IV SA/Wa 24/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2011 r. w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie wymeldowania. Wyrok jest prawomocny od dnia 5 lipca 2011 r. Pismem z dnia 8 lipca 2011 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego z urzędu złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia w/w wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego podniosła, iż zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 2 czerwca 2011 r. odebrała w dniu 25 maja 2011 r. Już w dniu 15 maja 2011 r. pełnomocnik skarżącego poczuła się bardzo źle i udała się do lekarza. Następnie w dniu 25 maja 2011 r. w nocy pełnomocnik ponownie poczuła się bardzo źle i następnego dnia tj. 26 maja 2011 r. została poddana zabiegowi operacyjnemu. W wyniku wykonanego zabiegu adwokat od dnia 26 maja 2011 r. do dnia 6 lipca 2011 r. przebywała stale w domu, nie mogła "specjalnie" chodzić i musiała korzystać z pomocy osób trzecich. Pełnomocnik wyjaśniła, iż jej dolegliwości związane były z dokonanym w dniu 11 lutego 2011 r. "cięciem cesarskim". Mając na uwadze powyższe, pełnomocnik skarżącego wskazała, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 2 czerwca 2011 r. jest zasadny. Pełnomocnik nie miała możliwości fizycznej udać się do Sądu na rozprawę, a także sporządzić przedmiotowego wniosku bowiem nie wiedziała jakie będzie rozstrzygnięcie Sądu w niniejszej sprawie. Z uwagi na to, iż pełnomocnik skarżącego prowadzi indywidualną kancelarię nie mogła też skorzystać z ewentualnej pomocy pracownika. Dodatkowo podniesiono, iż od dnia 8 lutego 2011 r. do dnia 8 lipca 2011 r. pełnomocnik przebywała na urlopie macierzyńskim, to też w okresie od 23 maja 2011 r. do 6 lipca 2011 r. nie korzystała ze zwolnienia chorobowego. Na potwierdzenie powyższych twierdzeń pełnomocnik skarżącego przedstawiła zaświadczenie wydane przez stosownego lekarza. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in. nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. W rozpatrywanym stanie faktycznym strona korzystała z usług profesjonalnego pełnomocnika, dlatego też to jego działanie bądź zaniechanie podlega ocenie pod kątem stwierdzenia braku winy, jako przesłanki niezbędnej dla przywrócenia terminu do dokonania czynności. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma bowiem obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. W ocenie Sądu wniosek złożony w niniejszej sprawie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż Sąd nie kwestionuje przedstawionych przez pełnomocnika okoliczności dotyczących jej choroby, tym bardziej, że przedstawiła ona zaświadczenie wystawione przez lekarza - specjalistę ginekologii i położnictwa. Z zaświadczenia tego, jak również z treści wniosku nie wynika co prawda jakiego rodzaju operacji została poddana pełnomocnik skarżącego i czy osoba wystawiająca zaświadczenie wykonywała tą operację. Brak również potwierdzenia wykonania zabiegu i zaleceń pooperacyjnych w postaci chociażby wypisu ze szpitala czy innej jednostki medycznej, w której operację wykonano. Z tego powodu wyjaśnienia pełnomocnika skarżącego mogą budzić wątpliwości, jednakże Sąd uznał, iż nawet przyjmując, że przedstawiony stan faktyczny jest zgodny z prawdą, to i tak wniosek o przywrócenie terminu nie może zostać uwzględniony. Otóż z wyjaśnień pełnomocnika wynika, że już od 15 maja 2011 r. czuła się źle i udała się do lekarza. Zawiadomienie o terminie rozprawy odebrała w dniu 25 maja 2011 r. przy czym wskazywany zabieg operacyjny pełnomocnik przeszła w dniu następnym tj. 26 maja 2011 r. W tym też dniu pełnomocnik wróciła do domu. Rozprawa natomiast odbyła się w dniu 2 czerwca 2011 r., a zatem tydzień po operacji pełnomocnika skarżącego. Zestawienie w/w dat wskazuje, iż choroba pełnomocnika nie była zdarzeniem nagłym i niespodziewanym. Wiedząc, iż pełnomocnik ma kłopoty zdrowotne winna była poinformować o tym swojego mocodawcę, wskazując termin rozprawy i udzielić mu niezbędnych wskazówek do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Złożenie bowiem wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę nie jest obwarowane tzw. przymusem adwokacko-radcowskim. Strona może osobiście dokonać tej czynności. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 P.p.s.a. to skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Poglądu powyższego nie może zmienić również fakt, iż skarżący przebywa w areszcie śledczym, albowiem skarżący drogą pocztową dokonywał wcześniej czynności procesowych w terminie zgodnie z pouczeniami Sądu, argumentując swoje racje w sposób jasny i logiczny (złożył skargę, wniósł o przyznanie prawa pomocy, odpowiadał na wezwania Sądu). Dodatkowo zauważyć należy, że pełnomocnik korzystała - jak sama podaje - w czasie choroby z pomocy osób trzecich. Dokonanie czynności procesowej jaką jest złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie wymaga osobistego stawiennictwa w Sądzie. Można taki wniosek nadać pocztą. Pełnomocnik miała zatem możliwość skorzystania z pomocy innej osoby w celu nadania na poczcie przedmiotowego wniosku. Korzystania z pomocy "osoby trzeciej" nie należy rozmieć w ten sposób, że jedyną taką osobą może być pracownik kancelarii. Podkreślić jeszcze raz należy, że pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. Wywiązanie się z obowiązku szczególnej staranności przy wykonywaniu zawodu adwokata musi być oceniane z punktu widzenia przeszkody, której usunięcie nie jest możliwe przy zachowaniu nawet największego w danych warunkach wysiłku. Argument o niestawiennictwie na rozprawie i z tego powodu braku informacji o treści rozstrzygnięcia Sądu, również nie może zostać uwzględniony. Profesjonalny pełnomocnik działający z należytą starannością - nawet jeśli nie stawi się na rozprawę - winien ustalić jakie zapadło na rozprawie orzeczenie i podjąć kolejne czynności procesowe zgodne z wolą swojego mocodawcy. Odmiennego stanowiska nie mógłby usprawiedliwiać nawet argument wskazujący na wolę osobistego wykonania czynności procesowej przez pełnomocnika, gdyż takie postępowanie doprowadziło w konsekwencji do uchybienia terminowi. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, a sam fakt złego stanu zdrowia nie przesądza o braku tejże winy. Nie może budzić wątpliwości, że przesłanką braku winy może być niemożliwa do przezwyciężenia przyczyna, która wystąpić może w postaci nagłej choroby. Konieczne jednak jest w takim przypadku wykazanie, że choroba ta była takiego rodzaju, że nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, a tym bardziej jej rodzaj, czy objawy uniemożliwiały osobiste działanie. Samo nawet zwolnienie lekarskie (choć w niniejszej sprawie brak takiego zwolnienia z uwagi na przebywanie pełnomocnika na urlopie macierzyńskim) nie jest jeszcze potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu terminu, niekoniecznie wyklucza bowiem możliwość dokonania czynności procesowej. (por. np. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2010 r., sygn. akt I FZ 41/10, postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 428/08). Podsumowują wskazać należy, że nie została spełniona przesłanka określona w art. 86 § 1 powołanej ustawy, umożliwiająca uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.