IV SA/Wa 2350/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.), Sędziowie asesor WSA Paweł Dańczak, sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant sekr. sąd. Wioletta Matuszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2019 r. sprawy ze skargi K. O. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy oddala skargę Decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. Nr [...] Szef Urzędu do spraw Cudzoziemców po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez O. D., przedstawiciela ustawowego obywatela Republiki [...], małoletniego K. O. ur. [...] lutego 2002r., od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2017r. nr [...] orzekającej o odmowie udzielenia małoletniemu cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, utrzymał ww decyzję Wojewody w mocy. Zaskarżona decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców zapadła w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] listopada 2016r. O. D. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP swojemu synowi, małoletniemu K. O., w celu połączenia z rodziną. O. D. przebywa w Polsce na podstawie udzielonego mu przez Wojewodę [...] w dniu [...] września 2013 r. zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. Wojewoda [...] ww decyzją z dnia [...] maja 2017r. odmówił udzielenia małoletniemu cudzoziemcowi wnioskowanego zezwolenia stwierdzając, iż na dzień wydania przedmiotowego rozstrzygnięcia, ojciec małoletniego cudzoziemca – O. D. - nie wykazał konieczności przebywania jego syna na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące oraz nie udowodnił, że spełnia on przesłanki z art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. b, pkt 2 i pkt 3, czym wypełnił obligatoryjne przesłanki do odmowy udzielenia wnioskowanego zezwolenia. Organ I instancji ustalił, iż w dniu złożenia przedmiotowego wniosku małoletni K. O. przebywał na terytorium Polski na podstawie wizy Schengen wydanej w dniu [...] października 2016r. przez konsula RP w [...], z terminem ważności od dnia [...] listopada 2016r. do dnia [...] grudnia 2016r., na czas pobytu 30 dni. W toku prowadzonego postępowania skarżący do akt sprawy dołączył: - umowę o pracę z dnia [...] stycznia 2017r. zawartą pomiędzy "[...]", a O. D. na okres próbny 6 miesięcy, z wynagrodzeniem 1550 PLN netto, - kserokopię karty pobytu O. D., wydaną w dniu [...] września 2013r. przez Wojewodę [...], - zgłoszenie do ubezpieczeń ZUS P ZUA, - zaświadczenie pracodawcy, wydane w dniu [...] stycznia 2017r. o zatrudnieniu O. D., - umowę użyczenia lokalu z dnia [...] czerwca 2016r., zawartą na czas oznaczony do dnia [...] czerwca 2017r., - kserokopię zaświadczenia z Urzędu Pracy [...], - potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię tłumaczenia aktu urodzenia małoletniego K. O. Wojewoda [...] rozpoznając wniosek uznał, iż brak jest podstaw do jego uwzględnienia z uwagi na brak ubezpieczenia zdrowotnego cudzoziemca, w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 159 ust. 1 pkt 2 lit.a ustawy o cudzoziemcach). Od powyższego rozstrzygnięcia O. D. złożył odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, do którego dołączył oryginał umowy użyczenia lokalu z dnia [...] czerwca 2017 roku. W uzupełnieniu przedmiotowego odwołania dołączył kserokopią umowy użyczenia lokalu z dnia [...] czerwca 2017r., zawartą na czas oznaczony do dnia [...] grudnia 2017r., potwierdzoną za zgodność z oryginałem oraz kserokopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem zgłoszenia danych o członkach rodziny do celów ubezpieczenia zdrowotnego z dnia [...] lipca 2017r. Organ II instancji pismem z dnia [...] września 2017 r. wezwał O. D. do złożenia oświadczenie o liczbie osób pozostających na jego utrzymaniu oraz zaświadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o jego ubezpieczeniu wraz ze wskazaniem wysokości podstawy odprowadzanych składek. W odpowiedzi na powyższe Ww złożył żądane oświadczenie o liczbie osób pozostających na jego utrzymaniu oraz wnioskowane zaświadczenie z ZUS. Następnie złożył kserokopię tłumaczenia jego aktu ślubu (z matką małoletniego cudzoziemca), kserokopię umowy o pracę zawartej w dniu [...] czerwca 2017r. z "[...]", na czas określony do dnia [...] grudnia 2017r., z wynagrodzeniem 1550 PLN netto, kserokopię zaświadczenia z ZUS o jego ubezpieczeniu wraz ze wskazaniem wysokości podstawy odprowadzanych składek oraz odpis zgłoszenia danych o członkach rodziny do celów ubezpieczenia zdrowotnego z dnia [...] lipca 2017r. Kolejnym pismem z dnia [...] kwietnia 2018r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wezwał O. D. do złożenia dokumentów potwierdzających posiadanie przez małoletniego aktualnego ubezpieczenia zdrowotnego, umowę o pracę skarżącego, zlecenia czy o dzieło, zaświadczenie o ewentualnej rencie lub inne dokumenty potwierdzające posiadanie regularnego i stabilnego źródła dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania małoletniego w Polsce, zaświadczenia z ZUS o ubezpieczeniu rodziców małoletniego (M. D. i O. D.) z wskazaniem wysokości podstawy odprowadzanych składek, oświadczenie o liczbie osób pozostających na utrzymaniu matki cudzoziemca oraz tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym obecnie małoletni przebywa. W powyższym piśmie organ odwoławczy pouczył skarżącego, iż kserokopie niepotwierdzone "za zgodność z oryginałem" nie mają mocy dowodowej (art. 76 § 1 w zw. z art. 75 § 1 Kpa.), stąd doręczenie oryginałów lub potwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii wymienionych powyżej dokumentów jest konieczne do wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na powyższe pismo, cudzoziemiec ponownie złożył: - oświadczenie z dnia [...] maja 2018r. o pokryciu kosztów wynajmu mieszkania dla O. D. przez firmę "[...] Sp.z o.o.", - kserokopię niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem zaświadczenia z dnia [...] maja 2018r. z ZUS o ubezpieczeniu zdrowotnym małoletniego K. O., - kserokopię niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem zaświadczenia z ZUS z dnia [...] maja 2018r., z którego wynika, iż O. D. jest osobą bezrobotną, - kserokopię niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem zaświadczenia z ZUS z dnia [...] maja 2018r. o ubezpieczeniu O. D. w 2017 roku, ze wskazaniem wysokości podstawy odprowadzanych składek, - kserokopię niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem umowy pracę z dnia [...] maja 2018r. pomiędzy "[...] Sp.z o.o.", O. D. zawartą na czas określony, za wynagrodzeniem 2100 PLN brutto. A nadto: - oświadczenie matki małoletniego cudzoziemca o liczbie osób pozostających na jej utrzymaniu, - kserokopię tłumaczenia aktu ślubu O. D. i M. D. (rodziców małoletniego cudzoziemca), - ponownie ww pozostałe kserokopie umowy pracę z dnia [...]maja 2018r., zaświadczenia z ZUS z dnia [...] maja 2018r. o ubezpieczeniu O. D., zaświadczenia z ZUS z dnia [...] maja 2018r. z której wynika, iż O. D. jest osobą bezrobotną, zaświadczenia z dnia [...] maja 2018r. z ZUS o ubezpieczeniu zdrowotnym małoletniego K. O. Z zebranych dokumentów Szef Urzędu wywiódł, iż małoletni K. O. nie spełnia przesłanek określonych w art. 159 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o cudzoziemcach do udzielenia mu przedmiotowego zezwolenia. Jak bowiem organ wskazał, przedłożone do akt sprawy kserokopie nie stanowią dokumentów, nie mają mocy dowodowej zgodnie z powyższym pouczeniem o art. 76 § 1 w zw. z art. 75 § 1 Kpa., co tym samym powoduje, iż O. D. nie udokumentował, że posiada źródło stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu. Wobec powyższego organ uznał, iż wobec małoletniego zachodzi okoliczność określona w art. 100 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. Od decyzji tej skargę w imieniu małoletniego K. O. do tut. Sądu wniósł O. D. wnosząc o jej uwzględnienie w całości, uchylenie zaskarżonej decyzji i wydanie nowej, udzielającej małoletniemu zezwolenia na pobyt czasowy w Polsce; ewentualnie o uwzględnienie przez Sąd skargi w całości i zmianę zaskarżonej decyzji poprzez udzielenie wnioskowanego zezwolenia na pobyt czasowy w Polsce; natomiast w razie nieuwzględnienia powyższego, o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu ojciec cudzoziemca min. podniósł, iż posiada wykształcenie podstawowe, pracuje fizycznie, posługuje się językiem polskiem i go rozumie ale w znaczeniu potocznym, nie rozumie jednak języka polskiego urzędowego, w jakim sporządzone są oficjalne urzędowe pisma czy rozstrzygnięcia organów administracyjnych oraz orzeczenia sądów. Wskazał także, iż nie jest biegły w prawie polskim, a ponieważ nie posiada żadnego, w tym także, profesjonalnego pełnomocnika procesowego załączył kopie dokumentów będąc przekonany, iż jest to wystarczające dla wydania tzw. decyzji pobytowej dla jego małoletniego syna. Wskazał, iż miał świadomość, iż pomimo pouczenia, nie dołączył oryginałów żądanych przez organ dokumentów czy kopii potwierdzonych za zgodność z oryginałem. Jednocześnie wniósł o dołączenie do materiału dowodowego trzech, potwierdzonych za zgodność z oryginałem kopii dokumentów (umowy o pracę z dnia [...] maja 2018 r., oświadczenia pracodawcy, oraz zaświadczenia z ZUS z dnia [...] i [...] maja 2018 r.). W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji doszedł do przekonania, iż zarówno zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2017 roku nie naruszają prawa. Organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy a na aprobatę zasługuje przedstawiona w obu decyzjach ocena prawna okoliczności faktycznych, co implikuje uznanie, że wniesiona skarga na ww decyzję utrzymującą w mocy decyzję Wojewody wydaną w przedmiocie odmowy udzielenia małoletniemu K. O. pozwolenia na pobyt czasowy na terenie RP, nie mogła zostać uwzględniona. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż sprawa o udzielenie małoletniemu cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium RP została wszczęta w dniu [...] listopada 2016r. - przed dniem wejścia w życie w dniu 12 lutego 2018r., ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z art. 12 powyższej ustawy do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że przepis art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy z dnia 12 grudnia 2013r. o cudzoziemcach) oraz przepis art. 88j ust. 2 ustawy zmienianej w art. 4 (tj. ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017r. poz. 1065, z późn. zm.))stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem tego postępowania było ustalenie, czy małoletni spełnia dyspozycję przepisu art. 159 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013r. o cudzoziemcach, zgodnie z którym: zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną udziela się cudzoziemcowi, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki tj.: - - przybywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywa na tym terytorium w celu połączenia się z rodziną i jest członkiem rodziny cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, - posiada ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, - posiada źródło stabilnego i regularnego dochodu wystarczającego na pokrycie kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu, - ma zapewnione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsce zamieszkania. Zgodnie z art. 159 ust. 3 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, za członka rodziny, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 ust. 2 uważa się małoletnie dziecko cudzoziemca w tym także dziecko przysposobione, pozostające na jego utrzymaniu, nad którym cudzoziemiec sprawuje faktycznie władzę rodzicielską. Zgodnie z obowiązującą regulacją, cudzoziemcowi udziela się takiego zezwolenia na wniosek cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do którego członek jego rodziny przybywa lub z którym przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 168 ustawy o cudzoziemcach). Zgodnie z przepisem art. 163 ust. 1 i ust. 2 stanowi, iż do ustalenia, czy cudzoziemiec ubiegający się o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy dla członka rodziny cudzoziemca posiada dochód, o którym mowa w art. 159 ust. 1 pkt 2 lit. b, stosuje się przepis art. 114 ust. 2. Wymóg posiadania źródła stabilnego i regularnego dochodu uważa się za spełniony również wówczas, gdy koszty utrzymania cudzoziemca będzie pokrywał członek rodziny obowiązany do jego utrzymania, który zamieszkuje na terytorium RP. W myśl przepisu art. 114 ust. 2 ww. ustawy wysokość miesięcznego dochodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, powinna być wyższa niż wysokość dochodu uprawniającego do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej określonych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 182, ze zm.), w odniesieniu do cudzoziemca oraz każdego członka rodziny pozostającego na jego utrzymaniu. Z kolei zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, w związku z § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1058), prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, 41, 53a, 78 i 91, przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 634 zł i 514 zł dla osoby w rodzinie. Z analizy akt sprawy wynika, iż zgodnie z dołączoną do postępowania prowadzonego przez organy obu instancji dokumentacją, skarżący nie wykazał zasadności wniosku. Do dnia wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie nie udowodnił, iż małoletni cudzoziemiec spełnia obligatoryjne przesłanki wynikające z art. 159, a wskazane w ust. 1 pkt 2 lit. a i b oraz pkt 3 ustawy o cudzoziemcach. Podniesiona w skardze argumentacja odnośnie niezrozumienia języka polskiego, w ocenie Sądu, nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący dotychczas doskonale rozumiał kierowane do niego pisma, potrafił swobodnie złożyć zarówno odwołanie od decyzji Wojewody jak i wnieść przedmiotową skargę do Sądu, jak również w części prawidłowo wykonywać zobowiązania organów. Stąd też za niewiarygodne Sąd uznał stanowisko ojca małoletniego, który, jak wskazał, miał problemy ze zrozumieniem stosownych żądań i pouczeń organów (w tym o konieczności złożenia albo oryginałów albo kserokopii potwierdzonych za zgodność jako dowodów w sprawie), które w wybranej przez siebie części składał. Natomiast kserokopie dokumentów nie stanowią dowodu w sprawie, na którym organ mógłby się oprzeć. Jak zasadnie podniósł organ odwoławczy, pogląd ten znajduje poparcie w szerokim orzecznictwie sądowoadministarcyjnym, w tym min. w wyroku NSA z dnia z 12 grudnia 2014r. sygn. akt II GSK 1961/13, w myśl którego "(...) jednym ze środków dowodowych są dokumenty, przy czym w postępowaniu administracyjnym moc dowodową posiadają nie tylko oryginalne dokumenty, ale również ich uwierzytelnione odpisy. Należy przyjąć, że nieuwierzytelniona kserokopia dokumentu urzędowego nie może korzystać z mocy dowodowej oryginału dokumentu. Niewłaściwe byłoby jednak wnioskowanie, że kserokopia dokumentu urzędowego nie może być środkiem dowodowym w postępowaniu administracyjnym. Różnica w mocy dowodowej polega na tym, że kserokopia właściwie uwierzytelniona korzysta z mocy dokumentu oryginalnego, natomiast brak właściwego uwierzytelnienia powoduje, że taki dokument musi być oceniany w świetle całego materiału dowodowego (por. wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1016/11)". Jednakże w okolicznościach niniejszej sprawy skarżący nie przedstawił żadnych innych dowodów, na podstawie których można by było dokonać weryfikacji informacji zawartych w przedstawionych organom kserokopiach. Zatem słusznie w zaskarżonej decyzji zwrócono uwagę, że na podstawie zebranych w sprawie dowodów nie można było uznać, że zostały spełnione przez małoletniego przesłanki określone w powołanej regulacji art. 159 ust. 2 i 3 ustawy o cudzoziemcach. Pomimo dwukrotnego wezwania organu, do akt sprawy ojciec małoletniego nie dołączył żądanych dokumentów, a te dołączone do skargi dopiero na etapie postępowania sądowego nie mogły zostać uwzględnione, jako iż nie były one znane organowi odwoławczemu w dacie wydawania zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy musiał uwzględnić stan faktyczny istniejący w dniu wydania decyzji. A do dnia wydania decyzji nie wykazano, że małoletni skarżący spełnia przesłankę określoną w ww art. 159 ust. 2 i 3 ww ustawy. Niezależnie, należy przyznać organowi rację, iż nawet gdyby rzeczywiście skarżący złożył wszystkie żądane dokumenty, to i tak przedmiotowy wniosek nie mógłby zostać uwzględniony. Zgodnie bowiem z treścią zaświadczenia o zarobkach ojca małoletniego cudzoziemca, przedłożona jako ostatnia umowa o pracę (kserokopia umowy o pracę z dnia [...] maja 2018r. za wynagrodzeniem 2100 PLN brutto) nie mogła potwierdzać spełnienia przesłanki z art. 159 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o cudzoziemcach, gdyż wysokość wynagrodzenia wymieniona w tej umowie jest zbyt niska w świetle mających zastosowanie przepisów. Zgodnie z art. 159 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. art. 163 ust. i art. art. 114 ust. 2 wysokość miesięcznego dochodu ojca skarżącego będącego jedynym żywicielem rodziny powinna być wyższa niż wysokość dochodu uprawniającego do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej określonych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 182. ze zm.), zarówno w odniesieniu do cudzoziemca jak i każdego członka rodziny pozostającego na jego utrzymaniu. Zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej w związku z § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40. 41, 53a, 78 i 91, przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 634 zł i 514 zł miesięcznie dla osoby w rodzinie. Przy czym, co istotne, zgodnie z art. 8 ust. 3 cyt. ustawy, w/w kwoty to dochód netto. Podkreślenia w tym miejscu wymaga fakt, iż o konieczności wypełnienia w/w kryterium informowano ojca skarżącego w w/w wezwaniu z dnia [...] kwietnia 2018r. wskazując zarówno wysokość kwot, jak i że kryterium dochodowe jest ujęte w kwotach netto. Mając na uwadze, że na utrzymaniu O. D. pozostaje żona i małoletni skarżący, dla spełnienia przesłanki określonej w art, 159 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o cudzoziemcach wysokość jego wynagrodzenia powinna wynosić nie mniej niż 1542 złote netto. Z dołączonej kserokopii umowy o pracę wynikało, że ojciec skarżącego od dnia [...] maja 2018r. z tytułu zatrudnienia miał otrzymywać 2100 zł brutto. W umowie nie wymieniono innych składników wynagrodzenia (premii, dodatków etc.). Oznacza to, że z tytułu w/w umowy miał otrzymywać miesięcznie kwotę netto w wysokości 1530 zł, czyli po 510 zł na każdą osobę w rodzinie. Tym samym nawet złożenie oryginału w/w umowy lub jej uwierzytelnionej kopii, nie pozwalałoby na stwierdzenie, że małoletni wypełnił przesłankę udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, o której mowa w art. 159 ust. 1 pkt 2 lit. b ww ustawy. Zatem, mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy należy uznać, iż obecnie wobec K. O. zachodzi okoliczność określona w art. 100 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, zgodnie z którą nie wydaje się zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi, który nie spełnia wymogów przewidzianych ww przepisem art. 159 cyt. ustawy dla jego udzielenia. Przy czym podkreślenia wymaga, iż z konstrukcji przepisu ww art. 100 ust. 1 wynika, że wydane na tej podstawie rozstrzygnięcie nie jest oparte na uznaniu organu administracji publicznej, organ jest bowiem zobowiązany do odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w przypadku zaistnienia określonych w nim okoliczności, tym samym od powyższego nie mógł, w okolicznościach niniejszej sprawy odstąpić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku w oparciu o art.151 p.p.s.a.