z dn. [...].02.2011 r. (...) o warunkach zabudowy dla budowy zespołu budynków wielofunkcyjnych handlowo-usługowych, kultury oraz biurowych wraz z wielopoziomowym garażem podziemnym, zagospodarowaniem terenu, wewnętrznym układem drogowym, wjazdami i dojazdami na teren nieruchomości oraz niezbędną infrastrukturą techniczną na działkach o nr ew. [...] z obr. [...] (obiekty kubaturowe) oraz fragm. działek: nr [...] (ul. [...]), nr [...] (ul. [...]), nr [...] (ul. [...]) z obr. [...], nr [...] (ul. [...]) z obr. [...] i nr [...] (ul. [...]) z obr. [...] (infrastruktura) przy ul. [...] w W., na podstawie art. 144 w zw. z art. 138 §2 oraz art. 149 §3 k.p.a. uchyliło w całości zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskiem z dnia 5 listopada 2012 r. Spółdzielnia [...], zwróciła się do Prezydenta W. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją w/w ostateczną tego organu nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r., ustalającą warunki zabudowy. Spółdzielnia wskazała, że o decyzji dowiedziała się w dniu 3 października 2012 r. Wniosek, nadany w urzędzie pocztowym w dniu 5 listopada 2012 r., wpłynął do siedziby Prezydenta W. w dniu 7 listopada 2012 r. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. Prezydent W. stwierdził "uchybienie terminu do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...].02.2011 r. Zdaniem Prezydenta, wniosek o wznowienie postępowania złożony został z przekroczeniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Spółdzielnia [...], złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc, iż Prezydent W. błędnie ustalił, że termin do złożenia przez nią wniosku o wznowienie postępowania został przekroczony. Rozpatrując niniejszą sprawę Kolegium wskazało, że jak wynika z przywołanych wyżej okoliczności, Spółdzielnia [...] dowiedziała się o istnieniu decyzji, kończącej postępowanie wznowienia którego się domaga, w dniu 3 października 2012 r. Oznacza to, że termin miesięczny na złożenie wniosku o takie wznowienie, o którym mowa w art. 148 1 k.p.a., mijał w dniu 3 listopada 2012 r. Dzień 3 listopada 2012 r. przypadał w sobotę, a dzień 4 listopada 2012 r. - w niedzielę. Oznacza to, że termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie mijał de facto w dniu 5 listopada 2012 r. Brak jest zatem, w oparciu o zgromadzony przez organ pierwszej instancji materiał dowodowy, podstaw do uznania, że Spółdzielnia [...] nie dotrzymała miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w rzeczonej sprawie. Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W., zarzucając zaskarżonemu postanowieniu: - naruszenie przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 15, art. 77§1, art. 80 i art. 107§3 k.p.a. w zw. z art. 124§2 i art. 144 k.p.a., poprzez zaniechanie przeprowadzenia wyczerpującego postępowania wyjaśniającego, pominięcie Stanowiska Strony Postępowania przedłożonego przez Skarżącą w dniu 13 marca 2013 r. oraz dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i prawnych; 2) art. 107§3 kpa. w zw. z art. 124§2 i art. 8 k.p.a., poprzez brak wystarczającego uzasadnienia ustaleń podjętych w toku postępowania zażaleniowego; 3) art. 57§4 k.p.a., poprzez błędne przyjęcie, że sobota jest dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu tego przepisu; 4) art. 148§1 i 2 k.p.a., poprzez błędne przyjęcie, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z zachowaniem wskazanego w tym przepisie terminu; 5) art. 149§1 k.p.a. w zw. z art. 145§1 punkt 4 k.p.a., poprzez uznanie, że zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania mimo że z wniosku o wznowienie wynika w sposób oczywisty, że Spółdzielni [...] nie przysługiwał przymiot strony postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej Decyzji Nr [...], zmienionej Decyzją Nr [...]; 6) art. 138§2 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a., poprzez przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji pomimo braku zaistnienia przesłanek wskazanych w tym przepisie. Mając na względzie powyższe, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego Postanowienia SKO w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całej rozciągłości podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. uchylające postanowienie Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., stwierdzające "uchybienie terminu do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją nr [...] z dn. [...].02.2011 r. (...) o warunkach zabudowy dla budowy zespołu budynków wielofunkcyjnych handlowo-usługowych, kultury oraz biurowych wraz z wielopoziomowym garażem podziemnym, zagospodarowaniem terenu, wewnętrznym układem drogowym, wjazdami i dojazdami na teren nieruchomości oraz niezbędną infrastrukturą techniczną na działkach o nr ew. [...] z obr. [...] (obiekty kubaturowe) oraz fragm. działek: nr [...] (ul. [...]), nr [...] (ul. [...]), nr [...] (ul. [...]) z obr. [...], nr [...] (ul. [...]) z obr. [...] i nr [...] (ul. [...]) z obr. [...] (infrastruktura) przy ul. [...] w W. i przekazujące sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Rozpoznając przedmiotową sprawę należy wskazać, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w której ją wydano, było dotknięte kwalifikowaną wadą przewidzianą w art. 145 § 1 k.p.a. Podstawą takiego postępowania jest zawsze zgodnie z art. 149 § 2 k.p.a. postanowienie o wznowieniu postępowania. Postanowienie takie otwiera postępowanie, w którym właściwy organ rozpatruje ponownie sprawę zakończoną decyzją ostateczną, badając, czy przyczyny wznowienia określone w art. 145 § 1 k.p.a. i art. 145a k.p.a. nie wpłynęły na treść decyzji. Istotne w rozpoznawanej sprawie jest podkreślenie, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. (art. 148 § 1 k.p.a). Jak z tego wynika, jednym z warunków procedowania w przedmiocie wznowienia postępowania jest uprzednie ustalenie, że spełniony został wskazany wyżej warunek formalny. Obowiązująca regulacja ustawowa przewiduje ograniczenie uprawnienia do domagania się wznowienia postępowania, wprowadzając termin, po przekroczeniu którego nie jest już możliwe złożenie podania o wznowienie postępowania. Podkreślenia wymaga, że wymóg o którym mowa, pomimo że ma charakter formalny stanowi istotny element konstrukcji nadzwyczajnego trybu postępowania, jakim jest wznowienie postępowania. Poprzez badanie należy rozumieć swobodną ocenę przedstawionych przez stronę dowodów na okoliczność dochowania przez nią terminu, w rozpoznawanej sprawie określonego w art. 148 § 2 kpa. tj. jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż w ocenie Sądu zasadnie organ odwoławczy uchylił postanowienie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez ten organ. Sąd w orzekającym składzie podziela bowiem stanowisko zaprezentowane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., wskazujące że w rozumieniu art. 57 § 4 K.p.a. sobota powinna być taktowana na równi z dniami ustawowo wolnymi od pracy. Powyższe stanowisko jest zgodne z Uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie 7 sędziów NSA W-wa z dnia 15 czerwca 2011 r. I OPS 1/11. W świetle powyższego Sąd nie uwzględnił zarzutów podniesionych przez stronę skarżąca w zakresie błędnego uznania przez organ odwoławczy, że w świetle zgromadzonych przez organ I instancji dowodów wniosek o wznowienie został złożony w ustawowym terminie. Sąd nie uwzględnił również zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organ odwoławczy art. 7 k.p.a. w zw. z art. 15, art. 77§1, art. 80 i art. 107§3 k.p.a. w zw. z art. 124 § 2 i art. 144 k.p.a., poprzez zaniechanie przeprowadzenia wyczerpującego postępowania wyjaśniającego i pominięcie stanowiska skarżącej przedłożonego przez nią w dniu 13 marca 2013 r. w którym wskazuje ona na zasadność stanowiska organu I instancji oraz wskazuje, iż Spółdzielnia o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy dowiedziała się o wiele wcześniej niż wskazuje we wniosku. Rozpoznając przedmiotową sprawę należy mieć na uwadze, że kwestionowane przez stronę skarżącą rozstrzygnięcie oznacza, że sprawa wraca do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, który będzie zobligowany do zbadania czy strona uprawdopodobniła wskazała dowody potwierdzające datę dowiedzenia się przez nią o przyczynie wznowienia. Ciężar dowodu dochowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. spoczywa bowiem na stronie, która domaga się wznowienia postępowania w sprawie. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, w sposób pozwalający organowi zweryfikować i ustalić, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem jednomiesięcznego terminu od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Teza ta znajduje swoje odzwierciedlenie w utrwalonym i zgodnym w tym zakresie orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie jak i wojewódzkich sądów administracyjnych. (por. wyrok NSA z dnia 16 maja 2008 r., II OSK 510/07, LEX nr 505314). Tym samym strona występująca z wnioskiem o wznowienie postępowania powinna zadbać o dowody potwierdzające datę dowiedzenia się przez nią o istnieniu przesłanki do wznowienia. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 grudnia 2010 r. VII SA/Wa 1690/10, LEX nr 760039, wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2012 r., VII SA/Wa 1954/11 LEX nr 1139818, wyrok NSA z dnia 16 października 1998 r., III SA 2802/97, LEX nr 34954). W tym zakresie bowiem zachowanie przez stronę terminu musi być udowodnione a nie jedynie uprawdopodobnione. To, że z regulacji zawartej w przepisie art. 148 k.p.a. wynika, że to strona musi wykazać, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, organ administracji publicznej nie jest zwolniony od przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności. W świetle powyższego okoliczności podniesione po raz pierwszy w niniejszej sprawie przez skarżącą w piśmie z dnia 13 marca 2013 r., a zatem już po wydaniu przez Prezydenta W. uchylonego przez Kolegium postanowienia, nie mogły być badane przez organ odwoławczy, bowiem na gruncie niniejszej sprawy godziłoby to w zasadę dwuinstancyjności postępowania. Kwestie te powinny bowiem być przedmiotem oceny organu pierwszej instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Odnosząc się zaś do zarzutu strony skarżącej, iż organ nie zbadał czy Spółdzielnia, ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym wydaniem ostatecznej Decyzji Nr [...], zmienionej Decyzją Nr [...] należy wskazać że zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie przyjmuje się, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania można podzielić na dwie fazy. Pierwsza z nich polega na ocenie formalnych podstaw wznowienia, czyli zbadaniu czy żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone przez stronę, czy powołuje ona ustawowe podstawy wznowienia oraz czy został zachowany termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania. W przypadku gdy wznowienie ma nastąpić z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., rozpatrując dopuszczalność wznowienia organ administracji nie bada więc, czy podmiot wnoszący podanie istotnie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, gdyż kwestia ta staje się przedmiotem ustaleń i oceny w postępowaniu prowadzonym dopiero po wydaniu orzeczenia, o którym mowa w art. 149 § 1 i § 2 k.p.a. (zob. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Zakamycze 2005, s.882). Reasumując należy wskazać, iż dokonując kontroli zgodności zaskarżonego postanowienia zarówno w zakresie podniesionych zarzutów, jak również z urzędu, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością jego uchylenia i w tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na mocy art. 151 p.p.s.a ustawy, orzekł jak w sentencji.