IV SA/Wa 2527/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka (spr.), sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi B.Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na wytwarzanie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie i zbieranie odpadów oddala skargę Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w związku z art. 180, art. 180a, art. 181 ust 1, art. 183 ust 1, art. 184, art. 186 ust 1, art. 378 ust 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. jedn. Dz. U z 2013 r. poz. 1232 z późn. zm.) i art. 41 ust 1-3, art. 45 ust 4 -7 art. 46 ust 1-2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r. poz. 21 z późn., zm.), i w zw. z § 8 ust 6, § 9 pkt 4 , § 16 uchwały Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Rady Miejskiej w M. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta M. - sektor D (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2014 r. poz. [...]), utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2016 r. Starosty M. odmawiającą wydania firmie B. sp. z o.o. , ul. [...] , [...] M. pozwolenia na wytwarzanie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie i zbieranie odpadów na działce o nr ewidencyjnym [...] przy ul. [...] w m. M., powiat [...] w zakresie obejmującym instalacje do kompostowania odpadów ulegających biodegradacji oraz modułu do produkcji biomasy z odpadów ulegających biodegradacji oraz umarzającą postępowanie w pozostałym zakresie. Decyzja zapadła w następującym stanie sprawy. W dniu 5 maja 2014 r. B. sp. z o.o. złożyła wniosek (datowany na 28 kwietnia 2014 r.) do Marszałka Województwa [...], na podstawie art. 180 i 184 ustawy Prawo ochrony środowiska, o wydanie pozwolenia na wytwarzanie odpadów z zezwoleniem na przetwarzanie i zbieranie odpadów po wdrożeniu modernizacji i rozbudowy sortowni zlokalizowanej na działce nr [...] przy ul. [...] w M. na okres 10 lat. Instalacja po rozbudowie i modernizacji miałaby służyć do przetwarzania odpadów innych niż niebezpieczne. Miałaby się składać z następujących linii technologicznych: - linii sortowniczej (mechaniczna i ręczna segregacja odpadów pracująca od lipca 2011 roku); - kompostowni odpadów ulegających biodegradacji (spółka uzyskała pozwolenie na budowę kompostowni nr [...] dnia [...] października 2013 r.); - modułu do produkcji biomasy z odpadów ulegających biodegradacji; - linii do produkcji paliwa typu RDF z odpadów palnych. W trakcie produkcji biomasy z odpadów ulegających biodegradacji będzie wykorzystywana para wodna w procesie fizyko-chemicznym. Odpady będą podgrzewane parą wodną o temp. 160°C w hermetycznym sterylizatorze. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. o nr. [...] ustalono środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą "Modernizacja i rozbudowa sortowni odpadów komunalnych na działce nr [...] w M.-obręb M. ". W celu uporządkowania stanu formalno-prawnego B. Sp. z o.o. w dniu 23 czerwca 2014 r. wystąpiła również do Starosty [...] , a w dniu 26 czerwca 2014 r. do Marszałka Województwa [...] o uchylenie decyzji znak [...] z [...] maja 2014 na wytwarzanie i przetwarzanie odpadów i decyzji znak [...] z [...] października 2010 r. zmienionej decyzją znak [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. zezwalającej na zbieranie odpadów po uprawomocnieniu się decyzji wydanej na podstawie niniejszego wniosku. Pismem z dnia 26 czerwca 2014 r. wystąpiła do Starosty [...] o wycofanie wniosku o uchylenie decyzji. Decyzje te pozostawały zatem w obrocie prawnym. Decyzja z [...] maja 2014 r. o nr [...] została zmieniona, na wniosek strony z 20 kwietnia 2015 r., decyzją o tym samym numerze z [...] lipca 2015 r. Z kolei decyzją nr [...] z [...] listopada 2014 r., w wyniku rozpatrzenia wniosku z 9 października 2014 r. uchylono decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2010 r. i wydano decyzję, ważną do 20 listopada 2024 r., zezwalającą na zbieranie wskazanych w niej odpadów. W wyniku sporu kompetencyjnego pomiędzy Marszałkiem Województwa [...] a Starostą [...], Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 27 stycznia 2015 r., sygn. akt II O W 184/14, wskazał Starostę [...] jako organ właściwy do załatwienia sprawy. Starosta [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., [...] odmówił wydania firmie B. sp. z o.o. pozwolenia na wytwarzanie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie i zbieranie odpadów na działce o nr ewidencyjnym [...] przy ul. [...] w m. M., powiat [...] w zakresie obejmującym instalacje do kompostowania odpadów ulegających biodegradacji oraz modułu do produkcji biomasy z odpadów ulegających biodegradacji oraz umorzył postępowanie w pozostałym zakresie. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła B. sp. z o.o.. zarzucając jej naruszenie art. 7, 8, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie istniejącego stanu faktycznego oraz niewłaściwe zastosowanie art. 105 § 1 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. rozpatrując odwołanie wskazało na przepis art. 46 ust 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, zgodnie z którym właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w przypadku gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami: 1) mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska; 2) jest niezgodny z planami gospodarki odpadami; 3) jest niezgodny z przepisami prawa miejscowego. Dalej organ odwoławczy wywiódł, że prawem miejscowym, o którym mowa w przywołanym przepisie, jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wprowadzony uchwałą Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Rady Miejskiej w M. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta M. - sektor D, który wszedł w życie 90 dni po dacie jego opublikowania, tj. po dniu 21 sierpnia 2014 r. W zakresie zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego ustala się zakaz prowadzenia działalności związanej z gospodarowaniem odpadami w zakresie zbierania, magazynowania i przetwarzania odpadów w rozumieniu przepisów odrębnych, za wyjątkiem: a) działalności związanej z gospodarką komunalną miasta; b) działalności prowadzonej na terenach oznaczonych symbolami P,U, z wykluczeniem działalności związanej z odzyskiem energii, realizacją składowisk odpadów i spalarni odpadów, termicznym przekształcaniem odpadów i przetwarzaniem odpadów niebezpiecznych (§ 9 pkt 4 lit a i b ). Zgodnie z zapisami § 8 ust 6 ww. planu miejscowego zachowuje się istniejącą zabudowę w poszczególnych terenach, z prawem do przebudowy, rozbudowy, nadbudowy, rozbiórki i odbudowy oraz zmiany sposobu użytkowania, pod warunkiem zachowania zasad kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów określonych w ustaleniach szczegółowych dla terenów. Z kolei zgodnie z § 16 w zakresie ustaleń dotyczących sposobu i terminu tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów ustala się, do czasu realizacji zabudowy i zagospodarowania terenu zgodnego z warunkami określonymi w ustaleniach planu, dopuszczenie utrzymania dotychczasowego użytkowania terenów. Wobec powyższego Kolegium wskazało, że zgodnie z aktualnie obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego dla M. - Sektor D (zmianami do niego) przeznaczenie działki numer ew. [...], objętej wnioskiem, to tereny zabudowy usługowej i mieszkaniowej jednorodzinnej (U, MN). Zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami, co do zasady, wprowadzony został zakaz prowadzenia działalności związanej z gospodarowaniem odpadami w zakresie zbierania, magazynowania i przetwarzania odpadów za dwoma wyjątkami: dla działalności związanej z gospodarką komunalną miasta albo dla działalności prowadzonej na terenach oznaczonych symbolami P,U (z dodatkowymi obostrzeniami). W niniejszej sprawie teren ma przeznaczenie U, MN, a zatem wyklucza to możliwość zastosowania drugiego przypadku. Odnośnie pierwszego z nich działalność musi być związana z gospodarką komunalną miasta. Akt prawa miejscowego nie definiuje tego określenia. Z kolei zgodnie z art. 1 ust 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej, gospodarka komunalna obejmuje w szczególności zadania o charakterze użyteczności publicznej, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych. Takim zadaniem jest, zgodnie z art. 7 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest kwestia związana z unieszkodliwianiem odpadów komunalnych. Jednak zgodnie z MPZP musi istnieć ścisły związek między działalnością podmiotu, a potrzebami miasta w zakresie gospodarki komunalnej. W niniejszej sprawie, w ocenie Kolegium, taka zależność nie istnieje. Pozytywne rozpatrzenie wniosku spowodowałoby dalszą intensyfikację działalności, a ilość odpadów wytwarzanych i przetwarzanych byłaby blisko 25 razy większa niż całość odpadów komunalnych powstających rocznie na terenie miasta M., gdzie miasto M. nie jest nawet klientem wnioskodawcy. Zamiarem B. Sp. z o.o. objętym wnioskiem byłoby również działanie wymagające istotnych zmian w sposobie zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenu, poprzez wprowadzenie dwóch nowych instalacji - kompostowni odpadów ulegających biodegradacji oraz modułu do produkcji biomasy z odpadów podlegających biodegradacji, co wiązałoby się z posadowieniem betonowej płyty o pow. 940 m² oraz budowy hali z systemem wentylacyjnym. Takie działanie byłoby sprzeczne z § 16 ust 1 MPZP, który mówi o utrzymaniu dotychczasowego użytkowania terenu, a nie utrzymaniu dotychczasowego sposobu użytkowania terenu, jak słusznie wskazał organ I instancji i prawidłowo odmówił wydania zezwolenia w tym zakresie jako niezgodnego z zapisami MPZP. Kolegium zgodziło się również ze stanowiskiem organu I instancji, że z uwagi na funkcjonujące w obrocie prawnym decyzje należało postępowanie umorzyć, gdyż rozstrzyganie w tym zakresie prowadziłoby do sytuacji, że późniejsza decyzji obarczona byłaby wadą nieważności. Decyzją Starosty [...] z dnia [...] maja 2014 r. o sygn. [...] (zmienioną później na wniosek strony z 20 kwietnia 2015 r). B. Sp. z o. o. uzyskała pozwolenie na wytwarzanie i przetwarzanie odpadów na działce nr [...], a decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r., w wyniku rozpatrzenia wniosku z 9 października 2014 r. uchylono decyzję Starosty [...] z [...] października 2010 r. i wydano decyzję, ważną do 20 listopada 2024 r., o nr [...], zezwalającą na zbieranie wskazanych w niej odpadów. Organ I instancji prawidłowo uznał, że analiza wniosku z 28 kwietnia 2014 r. (data wpływu 5 maja 2014 r.) doprowadziła do konkluzji, że poza ww. instalacją i modułem, w pozostałym zakresie instalacje objęte wnioskiem składają się z tych samych urządzeń zlokalizowanych w tym samym miejscu, a zmiana ilości przetwarzanych i wytwarzanych odpadów jest związana ze zmianą sposobu organizacji pracy (zwiększenie obciążenia instalacji i wprowadzenie pracy w systemie dwuzmianowym). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z [...] lipca 2016 r. wniosła B. Spółka z o.o. Skarżąca zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postepowania: 1. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji pomimo, że zachodziły przesłanki do uchylenia decyzji Starosty [...] i w tym zakresie rozstrzygnięcia co do istoty sprawy wydając pozwolenie na wytwarzanie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów i na zbieranie odpadów zgodnie z wnioskiem z dnia 28 kwietnia 2014 r. 2. art. 7, art. 8, art. 77, art. 88 i art. 107 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, wobec niezebrania i nierozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, w tym w szczególności pominięcie faktu istnienia w obrocie prawnym decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. Burmistrza Miasta M. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "Modernizacja i rozbudowa sortowni odpadów komunalnych" na działce nr [...] w M.; decyzji z dnia [...] października 2013 r. Starosty [...] zatwierdzającej zmiany do projektu budowlanego na budowę budynku garażowego obejmującego budowę płyty kompostowej i namiotu halowego wraz z instalacjami w ramach modernizacji i rozbudowy sortowni odpadów komunalnych zlokalizowanej na działce nr ew. [...] w M. oraz decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. Starosty [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, przebudowę i rozbudowę sortowni odpadów zatwierdzające możliwość przeprowadzenia planowanych inwestycji na terenie przedmiotowej działki, po zweryfikowaniu tego zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt. 1 i 2 oraz art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wobec czego ustalenia pierwotne warunków środowiskowych na realizację przedsięwzięcia oraz zatwierdzenie projektów budowlanych i udzielenie pozwolenia na ich realizację potwierdzają zgodność z miejscowymi przepisami prawa tychże przedsięwzięć i nie mogą zostać pominięte podczas kreowania dalszego etapu tej samej inwestycji, wobec czego błędnie organ II instancji uznał, iż rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe choć pozostaje w sprzeczności z istniejącymi już w obiegu prawnym ostatecznymi decyzjami. 3. art. 107 § 1 w zw. z art. 140 oraz art. 11 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia prawnego jak i tylko częściowe uzasadnienie swojej decyzji, wobec czego należy uznać, iż decyzja nie zawiera treści koniecznych i wymaganych przez art. 107 § 1 k.p.a., ponadto organ II instancji nie odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniu z dnia 18 maja 2015 r. Skarżąca Spółka zaskarżonej decyzji zarzuciła również naruszenie przepisów prawa materialnego art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 2013 r. - o odpadach (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 21 z późn. zm.) i § 9 pkt 4 lit. a oraz § 16 ust. 1 uchwały w sprawie uchwalenia zmiany miejskiego planu zagospodarowania przestrzennego miasta M. - sektor D uchwała Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Rady Miejskiej w M. przez: 1. błędną ich wykładnię, polegającą na uznaniu, że zgodnie z MPZP musi istnieć ścisły związek między działalnością podmiotu, a potrzebami miasta w zakresie gospodarki komunalnej i w efekcie tego nieudzielenie zawnioskowanego zezwolenia; 2. błędne uznanie, iż wydanie zezwolenia byłoby sprzeczne z § 16 ust. 1 MPZP, który mówi o utrzymaniu dotychczasowego użytkowania terenu, a nie utrzymania dotychczasowego sposobu użytkowania terenu, nie wyjaśniając przy tym różnicy jaka miałaby znaczenie w niniejszej sprawie poprzez użycie dodatkowo słowa "sposobu" w sformułowaniach i definicjach zawartych w MPZP, i tym samym naruszając również zasadę art. 11 i art. 107 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie tychże rzekomo znamiennych różnic pomiędzy definicją: utrzymania dotychczasowego użytkowania terenu, a utrzymaniem dotychczasowego sposobu użytkowania terenu. W konsekwencji powyższego skarżąca wniosła o uchylenie decyzji obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym stosownie do treści art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej ma stwierdzić, że doszło nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Badając legalność zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lipca 2016 r. w oparciu o powyższe kryteria, Sąd uznał, iż nie narusza ona prawa. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji w zakresie odmowy wydania zezwolenia na przetwarzanie i zbieranie odpadów w części obejmującej instalacje do kompostowania odpadów ulegających biodegradacji oraz modułu do produkcji biomasy z odpadów ulegających biodegradacji stanowił przepis art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2012 r. poz. 21), zgodnie z którym, właściwy organ odmawia wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w przypadku gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami jest niezgodny z przepisami prawa miejscowego. Aktem prawa miejscowego, stosownie do treści przepisu art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 778) jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W planie miejscowym następuje ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Ustalenia planu muszą więc stanowić kryterium według którego, w myśl art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy o odpadach właściwy organ bada wniosek o udzielenie zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie odpadów. W przypadku stwierdzenia niezgodności planowanej działalności z zapisami planu miejscowego, organ ma obowiązek odmowy udzielenia pozwolenia. Decyzja w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia ma bowiem charakter związany, co oznacza, że w przypadku stwierdzenia choćby jednej z negatywnych przesłanek wskazanych w art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy o odpadach organ ma obowiązek odmówić jego wydania. Okolicznością pozostającą poza sporem jest to, że wskazana we wniosku z dnia 28 kwietnia 2014 r. działka o numerze ewidencyjnym [...], obręb [...] M., położona przy ul. [...] w m. M., na której ma być prowadzona działalność polegająca na wytwarzaniu odpadów, przetwarzaniu odpadów i zbieraniu odpadów, znajduje się na terenie objętym obowiązującym planem miejscowym. Stosownie do ustaleń obowiązującego planu miejscowego, podjętego uchwałą Rady Miejskiej w M. Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta M. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2014 r., poz. [...]), dalej "uchwała", przedmiotowa działka znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem U, MN. Dla powyższej jednostki terenowej plan ustalił jako przeznaczenie podstawowe – zabudowę usługową i zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, a jako przeznaczenie uzupełniające - lokale mieszkaniowe lokalizowane w budynkach usługowych. Przez usługi uchwała rozumie prowadzenie czynności usługowych świadczonych na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz ludności, przeznaczonych dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnospołeczne, nie wiązanych z procesami produkcyjnymi - § 4 pkt 9 uchwały. W zakresie zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego plan ustala m.in. zakaz prowadzenia działalności związanej z gospodarowaniem odpadami w zakresie zbierania, magazynowania i przetwarzania odpadów w rozumieniu przepisów odrębnych, za wyjątkiem: a) działalności związanej z gospodarką komunalną miasta, b) działalności prowadzonej na terenach oznaczonych symbolami P,U, z wykluczeniem działalności związanej z odzyskiem energii, realizacją składowisk odpadów i spalarni odpadów, termicznym przekształcaniem odpadów i przetwarzaniem odpadów niebezpiecznych - § 9 pkt 4 uchwały. Z powyższego zapisu wynika, że plan wprowadza generalny zakaz prowadzenia działalności związanej z gospodarowaniem odpadami w zakresie zbierania, magazynowania i przetwarzania odpadów. Odstępstwem od tego zakazu jest działalność związana z gospodarowaniem odpadami w zakresie zbierania, magazynowania i przetwarzania odpadów jeżeli działalność ta związana jest z gospodarką komunalną miasta. W ocenie Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy organy orzekające w sprawie prawidłowo uznały, że wskazywana przez skarżącą we wniosku z dnia 28 kwietnia 2014 r. działalność polegająca na zbieraniu odpadów i przetwarzaniu odpadów jest działalnością z zakresu gospodarki komunalnej. Uchwała wymaga żeby działalność ta związana była z gospodarką komunalną miasta, tj. M. Zatem jedynie działalność związana z unieszkodliwianiem odpadów komunalnych pochodzących z miasta M. mieści się w odstępstwie, o którym mowa w § 9 pkt 4 lit. a uchwały. Sąd podziela wywód organów, zgodnie z którym pozytywne rozpatrzenie wniosku spowodowałoby dalszą intensyfikacje działalności, a ilość odpadów wytwarzanych i przetwarzanych byłaby blisko 25 razy większa niż całość odpadów komunalnych powstających rocznie na terenie miasta M. Organy jednocześnie zaznaczyły, że samo miasto M. nie jest klientem skarżącej Spółki. Wprawdzie skarżąca w skardze podniosła, że Spółka odbiera odpady komunalne również z terenu miasta M., jednakże nie przedstawiła na tę okoliczność żadnego dokumentu potwierdzającego to stanowisko. Jednocześnie nie budzi wątpliwości, że odstępstwo, o którym mowa w § 9 pkt 4 lit. b uchwały nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie z racji położenia przedmiotowej działki na obszarze oznaczonym symbolem U, MN, a nie na terenach oznaczonych symbolami P,U. Zgodnie z § 8 ust. 6 uchwały zachowuje się istniejącą zabudowę w poszczególnych terenach, z prawem do przebudowy, rozbudowy, nadbudowy, rozbiórki i odbudowy oraz zmiany sposobu użytkowania, pod warunkiem zachowania zasad kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów określonych w ustaleniach szczegółowych dla terenów. Zapis ten wprowadza prawo zachowania istniejącej zabudowy w poszczególnych terenach. Jakakolwiek zmiana istniejącej zabudowy oraz zmiana sposobu użytkowania możliwa jest pod warunkiem zachowania zasad kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenów określonych w ustaleniach szczegółowych dla terenów. W przedmiotowej sprawie dotyczyłoby to zapisów § 23 uchwały oraz wszystkich ustaleń ogólnych zawartych w rozdziale 1 uchwały. Jak już wyżej była mowa uchwała w § 9 pkt 4 przewiduje generalny zakaz prowadzenia działalności związanej z gospodarowaniem odpadami w zakresie zbierania, magazynowania i przetwarzania odpadów. Wyjątki przewidziane od tej reguły nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie. Wobec treści § 9 pkt 4 uchwały, skarżąca ma prawo do zachowania istniejącej zabudowy na działce nr ew. [...], bez prawa zmian, o których mowa w § 8 ust. 6 uchwały. Jednocześnie w § 16 uchwała reguluje ustalenia dotyczące sposobu i terminu tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów. W tym zakresie, w pkt 1 § 16 uchwała ustala, że do czasu realizacji zabudowy i zagospodarowania terenu zgodnego z warunkami określonymi w ustaleniach planu dopuszcza się utrzymanie dotychczasowego użytkowania terenów. Dopuszczenie utrzymania dotychczasowego użytkowania terenów oznacza zachowanie status quo, tj. obecnego, niezmienionego stanu nieruchomości. Budowa instalacji do kompostowania odpadów ulegających biodegradacji oraz modułu do produkcji biomasy z odpadów ulegających biodegradacji stałaby w sprzeczności z powyższym, a tym samym z zapisem § 16 pkt 1 uchwały. W ocenie Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy organy orzekające w sprawie prawidłowo uznały, że z uwagi na funkcjonowanie w obrocie prawnym decyzji Starosty [...] z [...] maja 2014 r. o sygn. [...] (zmienionej na wniosek strony z 20 kwietnia 2015 r.) oraz decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2014 r. nr [...] postępowanie w sprawie w pozostałym zakresie należało umorzyć. Organy dokonały analizy wniosku z 28 kwietnia 2014 r. uznając, że poza instalacją do kompostowania odpadów ulegających biodegradacji oraz modułem do produkcji biomasy z odpadów ulegających biodegradacji, w pozostałym zakresie instalacje objęte wnioskiem składają się z tych samych urządzeń zlokalizowanych w tym samym miejscu, a zmiana ilości przetwarzanych i wytwarzanych odpadów jest związana ze zmianą sposobu organizacji pracy (zwiększenie obciążenia instalacji i wprowadzenie pracy w systemie dwuzmianowym). Wyżej wymienione decyzje zezwalają na wytwarzanie odpadów i pozwalają na przetwarzanie odpadów w ramach linii sortowniczej oraz linii do produkcji paliwa typu RDF. Obie te instalacje objęte są również wnioskiem z 28 kwietnia 2014 r., zatem organ rozstrzygałby w zakresie już rozstrzygniętym innymi ostatecznymi decyzjami, co prowadziłoby do nieważności postępowania na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Wbrew zarzutom skargi, pozostawanie w obrocie prawnym decyzji Burmistrza Miasta M. z [...] kwietnia 2013 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "Modernizacja i rozbudowa sortowni odpadów komunalnych" na działce nr [...] w M., pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, ponieważ decyzja środowiskowa została wydana przed uchwaleniem uchwały Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Rady Miejskiej w M. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta M. - sektor D. Decyzja ta badana była pod kątem zgodności z obowiązującym wówczas planem miejscowym zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w M. z dnia [...] września 2005 r. W przedmiotowym postępowaniu organy obowiązane były uwzględnić zapisy aktualnie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. To samo dotyczy decyzji Starosty [...] z [...] października 2013 r. zatwierdzającej zmiany do projektu budowlanego na budowę budynku garażowego obejmującego budowę płyty kompostowej i namiotu halowego wraz z instalacjami w ramach modernizacji i rozbudowy sortowni odpadów komunalnych zlokalizowanej na działce nr ew. [...] w M. Natomiast decyzja Starosty [...] z [...] lutego 2015 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę, przebudowę i rozbudowę sortowni odpadów dotyczy linii sortowniczej, w którym to zakresie przedmiotowe postepowanie zostało umorzone. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał działanie organów w sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego oraz nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.