IV SA/Wa 2386/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. P. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu sprawy ze skargi M. L. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić wniosek. W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2008 r. wyznaczony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu – adwokat J. P. (ustanowiony na podstawie postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2008 r.) zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2009 r. sprawy z w/w skargi kasacyjnej, wyrokiem z dnia 24 czerwca 2009 r. skargę tę oddalił, jednakże nie rozstrzygnął o kosztach postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wymaga wyjaśnienia okoliczność, iż zawarty w skardze kasacyjnej wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów postępowania jest w rzeczywistości wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie na podstawie art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", przysługuje wynagrodzenie w zakresie ustanowionym w art. 250 tejże ustawy. Zgodnie z treścią art. 250 ppsa wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W myśl § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Podkreślić należy, że złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia. Wniosek, który nie zawiera takiego oświadczenia, podlega oddaleniu jako nieuzasadniony (vide post. SN z 14 października 1998 r., II CKN 687/98, OSNC 1999, Nr 3, poz. 63 oraz postanowienie NSA z 18 października 2005 r., II FZ 625/05 niepubl., w którym Sąd stanął na stanowisku, że oświadczenie w przedmiocie niezapłacenia kosztów pomocy prawnej nie jest elementem formalnym wniosku, ale stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia tego wniosku). W niniejszej sprawie wniosek adwokata J. P. zawarty w skardze kasacyjnej z dnia 9 kwietnia 2008 r. nie zawiera oświadczenia, o którym mowa w § 20 ww. rozporządzenia, a skoro tak to podlega on oddaleniu jako nieuzasadniony, i tak też orzekł Sąd w oparciu o art. 250 ppsa.