IV SA/Wa 2530/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na postanowienie Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi W piśmie z dnia 31 marca 2014 r. skarżące Stowarzyszenie [...], w sprawie ze skargi tego Stowarzyszenia na postanowienie Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wniosło o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. We wniosku podniesiono, że wpis od skargi postanowił uiścić zastępca przewodniczącego Stowarzyszenia, jednak jest emerytem i w chwili otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu nie posiadał wolnych środków finansowych. Dopiero 26 marca udało wygospodarować się środki konieczne na uiszczenie wpisu od skargi, zaś sam wpis uiszczono w dniu 27 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 cyt. ustawy brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Jak wynika z akt sprawy odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony skarżącemu Stowarzyszeniu w dniu 10 marca 2014 r. Stowarzyszenie zaś uiściło wpis w dniu 28 marca 2014 r., również wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności nadało w urzędzie pocztowym w tym samym dniu. Rozpoznając przedmiotowy wniosek przede wszystkim należy mieć na względzie, że stroną składającą wniosek o przywrócenie terminu jest Stowarzyszenie [...]. Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu jest rozpatrywany pod kątem zawinienia w uchybieniu terminu do dokonania danej czynności, a nie rzeczywistych możliwości płatniczych członków Stowarzyszenia. Przyjąć należy, że o ile zostały spełnione przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesnego ze złożeniem wniosku dokonanie czynności uchybionej, to nie można uznać, że zachodzi przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe. Po pierwsze wskazać należy, że już w dniu wnoszenia skargi skarżące stowarzyszenie winno liczyć się z koniecznością uiszczenia wpisu od skargi. Ponadto postanowieniem z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. II OZ 1117/13, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 31 października 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Skarżący znał zatem wysokość wpisu wymaganego w niniejszej sprawie. Z akt sprawy wynika także, że skarżący składał wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został uwzględniony przez referendarza sądowego ani przez Sąd. Postanowienie Sądu w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy zapadło w dniu 3 lutego 2014 r. i zostało doręczone Stowarzyszeniu w dniu 11 lutego 2014 r. Natomiast wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu w dniu 10 marca 2014 r. Z zestawienia tych dat wynika, że skarżące Stowarzyszenie miało prawie miesiąc na zebranie kwoty wymaganego wpisu sądowego. W sytuacji bowiem, gdy nie zdecydowało się wnieść zażalenia na postanowienie Sądu w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy winno liczyć się z tym, że Sąd wezwie je do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Nie była to zatem sytuacja nagła nie dająca się przewidzieć. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, którego istnienie udokumentowano, może stanowić uprawdopodobnienie, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z 30 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 925/08). Nie mogą zostać zatem uwzględnione podnoszone przez zastępcę przewodniczącego Stowarzyszenia okoliczności, że jako osoba będąca w jego władzach, nie miała możliwości wcześniejszego uiszczenia wpisu z racji braku środków finansowych. To na Stowarzyszeniu ciążył obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, a nie na jego poszczególnych członkach. Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że skarżące Stowarzyszenie miało wystarczająco dużo czasu na zebranie kwoty wymaganej na uiszczenie wpisu od skargi. Wobec tego nie można uznać, że nie ponosi ono winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.