IV SA/Wa 2539/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. L. na uchwałę Rady W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w sprawie uchwalenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta W. postanawia odrzucić skargę. Rada W. w dniu [...] stycznia 2013 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie uchwalenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie miasta W. W dniu 29 maja 2013 r. D. L. - w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym - złożył do Rady W. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powołaną uchwałą (w wezwaniu podano błędny nr uchwały - wpisano [...] zamiast [...]). Następnie, w dniu 2 września 2013 r. (data stempla pocztowego) wymieniony wniósł za pośrednictwem Rady W. skargę na uchwałę z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (w skardze podano błędny numer uchwały, tak jak w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa). W odpowiedzi na skargę Rada W. wskazała, że nie udzieliła odpowiedzi na złożone przez D. L. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i wniosła o odrzucenie skargi, jako złożonej z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83) stwierdził, że art. 53 § 2 ppsa ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Mocą art. 269 § 1 ppsa powołane stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże Sąd w przedmiotowej sprawie. Powyższe oznacza, że D. L. mógł skutecznie wnieść skargę na uchwałę Rady W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w terminie trzydziestu dni od doręczenia mu odpowiedzi Rady W. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jego wniesienia, to jest od dnia 29 maja 2013 r. W przedmiotowej sprawie Rada W. nie rozpatrzyła wezwania D. L. do usunięcia naruszenia prawa. Sześćdziesiąty dzień od dnia złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upłynął 28 lipca 2013 r. - w niedzielę. Ponieważ jednak stosownie do treści art. 83 § 2 ppsa, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, to za ostatni dzień, w którym D. L. mógł skutecznie wnieść skargę na uchwałę Rady W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] należało uznać poniedziałek - 29 lipca 2013 r. Przesyłka pocztowa zawierająca skargę została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 2 września 2013 r. W świetle art. 81 § 3 ppsa ten dzień należy uznać za datę wniesienia skargi do Sądu. Zestawienie tej daty z datą, na którą przypadał ostatni dzień sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi (29 lipca 2013 r.) jednoznacznie wskazuje na to, że skargę wniesiono po upływie terminu przewidzianego przez art. 53 § 2 ppsa. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 2 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.