IV SA/Wa 2474/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska, Sędziowie sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.), sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant ref. staż. Agnieszka Szymańczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2019 r. sprawy ze skarg A. H., E. S., Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz skarżących: A. H. i Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...] kwotę po 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej E. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołań Wspólnoty [...] w [...] i E. S., od decyzji Zarządu [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie ul. [...] na odcinku ul. [...] - [...] na terenie [...] i [...], w ramach którego nastąpi realizacja przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, tj. drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości powyżej 1 km (1,4 km) na obszarze objętym formą ochrony przyrody i otuliny formy ochrony przyrody, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, tj. otuliny rezerwatu przyrody [...] i [...], którego inwestorem jest [...] - utrzymało ww decyzję w mocy. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny. W dniu [...] lipca 2018 r. do Kolegium wpłynęło uzupełnienie odwołania E. S. oraz odwołanie A. H. od ww decyzji organu I instancji, w ustawowym terminie przewidzianym do jego wniesienia. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], wydanym na podstawie przepisu art. 134 kpa., Kolegium stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez skarżącą A. H. od ww decyzji Zarządu [...]. Organ odwoławczy wskazał, iż rozpatrzył już wcześniejsze odwołania, przez omyłkę nie rozpoznając odwołania skarżącej. Jednakże z uwagi, iż została już wydana decyzja II instancyjna, Kolegium nie jest uprawnione ani do rozpatrzenia odwołania skarżącej jak i do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Stąd też odwołanie A. H. uznał za niedopuszczalne zgodnie z art. 134 k.p.a., niezależnie od faktu, że jego nierozpatrzenie nastąpiło z winy Kolegium. Wyrokiem z dnia 26 marca 2019 roku w sprawie o sygn akt IV SA/Wa 2473/18 (nieprawomocnym) tut. Sąd uchylił ww postanowienie wskazując, iż brak przesłanek zarówno o charakterze przedmiotowym i podmiotowym stanowiących o niedopuszczalności odwołania implikuje, w okolicznościach niniejszej sprawy, konieczność uchylenia ww postanowienia organu odwoławczego, jako wydanego z naruszeniem przepisu art. 134 kpa. Skargi od ww decyzji SKO w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] wnieśli: A. H., E. S. i Wspólnota [...] w [...], wnosząc o uchylenie ww decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Zarządu [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], zarzucając naruszenie przepisów postępowania (tj. art. 7, art. 11, art. 15, art. 77 §1, art. 80 kpa, 107 § 3 kpa.) jak i prawa materialnego (tj. art. 62, art. 66, art. 81, art. 82 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko). W obszernych uzasadnieniach skarżący uzasadnili swoje stanowisko także w zakresie meritum sprawy. W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o uchylenie ww decyzji SKO z dnia [...] lipca 2018 r. podnosząc ww argumentację, iż koniecznym jest wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego z uwagi na nierozpoznanie odwołania A. H., które może nastąpić jedynie po uchyleniu przez Sąd ww decyzji Kolegium. Organ odwoławczy ponownie podkreślił, iż z powodu niedopatrzenia, z własnej winy odwołanie Ww nie zostało rozpoznane, natomiast po wydaniu już decyzji, w wyniku rozpoznana pozostałych odwołań, nie było możliwym rozpatrzenie odwołania A. H. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 145 P.p.s.a., sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach. W ramach kontroli legalności sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję organu w pierwszej instancji. W okolicznościach badanej sprawy ocena legalności tegoż rozstrzygnięcia ogranicza się więc wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie, które wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 k.p.a.). W przedmiotowej sprawie, co bezsporne i niekwestionowane, zostały wniesione trzy odwołania od decyzji organu I instancji, w tym A. H., wszystkie w ustawowym terminie przewidzianym do ich wniesienia. Wniesienie odwołania od decyzji organu I instancji przez dwie lub więcej stron postępowania administracyjnego nakłada na organ odwoławczy obowiązek łącznego ich rozpatrzenia w jednym terminie. Niedopełnienie obowiązku łącznego rozpoznania wszystkich odwołań jest istotnym naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Okoliczność, iż została wydana decyzja w wyniku rozpoznania pozostałych odwołań, nie może sankcjonować uchybienia organu odwoławczego, polegającego na nie rozpoznaniu ww odwolania bez winy odwołującej się. Powyższy stan sprawy powoduje zatem, z powyższych przyczyn, konieczność wyeliminowania zaskarżonego do Sądu rozstrzygnięcia. W tym miejscu wskazać także należy, iż w orzecznictwie podkreśla się, że niedopuszczalność odwołania, którego stwierdzenie miało miejsce w stosunku do ww odwołania A. H., może wynikać z przesłanek o charakterze przedmiotowym i podmiotowym. Do przesłanek o charakterze przedmiotowym zalicza się m.in. zaskarżenie aktu, który nie jest decyzją w rozumieniu przepisów k.p.a. czy wniesienie odwołania od decyzji, która nie została doręczona stronie (przedwcześnie złożone). Natomiast do przesłanek niedopuszczalności odwołania o charakterze podmiotowym należy niezdolność odwołującego się do czynności prawnych czy oczywisty brak legitymacji odwoławczej (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 26 kwietnia 2018 r., sygn. IV SA/Gl 24/18, LEX nr 2482689). Zgodnie z poczynioną przez tut. Sąd oceną wyrażoną we wskazanym wyżej wyroku z dnia 26 marca 2018 roku, żadna z powołanych okoliczności nie miała miejsca, co stanowiło podstawę do wyeliminowania ww postanowienia o niedopuszczalności odwołania, jako wydanego z naruszeniem przepisu art. 134 kpa. Mając zatem powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w pkt 3 sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.). Konsekwencją uwzględnienia skarg stało się obciążenie organu obowiązkiem zwrotu na rzecz strony skarżącej poniesionych przez nią kosztów postępowania sądowego: - w pkt 2 wyroku w stosunku do A. H. i Wspólnoty [...] w [...] na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 powołanej ustawy. Na koszty te składają się: uiszczony wpis od skargi w kwocie 200,-zł, opłata skarbowa od złożonego pełnomocnictwa w wysokości 17,-zł, a także – w myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804 z późn. zm.) – tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego kwota 480,-zł. Suma kosztów postępowania, wraz z kosztami zastępstwa procesowego, wynosi więc 697,-zł., - w pkt 3 w stosunku do E. S. na podstawie art. 200 ppsa w kwocie 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.