IV SA/Wa 2386/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2016 r. sprawy ze skargi T. S. i H. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oddala skargę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art.9a, art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania T. i H. S., uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2015 r. w części dotyczącej zezwolenia spółce P. S.A. z siedzibą w K. na niezwłoczne zajęcie nieruchomości położonej w miejscowości [...], gmina [...], oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 0,48 ha i nr [..] o pow. 0,25 ha i jednocześnie zezwolił spółce P. S.A. z siedzibą w K. na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, stanowiącej własność T. i H. S. , położonej w miejscowości [...], gmina [...], oznaczonej jako działka nr [..] o pow. 0,48 ha, w części pow. 0,2585 ha (pas technologiczny o wymiarach 70 m i 37 m) i nr [...] o pow. 0,25, w części pow. 0,4919 ha (pas technologiczny o wymiarach 70 m i 71 m) oraz lokalizacji uwidocznionej na załącznikach graficznych nr 1 i nr 2 do decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], ograniczającej sposób korzystania z wymienionej nieruchomości, poprzez zezwolenie na założenie i przeprowadzenie na nieruchomości linii elektroenergetycznej, w okresie od maja 2015 r. do grudnia 2015r., nie dłużej niż 60 dni, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji podano, że postępowanie w niniejszej sprawie wszczęto na wniosek z dnia [...] lutego 2015 roku spółki P. S.A. z siedzibą w K.. Starosta [...], na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami decyzją z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], ograniczył sposób korzystania z przedmiotowej nieruchomości poprzez zezwolenie P. S.A. na założenie o przeprowadzenie nad nieruchomością przewodów i urządzeń służących do przesyłu energii elektrycznej w ramach realizacji inwestycji pn: "Budowa dwutorowej linii [...]z czasową pracą jednego toru na napięciu 220 kV w relacji [...]". Następnie decyzją z dnia [...] maja 2015 roku, nr [...], Starosta [...] zezwolił P. SA na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, objętej decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2015 roku, ograniczającą sposób korzystania z wymienionej nieruchomości, poprzez zezwolenie na założenie przeprowadzenie na nieruchomości linii elektroenergetycznej. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W odwołaniu od tej decyzji T. i H. S., podnieśli zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez odmowę zawieszenia postępowania, mimo toczących się postępowań mających wpływ na niniejsze postępowanie. Organ odwoławczy rozpoznając sprawę, wskazał, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji stanowił przepis art. 124 ust. 1a u.g.n., zgodnie z którym w przypadkach określonych w art. 108 k.p.a. lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Natomiast stosownie do art. 108 k.p.a. decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes społeczny. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia. Organ podniósł, że bezsprzecznie wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło po uprzednim wydaniu przez Starostę [...], na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n.. decyzji z dnia [...] maja 2015 roku ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości. W decyzji wskazano, że inwestycja jest celem publicznym w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n., jej lokalizacja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ustalono zakres ograniczenia działki nr [...] w części pow. 0,2582 ha (pas technologiczny o wymiarach 70 m i 37m), działki nr [...] w części pow. 0,4919 ha ( pas technologiczny o wymiarach 70 m i 71 m) oraz lokalizację pasa technologicznego uwidocznioną na załącznikach graficznych nr 1 i nr 2 do decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2015 roku. Wydanie zaskarżonej decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności nastąpiło na wniosek P. S.A. z dnia [...] lutego 2015 roku, w którym wskazano, że realizowana inwestycja jest niewątpliwie inwestycją celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym i strategicznym ( inwestycja została wpisana do Koncepcji Przestrzennej Zagospodarowania Kraju 2030, przyjętej uchwałą Rady Ministrów nr 239 z dnia 13 grudnia 2011 r. opubl. w M.P. z 2012 r., poz. 252) i jest to jedyne, racjonalne rozwiązanie w przedmiotowych okolicznościach sprawy, gwarantujące ograniczenie do minimum, okresu potrzebnego dla wystąpienia przez jednostkę z wnioskiem o pozwolenie na budowę, a następnie realizację inwestycji zaspakajającej interes społeczny ludności kraju oraz zabezpieczający ważny interes strony – P. S.A. Planowany termin oddania inwestycji do eksploatacji określony został na koniec 2016 roku i wynika on z udzielonego przez P. S.A. zamówienia publicznego. Organ odwoławczy stwierdził, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki do wydania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności. Jak ustalono, P. S.A. jest przedsiębiorstwem o szczególnym znaczeniu gospodarczo- obronnym w rozumieniu ustawy z dnia 23 sierpnia 2001 r. o organizowaniu zadań na rzecz obronności państwa realizowanych przez przedsiębiorców (Dz. U. z 2001 r., Nr 122, poz. 1320 ze zm.). Wobec wzrastającego zapotrzebowania na energię elektryczną, a tym samym mając na uwadze prawidłowe funkcjonowanie linii elektroenergetycznych jest szczególnie istotne, z uwagi na ich kluczowe znaczenie dla działania organów państwa oraz całej gospodarki, budowanie nowych linii elektroenergetycznych. Realizacja przedmiotowej inwestycji stanowi jeden z elementów Polityki Energetycznej Polski do 2030 roku, przyjętej przez Radę Ministrów w dniu 10.11.2009 r. (M.P. z 27 kwietnia 2012 r.).Roboty budowlane powinny zakończyć się do końca grudnia 2016 roku, zatem szczególnie ważne dla wnioskodawcy jest uzyskanie pozwolenia na budowę linii elektroenergetycznej na przedmiotowej nieruchomości. Wydanie decyzji w trybie przewidzianym w art. 124 ust. la u.g.n. pozwoli inwestorowi – P. S.A. na jak najszybsze uzyskanie pozwolenia na budowę, a w dalszej kolejności spowoduje, że środki finansowe na budowę sieci energetycznej [...] wykorzystane zostaną w sposób efektywny. Niezrealizowanie inwestycji w oznaczonym terminie może spowodować dotkliwe straty oraz zahamować rozwój regionu. Organ odwoławczy wskazał, że spełnione są przesłanki wystąpienia zarówno ważnego interesu społecznego, jak też ważnego interesu gospodarczego, gdyż budowa sieci ma zapewnić stały dopływ energii do licznych gospodarstw domowych oraz przedsiębiorstw na znacznym obszarze, a więc ma służyć zaspokajaniu potrzeb społecznych i gospodarczych regionu. Wybudowanie linii i jej eksploatacja jest konieczna dla poprawy niezawodności i sprawności operacyjnej funkcjonowania systemu elektroenergetycznego oraz niezawodności zasilania w energię elektryczną północno-wschodniej części kraju. Niezrealizowanie przedmiotowej inwestycji grozi przeciążeniem istniejących połączeń energetycznych, czego skutkiem będzie zahamowanie rozwoju regionu. Wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości ma na celu umożliwienie wnioskodawcy przeprowadzenie inwestycji w planowanym terminie oraz zabezpieczenie gospodarki regionu przed ciężkimi stratami w przypadku awarii energetycznej. Istotnym jest także zabezpieczenie interesu społecznego, gdyż zagrożenie ciągłości dostawy energii ma realny charakter, a w przypadku zaistnienia tego faktu spowoduje duże straty. Realizacja inwestycji leży w interesie społecznym oraz stanowi również ważny interes strony i ważny interes gospodarczy, uzasadniający wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości rygorem natychmiastowej wykonalności. Organ podkreślił, że w świetle powyższego należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki określone w art. 108 k.p.a., uprawniające organ do wydania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności. Odnosząc się do podnoszonej w odwołaniu kwestii zawieszenia postępowania, organ stwierdził, iż w sprawie nie występuje zagadnienie wstępnie, od którego uzależnione jest wydanie postanowienia na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 4 k.p.a. Realizacja przedmiotowej inwestycji jest zgodna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla dwutorowej linii elektroenergetycznej NN 400 kV [...] na terenie gminu [...] z dnia [...] listopada 2014 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2015 r., poz. [...]). Wojewoda [...] rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] grudnia 2014 r. , stwierdził nieważność tej uchwały, z wyłączeniem ustaleń dotyczących linii elektroenergetycznych 400 kV relacji [...]. Organ podkreślił, iż przedmiotowa inwestycja służyć będzie ogólnie pojętemu interesowi publicznemu, a zatem dla jej przeprowadzenia niezbędne jest zezwolenie na zajęcie części nieruchomości strony, podyktowane jest takim słusznym interesem społecznym. Nie było zatem konieczności badania w tym postępowaniu kwestii ewentualnego braku ostateczności decyzji środowiskowej czy też ewentualnego skutku zaskarżenia uchwał Rady Gminy [...] w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...] oraz w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]. Organ stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że zaskarżona decyzja o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości dotyczy całej nieruchomości położonej w miejscowości B. gm. [...], oznaczonej nr [...] o pow. 0,48 ha i nr [...] o pow. 2,25 ha, podczas gdy decyzja ograniczająca sposób korzystania z tej nieruchomości dotyczy tylko jej części. Co prawda w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że zgodnie z decyzją ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności dotyczy działki nr [...] w części pow. 0,2585 ha (pas technologiczny o wymiarach 70 m i 37 m), działki nr [...] w części pow. 0,4919 ha ( pas technologiczny 70 i 71 m) oraz lokalizacji uwidocznionej na załącznikach graficznych nr 1 i nr 2 do ww. decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2015 roku, w okresie od maja 2015 roku do grudnia 2016 roku, nie dłużej niż 60 dni, nie mniej jednak takie działanie organu pierwszej instancji narusza przepisy prawa materialnego - art. 124 ust. 1, w związku z art. 124 ust. 1a u.g.n. Dlatego też, organ odwoławczy orzekł w tym zakresie, bowiem ustalenie powyższej okoliczności nie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Prawidłowa powierzchnia nieruchomości oraz okres ograniczenia nieruchomości wynika wprost z treści decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, która jest decyzją o charakterze związanym. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. i H. S. reprezentowani przez adwokata zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy w postaci art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k. p. a., art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji RP polegające na tym, że poprzez niezastosowanie w/w przepisów organ II instancji bezzasadnie przyjął, iż w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki wskazane w art. 124 ust. 1a u.g.n. oraz iż wydanie decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości w części wskazanej w zaskarżonej decyzji jest niezbędne do realizacji interesu społecznego, ważnego interesu strony oraz ważnego interesu gospodarczego, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego materiału dowodowego i treści wniosku prowadzić musi do wniosku, że wydanie w/w decyzji nie było w niniejszej sprawie uzasadnione i konieczne, ponieważ w związku z wydaniem ostatecznej decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z w/w nieruchomości, zaskarżona decyzja nie przesądza o możliwości wystąpienia przez wnioskodawcę o pozwolenie na budowę, a może spowodować jedynie nieusuwalne szkody po stronie właściciela nieruchomości ze względu na podjęcie przez inwestora prac przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, którego wydanie w kontekście zgromadzonego materiału dowodowego uznać należy za wątpliwe. Pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2015 r. i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że obowiązkiem organów obydwu instancji wydających decyzję w niniejszej sprawie było zbadanie, czy wydanie decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości, jako decyzji godzącej w konstytucyjne prawo własności, jest w niniejszej sprawie konieczne dla zabezpieczenia interesu społecznego i ważnego interesu strony. W związku z powyższym, rozumując a contrario, organ wydający decyzję winien ustalić, czy bez wydania w/w decyzji, interes społeczny i ważny interes strony - wnioskodawcy realnie zagrożony, a jednocześnie, czy wydanie w/w decyzji nie prowadzi do uzasadnionego naruszenia ważnego interesu właściciela nieruchomości. W treści zaskarżonej decyzji oraz decyzji jej poprzedzającej zostało wskazane, że wydanie w/w decyzji jest niezbędne do wystąpienia przez wnioskodawcę z wnioskiem o pozwolenie na budowę inwestycji celu publicznego i pozostaje konieczne dla wykonania inwestycji w terminie do grudnia 2016 r. Mając na uwadze powyższe oraz fakt, że wnioskodawca w stosunku do nieruchomości objętej zaskarżoną decyzją dysponuje ostateczną decyzją o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, decyzja o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nie jest mu niezbędna do wystąpienia o pozwolenie na budowę. W/w decyzja byłaby niezbędna dla inwestora, gdyby termin wykonania inwestycji był realnie zagrożony, a co za tym idzie, inwestor, jeszcze przed uzyskaniem pozwolenia na budowę musiałby niezwłocznie wykonać prace przygotowawcze do rozpoczęcia budowy, istnieniu takiej sytuacji w niniejszej sprawie zaprzecza jednak zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. W szczególności na nieruchomości, której dotyczy zaskarżona decyzja nie ma konieczności wykonywania długotrwałych prac związanych z planowaną inwestycją. Prace związane stricte z realizowaną inwestycją będą możliwe do przeprowadzenia dopiero po wydaniu pozwolenia na budowę, co ze względu na przedłużające się procedury dotyczące uzyskania tytułów prawnych do nieruchomości na przebiegu linii oraz procedury uzyskania decyzji środowiskowej, z całą pewnością nie nastąpi w najbliższym czasie (Decyzja o Środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji wydana przez Regionalnego Dyrektora Ochrony środowiska w O. została zaskarżona do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. i do dzisiejszego odwołanie nie zostało rozpoznane). Należy wskazać, że wydanie ostatecznej decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości w sposób dostateczny zabezpiecza interes wnioskodawcy i interes społeczny, a co za tym idzie, wydanie decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości uznać należy za zbędną interwencję ograniczającą konstytucyjne prawo własności. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wojewódzkie sądy administracyjne sprawują w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), zgodnie z którym Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n., zgodnie z którym w przypadkach określonych w art. 108 k.p.a. lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Stosownie do treści art. 124 ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Przypadki określone w art. 108 k.p.a. to ochrona zdrowia lub życia ludzkiego, zabezpieczenie gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami, inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. Wywłaszczanie nieruchomości polegać może także na ograniczaniu prawa własności nieruchomości na stałe lub czasowo. Przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami przewidują kilka możliwych przyczyn takiego ograniczenia, a jednym z nich jest właśnie przepis art. 124 u.g.n., który reguluje kwestie związane z ograniczaniem praw do nieruchomości w związku z budową przewodów i urządzeń. Niewątpliwie z brzmienia art. 124 ust. 1a u.g.n. wynika, że udzielenie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości może nastąpić dopiero po uprzednim wydaniu decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości (przy czym decyzja ta nie musi mieć waloru ostateczności). Oznacza to, że uprzednia decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości stanowi warunek konieczny, by możliwe było rozważenie przesłanek uzasadniających udzielenie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Z tego też względu niezasadny jest zarzut skargi co do stwierdzenia, że w sytuacji wydania decyzji ograniczającej korzystanie z nieruchomości zbędne było wydanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne jej zajęcie. Ustawodawca określając w ten sposób warunki wydania decyzji o udzieleniu zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości uznał, że uzyskanie przez inwestora decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości nie stanowi dostatecznej ochrony dóbr wymienionych zarówno w art. 108 k.p.a., jak też dobra jakim jest ważny interes gospodarczy, wskazanego w art. 124 ust. 1a u.g.n. Do wydania decyzji o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości muszą dodatkowo zostać spełnione następujące przesłanki: decyzja może zostać wydana po złożeniu wniosku przez podmiot, który będzie realizował cel publiczny, musi wystąpić jeden z przypadków o których mowa w art. 108 k.p.a. tj. konieczność ochrony zdrowia lub życia ludzkiego, zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami, inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony, względnie konieczność tę musi uzasadniać ważny interes gospodarczy. W niniejszej sprawie organy prawidłowo ustaliły, że wniosek został złożony przez inwestora, który będzie realizował cel publiczny, jak też że złożenie tego wniosku poprzedziło wydanie przez Starostę [...] w dniu [...] maja 2015 r. decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości. Przepis art. 124 ust. 1a u.g.n. uprawnia do udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości w przypadkach określonych w art. 108 k.p.a. lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym. Przesłanki wymienione w obu tych przepisach są samodzielne. Oznacza to, że wystąpienie którejkolwiek z nich skutkuje wypełnieniem dyspozycji uregulowanej w tym przepisie, a zatem uprawnia do wydania decyzji. Jak wynika z ustaleń organu zajęcie nieruchomości podyktowane było budową napowietrznej linii elektroenergetycznej, stanowiącej jeden z elementów Polityki Energetycznej Polski do 2030 roku, przyjętej przez Radę Ministrów w dniu 10.11.2009 r. (M.P. z 27 kwietnia 2012 r.). Roboty budowlane powinny zakończyć się do końca grudnia 2016 roku. Zatem została spełniona przesłanka zarówno interesu społecznego stanowiącego element normy art. 108 § 1 k.p.a., jak również ważnego interesu gospodarczego zawartego w przywołanej normie u.g.n. Należy także zauważyć, że przesłanki wskazane w art. 108 § 1 k.p.a., nie muszą, choć mogą występować łącznie. Przepis określa je jako przesłanki samodzielne, co oznacza, że dla wydania decyzji o zezwoleniu na zajęcie nieruchomości wystarczy samo istnienie "innego interesu społecznego". Zagadnienia zaspokojenia potrzeb energetycznych i gospodarka zasobami energii w orzecznictwie są uznawane za wielce istotne, a judykatura choćby na gruncie dostępu do informacji publicznej zalicza tę materię do zadań publicznych (vide wyroki NSA z dnia: 4 kwietnia 2013r., sygn. akt I OSK 102/13, 26 września 2013r., sygn. akt I OSK 831/13, 10 października 2013r., sygn. akt I OSK 1030/13, dostępne w internetowej CBOSA). Istnienie w przedmiotowej sprawie interesu społecznego, jak też ważnego interesu gospodarczego jest oczywiste i zostało w sposób logiczny i przekonujący wykazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy ustalił, że realizacja jest inwestycją celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym i strategicznym. Przedmiotowa inwestycja stanowi jeden z elementów Polityki Energetycznej Polski do 2030 roku, przyjętej przez Radę Ministrów w dniu 10.11.2009r. (M.P. z 27 kwietnia 2012r.). Planowany termin oddania inwestycji określony został na koniec 2016 r. Udzielenie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości pozwoli inwestorowi na jak najszybsze uzyskanie pozwolenia na budowę, a dalszej kolejności spowoduje, że środki finansowe na budowę sieci energetycznej [...] zostaną wykorzystane w sposób efektywny. Niezrealizowanie jej w tym terminie może spowodować dotkliwe straty oraz zahamować rozwój regionu. Organ prawidłowo zatem ocenił, że okoliczności sprawy wskazują zarówno na istnienie ważnego interesu społecznego, ważnego interesu strony, jak też ważnego interesu gospodarczego, bowiem budowa sieci ma zapewnić stały dopływ energii do licznych gospodarstw domowych oraz przedsiębiorstw na znacznym obszarze, a więc służyć zaspokajaniu potrzeb społecznych i gospodarczych regionu. Decyzja umożliwi przeprowadzenie inwestycji w planowanym terminie oraz zabezpieczy gospodarkę regionu przed ciężkimi stratami w przypadku awarii energetycznej. Organ odwoławczy słusznie wskazał, że w niniejszej sprawie nie zachodziła potrzeba badania kwestii ostateczności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jak też skutku zaskarżenia uchwał Rady Gminy [...] w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]. Uwzględniając wniosek inwestora, prawidłowo organy uznały, że wykorzystanie instytucji zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości jest jedynym racjonalnym rozwiązaniem, gwarantującym możliwość przyspieszenia działań umożliwiających inwestorowi pozyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę. W sytuacji gdy planowany okres realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia ważnego z puntu widzenia interesu społeczno-gospodarczego jest nader krótki, to nie można zarzucić organom braku podstaw do wydania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W rozpoznawanej sprawie, wszystkie warunki do wydania tego rodzaju decyzji zostały spełnione, stąd też zarzuty skargi nie mogły odnieść oczekiwanego skutku, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.