IV SA/Wa 2453/17

Dnia 19 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Sękowska Sędziowie Sędzia del. SO Aleksandra Westra (spr.) Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 19 października 2017 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewody [...] z [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku oddala skargę Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] lipca 2017r. Wojewoda [...] po rozpoznaniu odwołania Spółka [...] Sp. z o.o. w [...], utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2017r. zwracające wnioskodawcy wniosek z dnia [...] grudnia 2016r. w części dotyczącej ustalenia i odszkodowania za nieruchomości położoną w [...] stanowiąca działkę ewidencyjną na [...] z obrębu [...]. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy. Decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2016r. Prezydent [...] udzielił zezwolenia Spółce [...] [...] S.A. na czasowe zajęcie nieruchomości położonej w [...] w Dzielnicy [...], stanowiącej część działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...] o pow[...] m2 w celu wykonania czynności związanych z usuwaniem awarii sieci [...], które miały polegać na wymianie zaworów, wypompowaniu wody z użyciem pompy i agregatu, spuszczeniu wody z sieci, wycięciu starych zaworów i montażu nowych, zdjęciu izolacji, uprzątnięciu komory, nawodnieniu sieci i [...] m2 w celu zapewnienia dojazdu do usuwanej awarii sieci [...], z całej powierzchni działki tj. [...] m2 na okres 24 godzin oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzja została wydana na podstawie art. 126 ust. 1 i 2 ustawy z 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami. W dniu [...].12.2016r. Spółka [...] Sp. z.o.o. z siedzibą w [...] wystąpiła o wydanie decyzji o wysokości odszkodowania dla działki na [...] z obrębu [...] oraz za zajęcie działki [...] i utratę dochodów z dzierżawy. Decyzją z dnia [...].04.2017r. Prezydent [...] ustalił odszkodowanie z tytułu udostępnienia Spółce [...] [...] S.A. na okres 24 godzin części nieruchomości, stanowiącej część działki ewidencyjnej nr [...] o pow. [...] m 2 oraz [...] m2 z całej powierzchni działki tj. [...] m2 oraz za szkody powstałe na skutek tego udostępnienia. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].04.2017r. Prezydent [...] zwrócił wnioskodawcy wniosek w części dotyczącej ustalenia na drodze administracyjnej odszkodowania za działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...]. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek w tym zakresie jest bezzasadny, gdyż decyzja wydana w dniu [...].11.2016r., w trybie art. 126 ustawy o gospodarce nieruchomościami, dotyczyła wyłącznie działki [...], a jakiekolwiek czynności podjęte na działce [...] nie były wykonywane na podstawie decyzji Prezydenta [...], a więc roszczenia nie podlegają rozpatrzeniu na drodze administracyjnej. Po rozpoznaniu zażalenia organ odwoławczy zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...].04.2017r. Organ powołał przepisy art. 126 ust. 3 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wskazano, że Prezydent decyzją z dnia [...].11.2016r. udzielił zezwolenia na czasowe zajęcie jedynie działki na [...], natomiast w stosunku do działki ew. [...] z obrębu [...] nie toczyło się postępowanie administracyjne i nie została wydana decyzja administracyjna ograniczająca prawo korzystania z nieruchomości, stanowiąca warunek do ustalenia i wypłaty odszkodowana na podstawie art. 128 ust. 4 i art. 129 ust. 5 pkt. 1 ugn. Wskazano, że organ I instancji prawidłowo orzekł o zwrocie podania zgodnie z art. 66 § 3 k.p.a. i poinformował, że strona może zwrócić się z tym roszczeniem do sądu powszechnego. Powyższe postanowienie zaskarżyła skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] Sp. z.o.o z siedzibą w [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucono brak rozpoznania zarzutów sformułowanych przez skarżącego w zażaleniu. Wskazano, że wniosek dotyczył nieruchomości objętej decyzją z [...].11.2016r. i zawierał istotne dokumenty do wydania decyzji odszkodowawczej. Zarzucono przyznanie rażąco niskiego odszkodowania oraz podniesiono kwestę zwrócenia wniosku po 6 miesiącach od daty jego złożenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z ustalonego stanu sprawy wynika, że decyzja Prezydenta [...] z dnia [...].11.2016r. podjęta w trybie art. 126 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami, została wydana w stosunku do części powierzchni działki oznaczonej w ewidencji nr [...]. W stosunki do działki ewidencyjnej nr [...] nie toczyło się nigdy postępowanie administracyjne i nie została wydana żadna decyzja administracyjna ograniczająca prawo korzystania z nieruchomości. Zasadnie organ odwoławczy powołał art. 126 ust. 3 i 4 ugn, wskazując, że po upływie okresu, na który nastąpiło zajęcie nieruchomości w trybie ust. 1 i 2 art. 126 ustawy, za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe w wyniku zajęcia nieruchomości, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem nieruchomości a podmiotem któremu udostępniono nieruchomość. Jeśli do takiego uzgodnienia nie dojdzie, organ administracji wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania. Roszczenie odszkodowawcze służy wynagrodzeniu szkód zaistniałych w wyniku czasowego zajęcia nieruchomości, a możliwość ustalenia i wypłaty odszkodowania powstaje wyłącznie gdy uprzednio nastąpiło decyzyjne, wobec braku zgody właściciela, ograniczenie prawa korzystania z nieruchomości (wyrok NSA z dnia 25.09.2008r. I OSK 1344/07). Prawidłowo organ uznał, że skoro w stosunku do działki ew. nr [...] nie została wydana decyzja administracyjna ograniczająca prawo korzystania z nieruchomości i nie toczyło się postępowanie administracyjne z art. 126 ugn., to nie zaistniał warunek do ustalenia i wypłaty odszkodowania na podstawie art. 128 ust. 4 i art. 129 ust. 5 pkt. 1 ugn. Zgodnie zaś z art. 66 § 3 k.p.a. jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na który służy zażalenie. Prawidłowo organ również poinformował wnioskodawcę, że może zwrócić się z tym roszczeniem do sądu powszechnego, W tym stanie rzeczy bezzasadne są zarzuty skarżącego dotyczącego 6 miesięcznego upływu czasu pomiędzy złożeniem wniosku o ustalenie odszkodowania, a wydaniem postanowienia o zwrocie wniosku. Organ był zobligowany do zwrotu tego wniosku na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. i upływ czasu nie ma dla oceny prawidłowości działania organu żadnego znaczenia. Również nie można uwzględnić zarzutów skarżącego odnośnie przyznania rażąco niskiego odszkodowania za czasowe zajęcie działki nr [...], albowiem co do tej nieruchomości została wydana odrębna decyzja merytoryczna, i wszelkie zarzuty mogły być zgłaszane w odwołaniu od tej decyzji. Jeżeli zaś skarżący uważa, że podmiot dysponujący czasowym zezwoleniem dotyczącym działki nr [...] przy wykonywaniu prac zajął również działkę [...], to wszelkie swe roszczenia winien kierować do tego podmiotu, a w razie sporu do sadu powszechnego, o czym wnioskodawca został pouczony przez organy. Zaskarżone postanowienie odpowiada więc prawu, a Sąd nie dopatrzył się żądnych uchybień, które mogłyby wskazywać na naruszenie przepisów prawa. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 i art. 119 pkt 3 oraz 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.