IV SA/Wa 2517/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. I. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie uznania wezwania za nieuzasadnione postanawia odrzucić skargę. M. I. w piśmie z dnia 13 sierpnia 2013 r., sprecyzowanym pismem z dnia 3 grudnia 2013 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na: 1. postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie uznania wezwania za nieuzasadnione, 2. postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, 3. bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, 4. przewlekłe prowadzenie przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców postępowania w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Sprawę wskazaną w punkcie 1 zarejestrowano pod sygn. akt IV SA/Wa 2517/13, sprawę wskazana w punkcie 2 – pod sygn. akt IV SA/Wa 2516/13, sprawę wskazaną w punkcie 3 – pod sygn. akt IV SAB/Wa 240/13, a sprawę wskazaną w punkcie 4 – pod sygn. akt IV SAB/Wa 241/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach. Organ administracyjny właściwy do rozpatrzenia zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa wniesionych w trybie art. 37 § 1 K.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 K.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących kwestii (jak w tym przypadku – niezałatwienia sprawy w terminie) wynikających w toku postępowania lecz nie rozstrzygających o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. Tego rodzaju postanowienia nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 306/05. LEX nr 196463). W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.