IV SA/Wa 2400/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M., E. O., M. M., R. K., M. K., U. O., K. D., E. S., K.G., J. P., K. A., M. A., B. B., E. Z., P. W., J. D., Stowarzyszenia [...] w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa i odmowy uchylenia decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) solidarnie na rzecz skarżących: P. M., E. O., M. M., R. K., M. K., U. O., K. D., E. S., K. G., J. P., K. A., B. B., E. Z., P. W. i J. D. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego; 3. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącego Stowarzyszenia [...] w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W piśmie z dnia 19 sierpnia 2016 r. P. M., E. O., M. M., R. K., M. K., U. O., K. D., E. S., K. G., J. P., K. A., M. A., B. B., E. Z., P. W., J. D. i Stowarzyszenie [...] w [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...] z naruszeniem prawa i odmowy uchylenia tej decyzji z uwagi na fakt, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Zarządzeniem z dnia 16 września 2016 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżących: P. M., E. O., M. M., R. K., M. K., U. O., K. D., E. S., K. G., J. P., K. A., M. A., B. B., E. Z., P. W., J. D. i Stowarzyszenie [...] w [...] do solidarnego uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie trzynastu odpisów skargi. Ponadto zarządzeniem z dnia 16 września 2016 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżących: P. M., E. O., M. M., R. K., M. K., U. O., K. D., E. S., K. G., J. P., K. A., M. A., B. B., E. Z., P. W. i J. D. do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200,-zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odrębnym zarządzeniem z dnia 16 września 2016 r. również Stowarzyszenie [...] w [...] zostało wezwane do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200,-zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania powyższe, wraz ze stosownymi pouczeniami o konsekwencjach ich niewykonania, zostały skutecznie doręczone skarżącym: P. M. w dniu 14 listopada 2016 r., E. O. w dniu 4 listopada 2016 r., M. M. w dniu 2 listopada 2016 r., R. K. w dniu 3 listopada 2016 r., M. K. w dniu 9 listopada 2016 r., U. O. w dniu 14 listopada 2016 r., K. D. w dniu 2 listopada 2016 r., E. S. w dniu 31 października 2016 r., K. G. w dniu 7 listopada 2016 r., J. P. w dniu 3 listopada 2016 r., K. A. w dniu 9 listopada 2016 r., B. B. w dniu 14 listopada 2016 r., E. Z. w dniu 2 listopada 2016 r., P. W. w dniu 2 listopada 2016 r. i J. D. w dniu 14 listopada 2016 r. W dniu 14 listopada 2016 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) ustanowiony w toku postępowania sądowego profesjonalny pełnomocnik skarżącego J. P. radca prawny M. F., działający na mocy pełnomocnictwa udzielonego w dniu 8 listopada 2016 r., nadesłał trzynaście kserokopii skarg poświadczonych za zgodność z oryginałem i w tymże dniu, tj. 14 listopada 2016 r. uiszczony został należny wpis, podczas gdy J. P. otrzymał wezwanie w dniu 3 listopada 2016 r. i siedmiodniowy termin do uzupełnienia przez niego braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął z dniem 10 listopada 2016 r. Z uwagi na nieprawidłowości w doręczeniu wezwań skierowanych do M. A. i Stowarzyszenia [...] w [...], zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2016 r. skarżący M. A. i Stowarzyszenie zostali wezwani do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie po 200,-zł i nadesłania trzynastu odpisów skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, wraz z informacją, że nadesłanie odpisów skargi przez jednego z nich zwalnia z tego obowiązku drugiego skarżącego. Wezwania te, wraz ze stosownymi pouczeniami o konsekwencjach ich niewykonania, zostały skutecznie doręczone M. A. w dniu 28 grudnia 2016 r., zaś Stowarzyszeniu w dniu 27 grudnia 2016 r. Stowarzyszenie w terminie uiściło należny wpis w dniu 3 stycznia 2017 r., zaś do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia nie nadesłało wymaganych odpisów skargi, informując Sąd w piśmie z dnia 3 stycznia 2017 r. (które to pismo zostało nadesłane w trzynastu odpisach), że "odpisy skargi zostały już nadesłane przez J. P., przez co, zgodnie z treścią w/w informacji, nie ma potrzeby nadsyłania ich ponownie". Natomiast M. A., do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, nie uzupełniła braków formalnych i fiskalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga. W świetle art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś art. 220 § 3 powołanej ustawy stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast zgodnie z art. 57 § 1 powyższej ustawy skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymagań jest – stosownie do art. 47 § 1 wymienionej ustawy – dołączenie do skargi jej odpisów dla doręczenia ich stronom. Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi doręczone zostało skarżącemu J. P. w dniu 3 listopada 2016 r. Profesjonalny pełnomocnik skarżącego J. P. nie uzupełnił braków skargi w zakreślonym terminie. Uczynił to dopiero w dniu 14 listopada 2016 r., a więc z czterodniowym przekroczeniem zakreślonego terminu, który upłynął z dniem 10 listopada 2016 r., gdy tymczasem czynność podjęta przez stronę z przekroczeniem ustawowego terminu, jest bezskuteczna w rozumieniu art. 85 powołanej ustawy i obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Z tych względów skarga: P. M., E. O., M. M., R. K., M. K., U. O., K. D., E. S., K. G., J. P., K. A., B. B., E. Z., P. W. i J. D. podlega odrzucenia wobec nieterminowego uzupełnienia braków skargi, do uzupełnienia których wymienieni skarżący byli wezwani solidarnie. Skarga M. A. również podlega odrzucenia wobec niewykonania przez nią zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 20 grudnia 2016 r. i nieuzupełnienia przez nią braków formalnych i fiskalnych skargi, mimo skutecznego doręczenia jej wezwania w dniu 28 grudnia 2016 r. wraz z pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania. Skarga Stowarzyszenia [...] w [...] podlega odrzuceniu z tej przyczyny, że Stowarzyszenie nie uzupełniło braku formalnego skargi w postaci nadesłania trzynastu odpisów skargi dla doręczenia ich występującym w sprawie uczestnikom postępowania, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Stanowisko to jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w świetle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Wyjaśnienia bowiem wymaga, że podjęta przez pełnomocnika skarżącego J. P. w dniu 14 listopada 2016 r. czynność w postaci nadesłanych kserokopii skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem jest bezskuteczna w rozumieniu art. 85 powołanej ustawy, bowiem dokonana została z przekroczeniem ustawowego terminu i z tego względu nie mogła wywrzeć pożądanego skutku. W ocenie Sądu nie do zaakceptowania jest stanowisko Stowarzyszenia wyrażone w piśmie z dnia 3 stycznia 2017 r., z którego zdaje się wynikać, że to do strony należy uznanie, który brak formalny jest na tyle istotny, że należy go uzupełnić, a którą część wezwania można zignorować. Stronie wezwanej do usunięcia braków formalnych złożonego pisma nie przysługuje jakikolwiek margines interpretacyjny odnośnie sposobu wykonania wezwania, jeżeli zawiera ono w sposób szczegółowy i wyraźny czynności, których wykonanie jest wymagane do nadania wnioskowi dalszego biegu [por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2008 r., I FSK 536/08 (LEX nr 440115) i z dnia 26 marca 2015 r., II FSK 4024/14 – dostępne także na wskazanej wyżej stronie internetowej]. Z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika, aby strona była uprawniona do wykonywania w sposób dowolny kierowanych do niej wezwań przez Sąd, czy też oceniania, czy wezwanie jest zasadne, czy też zasadne nie jest. Zgadzając się z przedstawionym poglądem wyrażonym w powyższych postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego podnieść należy, że Stowarzyszenie nie zarzuca, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało sformułowane w sposób nieprecyzyjny bądź nieczytelny. Mając na względzie pouczenie zamieszczone w wezwaniu, stwierdzić należy, że powinno ono być świadome skutków niewypełnienia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, niezależnie od tego czy w jego przekonaniu braki te w ogóle istniały, a jeśli tak, to czy były na tyle istotne, że wymagały uzupełnienia. Stowarzyszenie zostało pouczone o konsekwencjach nieuzupełnienia wskazanych w wezwaniu braków, a zatem, nie wypełniając wezwania, zdawało sobie sprawę ze skutków takiego zaniechania. Niepodporządkowanie się strony żądaniu Sądu powoduje tylko ten skutek, że Sąd zmuszony jest do ograniczenia się do odrzucenia skargi, zgodnie z pouczeniem zawartym w skierowanym do Stowarzyszenia wezwaniu wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punktach 2 i 3 postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.