IV SA/Wa 2561/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 1.07.2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. W piśmie z dnia 8 listopada 2014 r. A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Sąd w piśmie z dnia 7 stycznia 2015 r. przesłał skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z 19 grudnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 26 stycznia 2015 r. Skarżący wymagany wpis uiścił w dniu 4 lutego 2015 r., ponadto złożył wniosek o przywrócenie terminu na dokonanie tej czynności. Postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r. Sąd odmówił przywrócenia A. W. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Na to postanowienie skarżący wniósł zażalenie. Które Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 czerwca 2015 r., sygn. I OZ 614/15 oddalił. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) ustawy Sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu. Skoro odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu w dniu 26 stycznia 2015 r. wobec tego ustawowy termin na dokonanie tej czynności upłynął w dniu 2 lutego 2015 r Natomiast z akt sprawy wynika, że skarżący uiścił wpis od skargi w dniu 4 lutego 2015 r., a więc z uchybieniem wskazanego terminu. Ponadto złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu nie został przez Sąd uwzględniony. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 cyt. ustawy należało orzec jak w pkt 1 sentencji. W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cyt. ustawy.