IV SA/Wa 2473/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. N. o przywrócenie terminu do złożenia skargi J. K. i T. K. na uchwałę Rady W. z dnia (...) października 2006 r. nr (...) w przedmiocie uchwalenia studium zagospodarowania przestrzennego W. postanawia: - odrzucić wniosek o przewrócenie terminu do złożenia skargi. Skarżąca B. N. w dniu 2 kwietnia 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady W. z dnia (...) października 2006 r. nr (...) w przedmiocie uchwalenia studium zagospodarowania przestrzennego W. Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Stosownie natomiast do treści art. 88 powołanej ustawy, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu, sądu odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt sprawy B. N. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w odpowiedzi na postanowienie z dnia 19 marca 2008 r., którym to Sąd odrzucił skargę T. K. i J. K. jako wniesioną z uchybieniem terminu. Powołane postanowienie Sądu nie było jednak skierowane do B. N. bowiem w tej sprawie jej skarga nie została odrzucona z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu lecz wobec tego, że skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Wobec tego stwierdzić należy, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony przez B. N., jest niedopuszczalny, a zatem podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 88 powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.