IV SA/Wa 254/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Asesor WSA - Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. S.A./NV z siedzibą w B. i M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2007r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego, postanawia : - odrzucić skargi- W dniu 27 lutego 2007r. skarżący wnieśli skargę na decyzję Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2007r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wydania zezwolenia na dopuszczenie do obrotu i stosowania środka ochrony roślin. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił niniejsze skargi wskazując, iż wniesione zostały do Sądu z uchybieniem terminu do ich wywiedzenia. Od niniejszego postanowienia skarżący wywiedli skargę kasacyjną, w wyniku rozpoznania której Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 lutego 2008r. Sygn. akt II OKS 1079/07 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu wskazując, iż z akt sprawy wynika, iż w sprawie istnieją przesłanki do rozważenia trzech dat doręczenia skarżącym zaskarżonej decyzji (25, 26 i 29 stycznia 2007r.). Sąd I instancji winien zatem rozważyć ,moc dowodową posiadanych dokumentów, ewentualnie przeprowadzić dodatkowe postępowanie dowodowe celem ustalenia rzeczywistej daty doręczenia stronom zaskarżonej decyzji. Rozpoznając ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 40 § 2 K.p.a jeżeli strona ustanowił pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. W rozpoznawanej sprawie niekwestionowanym jest, iż strony skarżące do ich reprezentowania na etapie postępowania administracyjnego upoważniły R. G. Z akt sprawy (rozdzielnika zaskarżonej decyzji) wynika także, iż zaskarżona w sprawie decyzja została doręczona R. G. jako pełnomocnikowi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Analiza akt sprawy wskazuje również, iż w sprawie powoływane są różne daty dokonania przedmiotowego doręczenia. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki figuruje bowiem data 25 stycznia 2007r. Nie zawiera ono jednak stempla placówki oddawczej. W odpowiedzi na pisma reklamacyjne Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Poczta Polska udzieliła odpowiedzi (pismo z dnia 3 stycznia 2008r oraz z dnia 14 marca 2008r.) z których wynika, iż sporna przesyłka została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 26 stycznia 2007r. Tymczasem strona skarżąca, powołując się na oświadczenie złożone przez jej byłego pracownika oraz prowadzoną przez Spółkę kopię książki odbiorczej wywodzi, iż przesyłka została odebrana przez skarżącego 29 stycznia 2007r. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Rozpoznając niniejszą sprawę, w oparciu o przywołane powyżej dowody, Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom przedłożonym przez stronę skarżącą i jako datę doręczenia pełnomocnikowi M. Sp. z.o.o z siedzibą w W. zaskarżonej decyzji uznał datę podaną przez biuro reklamacyjne Poczty Polskiej. O ile bowiem istnieje prawdopodobieństwo, iż osoba odbierająca przesyłkę mogła błędnie wpisać datę odbioru o tyle w ocenie Sądu nie można dać wiary, iż błąd taki mógł nastąpić w dokumentacji prowadzonej przez Urząd Pocztowy. Dlatego też tą urzędową datę Sąd uznał, za datę doręczenia pełnomocnikowi w/w Spółki zaskarżonej decyzji. Uznać zatem wypada, że trzydziestodniowy termin wniesienia skargi, liczony od dnia 26 stycznia 2007r. upłynął w dniu 26 lutego 2007 r.. Skoro zatem skarga Spółki M. Sp. z o.o. została wniesiona w dniu 27 lutego 2007 r. (dzień nadania pisma w placówce pocztowej), należy uznać, że została wniesiona po upływie terminu, a skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesienia skargi. Określając zaś termin wniesienia skargi, przez Spółkę M. SA/NV, należy wskazać, iż cytowany powyżej art. 53 § 1 p.p.s.a wyznacza początek jego biegu jedynie w wypadku doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu. Nie wskazuje natomiast wprost, od kiedy termin ten biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu, tak jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie rozstrzygnięcia tego nie doręczono. Pomimo braku w tym zakresie wyraźnego uregulowania ustawowego należy uznać, że aktualny w tej kwestii jest pogląd wyrażony na gruncie nieobowiązującej już ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zgodnie z którym skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie tego postępowania. Jeżeli z tego uprawnienia nie skorzysta, nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej, chyba że w złożonym w wymaganym terminie wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobni, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy (postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 1998 r. sygn. akt I SA 413/97, "LEX" nr 44541). Nie można natomiast w odniesieniu do takiej sytuacji zgodzić się z tezą, że w stosunku do osoby, której nie doręczono decyzji, termin złożenia skargi w ogóle nie rozpoczął biegu (wyrok NSA z dnia 4 września 2001 r. sygn. akt II SA/Kr 585/01, niepublikowany). Takie stanowisko byłoby sprzeczne z wyrażoną w art. 16 § 1 K.p.a. zasadą trwałości decyzji administracyjnych. Według art. 110 K.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile Kodeks nie stanowi inaczej. Chodzi o doręczenie decyzji adresatom. Decyzja ostateczna wchodzi w takim wypadku do obrotu prawnego, wywołując skutki prawne wobec jej adresatów, jak również wobec innych uczestników obrotu prawnego (C. Martysz /w:/ G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, t. I, Zakamycze 2005, s. 188). W wypadku zatem gdy stronie skarżącej nie doręczono decyzji, gdyż organ odwoławczy nie uczynił jej adresatem decyzji, może wnieść ona skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji, wynikającym z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniesienie skargi po upływie terminu spowoduje odrzucenie skargi, chyba że skarżący złoży skuteczny wniosek o przywrócenie terminu (art. 86 § 1 tej ustawy). W niniejszej sprawie ostatnim terminem, w jakim zaskarżona decyzja została doręczona stronie biorącej udział w postępowaniu odwoławczym, był jak ustalono powyżej 26 stycznia 2007r. Uznać zatem wypada, że trzydziestodniowy termin wniesienia skargi upłynął w dniu 26 lutego 2007 r. Zatem skargę M. S.A./NV wniesioną w dniu 27 lutego 2007 r. (dzień nadania pisma w placówce pocztowej), należy uznać, za wniesioną po upływie terminu. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargi odrzucił.