IV SA/Wa 257/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2009 r. sprawy ze skargi R. R. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania - oddala skargę - IV SA/Wa 257/09 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, zwany dalej "Dyrektorem", utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2008 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w przedmiocie wniosku R. R., zwanej dalej "skarżącą", z dnia [...] września 2008 r., dotyczącego wydania zaświadczenia o położeniu linii rozgraniczającej autostradę [...] przez teren działki oznaczonej nr [...] położonej w Z., zgodnie z decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 1998 r., ustalającej lokalizację autostrady [...], utrzymanej w mocy decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] czerwca 1998 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor wskazał w szczególności, iż: pismem z dnia [...] września 2008 r. skarżąca wezwała Dyrektora do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dalej "WSA", z dnia 27 marca 2008 r., sygn. akt IV SAB/Wa 16/08 i wydania zaświadczenia zgodnego z wnioskiem skarżącej z dnia [...] grudnia 2004 r, określającego - w świetle obowiązującej decyzji ustalającej lokalizację autostrady [...] - położenie linii rozgraniczającej teren budowy autostrady na nieruchomości skarżącej, tj. na działkach nr [...] oraz [...], powstałych z podziału działki nr [...] na karcie mapy 1-C obrębu M.", pismo z dnia [...] września 2008 r. zostało przez skarżącą oznaczone jako trzecie wezwanie do wykonania wyroku WSA, który zdaniem skarżącej nie został dotąd wykonany przez Dyrektora, wskazane wyżej żądanie skarżącej jest w ocenie Dyrektora nieuzasadnione, albowiem wyrok WSA został wykonany - pismem z dnia [...] września 2008 r. organ wydał skarżącej zaświadczenie w formie mapy ewidencyjnej ustalającej przebieg linii rozgraniczającej autostradę [...] przez teren działki oznaczonej nr [...] zgodnie z decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 1998 r., ustalającą lokalizację autostrady [...], utrzymanej w mocy decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnie [...] czerwca 1998 r., * wydanie zaświadczenia z dnia [...] września 2008 r. poprzedzone zostało: 1) wezwaniem skarżącej pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. do wskazania, czy podtrzymuje wniosek o wydanie zaświadczenia w jego pierwotnej treści (pismo Dyrektora pozostało bez odpowiedzi), 2) skierowaniem przez skarżącą do Dyrektora pisma z dnia [...] lipca 2008 r., wzywającego organ do wykonania wyroku WSA, 3) wydaniem przez Dyrektora w dniu [...] sierpnia 2008 r. zaświadczenia w formie mapy ewidencyjnej, 4) skierowaniem przez skarżącą do Dyrektora pisma z dnia [...] lipca 2008 r., wzywającego organ po raz kolejny do wykonania wyroku WSA, * wobec złożenia przez skarżącą w piśmie z dnia [...] września 2008 r. kolejnego wniosku o wydanie zaświadczenia tej samej treści wszczęte tym wnioskiem postępowanie uznać należy za bezprzedmiotowe z racji uprzedniego pozytywnego załatwienia sprawy - z tego względu Dyrektor umorzył postępowanie w sprawie decyzją z dnia [...] października 2008 r., * rozpatrzywszy na wniosek skarżącej sprawę ponownie Dyrektor utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] października 2008 r. W skardze na decyzję Dyrektora z dnia [...] grudnia 2008 r. skarżąca podniosła, że: - obie decyzje Dyrektora wydane zostały z rażącym naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, albowiem w świetle stanowiska orzecznictwa sądowoadministracyjnego oraz doktryny umorzenie postępowania administracyjnego może nastąpić tylko w takiej sprawie, którą rozstrzyga się merytorycznie decyzją administracyjną, nie zaś zaświadczeniem, nigdy nie otrzymała od Dyrektora dokumentu spełniającego kryteria zaświadczenia, o którym mowa w art.217 i 218 k.p.a., nawet gdyby otrzymała wspomniane wyżej zaświadczenie, nie pozbawiałoby jej to prawa do żądania zaświadczenia kolejnego - przepisy prawa nie limitują bowiem ilości zaświadczeń, o których wydanie może zwrócić się ten sam wnioskodawca, a stan prawny, który mają potwierdzić kolejne zaświadczenia, może, z upływem czasu, ulegać zmianie, wydana decyzja narusza art.7, 8 i 9 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd rozpoznał skargę na decyzję SKO na tej podstawie, iż sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Oz.U. z dnia 20 września 2002 r, Nr 153, poz.1269 z późn. zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia kończące postępowanie administracyjne (art.3§2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). Skargę należało oddalić, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zgodnie z art.105§1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W ocenie Sądu organ prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie instytucję umorzenia postępowania, albowiem istotnie postępowanie wszczęte pismem skarżącej z dnia [...] września 2008 r. było bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość ta wynika z faktu, iż żądanie skarżącej odnośnie wydania stosownego zaświadczenia zostało przez Dyrektora wykonane, do czego zobowiązał organ WSA w wyroku z dnia 27 marca 2008 r. Zaświadczenie objęte pismem z dnia [...] września 2008 r. jest wykonaniem tego żądania i wyroku. Wbrew argumentom skarżącej dokument z dnia [...] września 2008 r. posiada niezbędne cechy zaświadczenia, albowiem poświadcza związane z przedmiotem działania organu okoliczności faktyczne i prawne wynikające z decyzji lokalizującej autostradę. Charakter żądania skarżącej uzasadniał zaopatrzenie zaświadczenia w część graficzną, czemu nie sprzeciwiają się przepisy k.p.a. regulujące wydawanie zaświadczeń (art.217 - 220 k.p.a.). O ile skarżąca żąda wydania zaświadczenia o innej treści lub zakresie winna zwrócić się do organu z nowym wnioskiem ściśle określającym przedmiot żądania. Pismo skarżącej z dnia [...] września 2008 r. posiadało inny charakter - skarżąca zanegowała w nim to, iż wystawiony przez Dyrektora dokument z dnia [...] września 2008 r. jest zaświadczeniem, podtrzymując żądanie jego wydania. Skarga trafnie podnosi, iż przepisy k.p.a. nie ma limitują liczby zaświadczeń, o które może wystąpić ta sama osoba. Mogą zatem występować sytuacje, w których organ w bliskich odstępach czasu wydaje tej samej osobie - w reakcji na kolejno składane przez nią wnioski - kolejne zaświadczenia dotyczącego tego samego przedmiotu (zarówno w sytuacji zmiany okoliczności faktycznych, jak też w sytuacji braku takich zmian). Niemniej przy ustalaniu zakresu żądania zawartego w kolejnym wniosku organ ma prawo badać, czy wnioskodawcy chodzi o uzyskanie kolejnego wniosku tej samej treści, czy też, że złożenie nowego wniosku wynika z przekonania wnioskodawcy, iż jest zmuszony do dokonania tej czynności, albowiem poprzednio żądanego zaświadczenia nie otrzymał. W sytuacji, gdy strona twierdzi, iż poprzednio żądanego zaświadczenia nie otrzymała, a jest to twierdzenie nie odpowiadające stanowi faktycznemu, organ ma prawo do uznania postępowania wszczętego kolejnym wnioskiem za bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość ta wynika z faktu, iż drugi wniosek ma de facto charakter monitu, ponaglenia dotyczącego wykonania żądania objętego pierwotnym wnioskiem. Ustalenie, iż żądanie strony zawarte w pierwszym wniosku zostało wykonane powoduje, iż drugi wniosek staje się bezprzedmiotowy. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, albowiem z pisma skarżącej z dnia [...] września 2008 r. wynika wprost, iż w ocenie skarżącej żądanego przez siebie zaświadczenia od organu nie otrzymała. Jak wskazano wcześniej twierdzenie to nie odpowiada faktom, co było dostateczną przesłanką do uznania postępowania za bezprzedmiotowe. Inaczej rzecz się przedstawia, gdy strona występując z kolejnym wnioskiem, nie zaprzecza, iż otrzymała zaświadczenie żądane wcześniej, a z kontekstu sprawy, czy też z wyraźnego oświadczenia strony wynika, iż zależy jej na uzyskaniu kolejnego zaświadczenia tej samej treści np. z powodu utraty pierwszego, czy też powstałej po uzyskaniu i wykorzystaniu (tj. złożeniu w urzędzie, czy też sądzie) pierwszego zaświadczenia konieczności ponownego jego uzyskania. Umorzenie postępowania administracyjnego jest ogólną instytucją postępowania administracyjnego, której zastosowanie w ocenie Sądu nie ogranicza się tylko do spraw rozstrzyganych decyzją administracyjną. Znajdzie zastosowanie ono również w postępowaniu o wydanie zaświadczenia, ile postępowanie takie będzie dotknięte bezprzedmiotowością. Skarga nie ma zatem usprawiedliwionych podstaw. Z powyższych względów Sąd oddalił skargę na podstawie art.151 p.p.s.a.