IV SA/Wa 2345/16
WyrokWSA w Warszawie2017-01-17
Skład orzekający: Alina Balicka, Kaja Angerman, Łukasz Krzycki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która przeznacza grunty leśne na cele nieleśne, jest nieważna z powodu braku uzyskania zgody wojewody na zmianę przeznaczenia tych gruntów?Ratio decidendi
Uchwała rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która przeznacza grunty leśne na cele nieleśne, jest nieważna w tej części, jeśli organ planistyczny nie uzyskał wymaganej zgody wojewody na zmianę przeznaczenia tych gruntów. Brak takiej zgody stanowi istotne naruszenie trybu sporządzania planu miejscowego.Stan faktyczny
Wojewoda zaskarżył uchwałę Rady Gminy w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Skarżący wskazał na brak uzyskania zgody wojewody na zmianę przeznaczenia działek leśnych na cele nieleśne, co miało stanowić istotne naruszenie trybu sporządzania planu. Gmina przyznała, że nie odnalazła dokumentów potwierdzających uzyskanie takiej zgody.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej i graficznej w zakresie ustaleń dotyczących wskazanych działek ewidencyjnych oraz orzekł, że uchwała w tej części nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman, sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Protokolant ref. staż. Marta Pachulska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rada Gminy C. z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej i graficznej w zakresie ustaleń dotyczących działek ewidencyjnych nr: [...] i [...], położonych w miejscowości C., gmina C.; 2. stwierdza, że zaskarżona uchwała w zakresie wskazanym w pkt 1 nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Przedmiotem zaskarżenia była uchwała Rady Gminy [...] z [...] grudnia 2003 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2004 r. Nr 32, poz. 982), zwana dalej "Planem", w części dotyczącej działek ew. nr [...] i [...] z obrębu [...].
W skardze, wniesionej na zasadzie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446), zwanej dalej "ustawą o samorządzie gminnym", Wojewoda Mazowiecki zarzucił naruszenie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 1995 r. Nr 16, poz. 78 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o ochronie gruntów" w zw. z art. 9 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 8 i art. 18 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o zagospodarowaniu przestrzennym", poprzez brak uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne dla przedmiotowych działek.
Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności Planu w części tekstowej i graficznej w odniesieniu do przedmiotowych działek.
Uzasadniając skargę wskazano, że:
- w ustaleniach planu miejscowego uwzględnia się postanowienia przepisów szczególnych, odnoszących się do obszaru objętego planem i przedmiotu jego ustaleń (art. 9 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym); organ sporządzający projekt planu uzgadnia go, stosownie do jego zakresu, z właściwymi organami, na podstawie przepisów szczególnych (art. 18 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym);
- na obszarze objętym Planem występują grunty leśne, stąd stosownie do art. 9 ust. 1 i art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym będą miały zastosowanie przepisy ustawy o ochronie gruntów, w tym art. 3 ust. 2 tej ustawy; stosownie do art. 3 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów ochrona ta polega na: ograniczaniu przeznaczania ich na cele nieleśne; zapobieganiu procesom degradacji i dewastacji oraz szkodom w drzewostanach i produkcji leśnej, powstającym wskutek działalności nieleśnej i ruchów masowych ziemi; przywracaniu wartości użytkowej gruntom, które utraciły charakter gruntów leśnych wskutek działalności nieleśnej; poprawianiu ich wartości użytkowej oraz zapobieganiu obniżania ich produkcyjności oraz ograniczaniu zmian naturalnego ukształtowania powierzchni ziemi;
- przeznaczenie gruntów leśnych na cele nieleśne, wymagające zgody, może być dokonane jedynie w planie miejscowym (art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie gruntów); przeznaczenie na cele nieleśne gruntów leśnych, nie stanowiących własności Skarbu Państwa wymaga uzyskania zgody wojewody wyrażanej po uzyskaniu opinii izby rolniczej (art. 7 ust. 2 pkt 5 tej ustawy w brzmieniu z 30 grudnia 2003 r.); w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że następuje to w formie decyzji administracyjnej;
- przedmiotowe działki w Planie przeznaczono pod zabudowę zagrodowo - mieszkaniową (jednostka terenowa MR/MN);
- organ sporządzający plan miejscowy nie uzyskał stosownej zgody w trybie określonym w art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów na zmianę przeznaczenia przedmiotowych działek; na działce ew. nr [...] (o pow. [...] ha) występują lasy i grunty leśne, oznaczone symbolem LsVI o pow. [...] ha, zaś na działce ew. nr [...] (o łącznej powierzchni [...] ha) występują lasy i grunty leśne oznaczone symbolami LsV o pow. [...] ha i LsVI o pow. [...] ha; stan taki istniał również w dniu uchwalenia Planu ([...] grudnia 2003 r.), co wynika z ewidencji gruntów;
- Gmina [...] wskazała (pismo z [...] czerwca 2016 r.), że w zasobach archiwum zakładowego Urzędu Gminy nie odnaleziono dokumentów zawierających zgody na zmianę przeznaczenia przedmiotowych działek; mając na uwadze fakt, iż od zainicjowania procesu sporządzania Planu ([...] grudnia 2002 r.) do jego uchwalenia ([...] grudnia 2003 r.) to Wojewoda [...] - w przypadku gruntów nie stanowiących własności Skarbu Państwa - był organem właściwym w sprawie wyrażenia zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, przeprowadzono kwerendę archiwum zakładowego, ale w wyniku podjętych czynności nie stwierdzono, aby organ wykonawczy gminy w ogóle występował o taką zgodę;
- przedmiotowe działki w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Gminy w [...] z dnia [...] czerwca 1993 r. były położone w strefie [...] - rolniczo i klimatyczno - przyrodniczej, będącej w bezpośrednich powiązaniach przyrodniczych z obszarami [...] Parku Narodowego, dla której w pkt 4 tej uchwały w ustaleniach w zakresie gospodarki leśnej wskazano: "4.2. Zachowanie i rekultywacja istniejących terenów zalesionych. 4.3. Na zalesionych działkach budowlanych obowiązuje zachowanie istniejącego drzewostanu. 4.4. Rozproszone na obszarze gminy działki zalesione należy zgodnie z wymogami ochrony środowiska zachować jako tereny leśne. Realizacja budownictwa na w/w działkach, zaopiniowanych pozytywnie przez Wydział Leśnictwa Urzędu [...] /pismo [...] z dn. [...] grudnia 1983 r./, może być dopuszczona po uzyskaniu zgody odpowiednich władz leśnictwa"; takiej zgody, uzyskanej do planu ogólnego z 1993 r. - bądź do Planu - organ wykonawczy Gminy [...] nie przedłożył.
W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że:
- zgoda na przeznaczenie gruntu leśnego na cele nieleśne wydawana na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o ochronie gruntów ma charakter decyzji administracyjnej, która raz wydana obowiązuje, chyba że została w prawem przewidzianym trybie uchylona, zmieniona lub stwierdzono jej nieważność; nie jest dopuszczalne domaganie się wydania kolejnej decyzji w tym przedmiocie;
- dokumentu decyzji o wyrażeniu zgody na zmianę przeznaczenia przedmiotowych działek w poprzednio obowiązującym planie z 1993 r. nie ma w zasobach archiwalnych Urzędu Gminy w [...] ani [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...]; nie oznacza to jednak, że jej nie wydano; zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 1998 r. zmieniającego rozporządzenie dla instrukcji kancelaryjnej dla zespolonej administracji rządowej w województwie (Dz. U.1999 r. Nr 112, poz. 1320) zmiany przeznaczenia gruntów na cele nieleśne znajdują się pod symbolem klasyfikacyjnym 6112, a kategoria archiwalna w komórce macierzystej dla tego symbolu: B-5; kategoria ta oznacza, że Wojewoda [...] miał obowiązek przechowywania decyzji przez pięć lat od jej wydania, a potem brakowano dokumenty.
Sąd zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ brak podstaw do uznania, że uzyskano zgodę na zmianę przeznaczenia przedmiotowych działek na cele nieleśne.
Sąd podziela w całości zarzuty skargi i ich uzasadnienie. Zostały one przytoczone, stąd ich powtarzanie byłoby niezasadne.
Odnosząc się do stanowiska organu wyrażonego w odpowiedzi na skargę należy wskazać, co następuje.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami organ planistyczny był zobowiązany w trybie art. 7 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie gruntów zwrócić się do wojewody o uzyskanie zgody na zmianę przeznaczenia przedmiotowych działek. Zgody takiej nie uzyskano. Gdyby było inaczej, pozostałby po niej ślad w archiwum organu właściwego do jej udzielenia, którym ówcześnie był Wojewoda [...]. Zgodnie bowiem z § 12 ust. 10 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej dla zespolonej administracji rządowej w województwie (Dz. U. Nr 161, poz. 1109 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem", do dokumentacji niearchiwalnej oznaczonej symbolem "B" i cyframi arabskimi, określającymi liczbę lat przechowywania w archiwum zakładowym, zalicza się dokumentację mającą czasowo znaczenie praktyczne. Jak wynika z załącznika nr 9 do rozporządzenia materiały w przedmiocie zmiany przeznaczenia gruntów na cele nieleśne sklasyfikowano w komórce macierzystej jako B5. Oznacza to, że powinny być one przez 5 lat przechowywane w archiwum zakładowym. Gdyby przekazanie dokumentacji zawierającej decyzję o wyrażeniu zgody nastąpiło, to musiałoby ono być odzwierciedlone w stosownym spisie zdawczo-odbiorczym (§ 35 ust. 2 rozporządzenia). Spisu z informacjami o przekazaniu tego rodzaju dokumentacji jednak nie odnaleziono. Skoro nie przekazano jej do archiwum, nie mogła ona zostać brakowana.
Poza tym należy zaakcentować, że - jak należy wnosić - śladu o wydaniu decyzji o wyrażeniu zgody na zmianę przeznaczenia przedmiotowych działek nie ma również w archiwum zakładowym Urzędu Gminy w [...], gdzie powinna być przechowywana dokumentacji procedury planistycznej. Nieprawdopodobne jest więc, aby decyzja taka została wydana.
Błędna jest argumentacja organu, że decyzja o wyrażeniu zgody na zmianę przeznaczenia przedmiotowych działek została wydana w trakcie procedury planistycznej związanej z uchwaleniem poprzednio obowiązującego planu z 1993 r. Plan ten był mniej szczegółowy niż plan obecnie obowiązujący, ale zawierał w pkt 4 zakaz zabudowy gruntów leśnych, chyba że wyrażono stosowną zgodę (nie ma jej jednak w wyżej wskazanych archiwach). Ówczesny plan nie dopuszczał więc a priori możliwości zabudowy gruntów leśnych. Przy jego uchwalaniu nie była więc wymagana wstępna zgoda, wyrażana w formie decyzji. Aktualny plan miejscowy dopuszcza zaś wprost przeznaczenie na cele nieleśne gruntów oznaczonych jako lasy. Uzyskanie wstępnej zgody było więc bezwzględnie wymagane.
Podsumowując należy stwierdzić, że dokonanie w zaskarżonym planie miejscowym zmiany przeznaczenia gruntów na cele nieleśne powinno być poprzedzone wystąpieniem o uzyskanie zgody, o jakiej mowa w art. 7 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie gruntów. Uchybienie w tym zakresie zalicza się do istotnego naruszenia trybu sporządzania planu miejscowego.
Z przytoczonych wyżej przyczyn Sąd, na podstawie art. 147 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w pkt 1 sentencji.
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji zapadło wobec treści art. 152 § 1 powyższej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło