IV SA/Wa 2531/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej, wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskie wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze z dnia 2 października 2013 r. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy w pkt 1-3 i uchylającą w pkt 4 decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2013 r. znak [...] orzekającą w pkt 1 o odmowie nadania statusu uchodźcy, w pkt 2 o odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej, w pkt 3 o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskie wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany oraz w pkt 4 o zakazie ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i państw obszaru Schengen przez okres 6 miesięcy, skarżący R. K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż wydalenie go z terytorium RP może wiązać się z dużym prawdopodobieństwem represji ze strony aparatu bezpieczeństwa państwowego, któremu faktycznie odmówił współpracy. Skarżący wskazał, iż wykonanie decyzji spowodowałoby dla niego nieodwracalne skutki i w zasadzie uniemożliwiłoby mu udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a nadto po faktycznym wydaleniu go z Polski, gdyby wygrał sprawę przed tut. Sądem, to będąc już w [...] miałby utrudnione lub nawet niemożliwe skorzystanie z uprawnień do pobytu w Polsce. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, ze zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 189). W celu stwierdzenia przez Sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi wskazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Powyższe stanowisko potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 25 września 2009 r. sygn. I OZ 892/09, z dnia 6 października 2009 r., sygn. II OZ 833/09). W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż badanie przez sąd administracyjny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi oceny zasadności podnoszonych argumentów i zarzutów co do zaskarżonej decyzji. Działanie oparte o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. sprowadza się jedynie do ustalenia uprawdopodobnienia okoliczności wskazanych w tym przepisie, dlatego też Sąd rozpoznając niniejszy wniosek nie analizował podniesionej przez skarżącego kwestii wystąpienia z dużym prawdopodobieństwem represji ze strony aparatu bezpieczeństwa państwowego, któremu faktycznie odmówił współpracy. Ta bowiem kwestia odnosi się do zakresu zaskarżenia decyzji w niniejszej sprawie. Jednakże należy zauważyć, że skarżący, uzasadniając wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, wskazał, iż wykonanie decyzji uniemożliwiłoby mu udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a nadto po faktycznym jego wydaleniu z Polski, gdyby wygrał sprawę przed tut. Sądem, to będąc już w [...] miałby utrudnione lub nawet niemożliwe skorzystanie z uprawnień do pobytu w Polsce. Bez wątpienia skutkiem wydalenia cudzoziemca z terytorium RP mimo, iż ma ustanowionego pełnomocnika, zaś osobista obecność skarżącego na rozprawie nie zawsze jest obowiązkowa, zrodziłaby ten skutek, że skarżący w przypadku uwzględnienia jego skargi nie mógłby korzystać z przysługującego mu uprawnienia do pobytu na terytorium RP. Taka zaś sytuacja może uzasadniać stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.