IV SA/Wa 2475/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Aneta Opyrchał po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skarg A. W. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) sierpnia 2007r., nr (...) w przedmiocie administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia wniosku pełnomocnika skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu A. W. i A. W., reprezentowani przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wnieśli w dniu (...) listopada 2007r. wraz ze skargą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) sierpnia 2007r., nr (...), w przedmiocie administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia (doręczoną pełnomocnikowi skarżących w dniu 7 sierpnia 2007r.). W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż niedotrzymanie terminu związane było z nagłą i nieprzewidzianą chorobą oraz długotrwałą rekonwalescencją pełnomocnika skarżących. Wówczas gdy upłynął termin na wniesienie skargi, tj. 7 września 2007r., pełnomocnik przebywał na turnusie rehabilitacyjnym w Ośrodku Rehabilitacyjno -Wczasowym w S.. Następnie był poddany leczeniu i ponownie rehabilitowany. Na skutek wskazanych, a zarazem niezawinionych okoliczności, pełnomocnik stron nie miał możliwości dochowania terminu dla wniesienia skargi. Nadto, z uwagi na fakt, iż kancelarię prowadzi indywidualnie, nie miał możliwości wyznaczenia pełnomocnika substytucyjnego. Na potwierdzenie powyższego załączył do wniosku: dwa zaświadczenia wydane przez Ośrodek Rehabilitacyjno - Wczasowy w S. z (...) września 2007r. i (...) listopada 2007r., z których wynika, iż pełnomocnik był uczestnikiem turnusów rehabilitacyjnych w okresie od 1 września 2007r. do 13 września 2007r. i od 13 października do 4 listopada 2007r., dwa zaświadczenie lekarskie z (...) września 2007r. i (...) września 2007r., z których wynika, iż pełnomocnik był niezdolny do pracy od 14 września do 28 września 2007r. i od 29 września do 12 października 2007r., ze wskazaniem lekarskim "chory może chodzić". Sąd zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Oznacza to, iż strona uchybiająca terminowi musi uprawdopodobnić, że pomimo swej należytej staranności nie mogła, z uwagi na niezależną od niej przeszkodę, dokonać w terminie danej czynności w postępowaniu. Wynika stąd, iż konieczną przesłanką przywrócenia terminu jest kryterium braku winy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, z powodu której uchybiła terminowi, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast w razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony, noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także polegającej na niedbalstwie - sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu, zaś czynność procesowa podjęta przez stronę po jego upływie pozostaje bezskuteczna (post. SN z 29.10.1999r., sygn. akt I CKN 556/98, publ. Lex nr 50702). W przypadku gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika (post. SN z 28.05.2000 r, sygn. akt II CKN 554/00, publ. Lex nr 51986). Dodatkowo, gdy jest to pełnomocnik profesjonalny (adwokat, radca prawny), przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględniać wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika (wyrok SN z 21.02.2002r" sygn. akt I PKN 903/00, publ. Prok. i Pr. 2003, nr 15, poz. 39 -dodatek). Zaś mocodawca (strona skarżąca) niestety ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Sąd - mając na względzie powyższe wywody - stanął na stanowisku, iż wniosek pełnomocnika skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zawiera danych wskazujących na brak zawinienia w uchybieniu terminu. Według twierdzeń pełnomocnika stron niezawinioną przyczyną, z powodu której uchybił terminowi do wniesienia skargi była nagła choroba i długotrwała rekonwalescencja, które - jak wynika z przedłożonych zaświadczeń - dotknęły pełnomocnika w okresie od 1 września do 4 listopada 2007r. Wskazana okoliczność - w ocenie Sądu - nie jest przeszkodą, której zaistnienie pomimo należytej staranności ze strony pełnomocnika skarżących, uniemożliwiło mu złożenie skargi w ustawowym terminie, tym samym nie potwierdza braku jego zawinienia w niedopełnieniu omawianej czynności. W tym względzie po pierwsze należy zauważyć, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym sama choroba (nawet nagła czy długotrwała), zwolnienie lekarskie od pracy, nie są okolicznościami faktycznymi, których zaistnienie zawsze uzasadnia przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Zwłaszcza w sytuacji gdy ze wskazań lekarskich widniejących na przedłożonych zaświadczeniach wynika, iż pełnomocnik mógł w trakcie choroby chodzić. Po wtóre Sąd z urzędu wziął pod uwagę fakt, iż przedmiotowa skarga wniesienia z uchybieniem terminu, o przywrócenie którego wnioskuje pełnomocnik stron, jest drugą skargą wniesioną na wyżej opisaną decyzję. Pierwszą ze skarg, również wniesioną przez tego samego pełnomocnika w dniu (...) września 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 31 października 2007r., prawomocnym od dnia 11 grudnia 2007r., odrzucił (sygn. akt IV SA/Wa 1824/07). Powodem takiej treści orzeczenia było niedochowanie trybu przewidzianego dla wnoszenia skarg do sądu administracyjnego jaki przewiduje art. 54 § 1 P.p.s.a. Nadto z akt tej sprawy wynika, iż obecny pełnomocnik skarżących nie tylko wówczas osobiście wniósł skargę w dniu (...) września 2007r, ale i odebrał wezwanie Sądu z 8 października 2007r. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz 23 października 2007r. nadał pismo uzupełniające ów wniosek skarżących. Powyższe dowodzi więc, iż pełnomocnik skarżących w wyżej wskazanych dniach, przypadających zarówno na okres choroby i trwania turnusów rehabilitacyjnych, był w stanie wykonywać terminowo obowiązki związanej z ich reprezentacją. Zatem uprawnionym jest twierdzenie, iż choroba i rekonwalescencja, przez które przechodził pełnomocnik, nie były okolicznościami nie do przezwyciężenia, jako że nie umożliwiały mu w trakcie ich trwania - wbrew jego wywodom - skutecznego dokonywania czynności procesowych. Zatem w przedstawionym stanie rzeczy nie można mówić o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy - na mocy art. 86 § 1 P.p.s.a. - należało postanowić jak w sentencji.