IV SA/Wa 2579/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 2 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajecie nieruchomości postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 4 sierpnia 2015 r. Z. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. o zezwoleniu [...] S.A. z siedzibą w K. na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości położonej w B. w gminie L., oznaczonej jako działki nr [...] w celu realizacji decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości (zezwolenia na założenie i przeprowadzenie na nieruchomości linii elektroenergetycznej w okresie od maja 2015 r. do grudnia 2016 r.). Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na ścisłe związanie zaskarżonej decyzji z decyzją o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, którą Skarżąca zaskarżyła odrębną skargą zarejestrowaną pod sygn. akt IV SA/Wa 2578/15. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskrzonej decyzji Z. K. podała, że na nieruchomości nie ma konieczności wykonywania długotrwałych prac związanych z realizacją inwestycji, ponieważ nie jest na niej planowane usytuowanie słupa wysokiego napięcia, nie ma potrzeby wyburzania zabudowań lub przeprowadzenia intensywnej wycinki, a prace inwestycyjne będą możliwe dopiero po wydaniu pozwolenia na budowę. Stwierdziła, że wstrzymanie wykonania jedynie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu niweczy sens tej instytucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca sama przyznaje, że na nieruchomości nie ma konieczności wykonywania długotrwałych prac związanych z realizacją inwestycji, ponieważ nie jest na niej planowane usytuowanie słupa wysokiego napięcia, nie ma potrzeby wyburzania zabudowań lub przeprowadzenia intensywnej wycinki, a prace inwestycyjne będą możliwe dopiero po wydaniu pozwolenia na budowę. Wszystko to świadczy o tym, że nawet w razie realizacji inwestycji nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z kolei zaś jeśli chodzi o argument, że wstrzymanie wykonania jedynie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu niweczy sens tej instytucji Sąd stwierdza, że nie ma podstaw do "automatycznego" wstrzymywania wykonania decyzji zezwalającej inwestorowi na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Stosownie bowiem do art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 782), w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 124 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Powyższy przepis wyraźnie wyłącza obowiązek "automatycznego" wstrzymania wykonania przez organ decyzji o niezwłocznym zajęciu. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania tego rodzaju decyzji może nastąpić jedynie w razie spełnienia przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. (por: postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2014 r. sygn. akt I OZ 1124/14 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że zaskarżonej decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wstrzymanie wykonania decyzji opatrzonej rygorem natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. byłoby działaniem sprzecznym z założeniem ustawodawcy i niweczyłoby cel takiego uregulowania. Na koniec trzeba podkreślić, że wydanie zaskarżonej decyzji było uzasadnione ważnym interesem gospodarczym. Budowa linii energetycznej niewątpliwie poprawi stabilność i dostępność zasilania w energię elektryczną oraz pozwoli na zwiększenie możliwości przyłączenia nowych odbiorców w regionie wschodniej Polski. Znaczenie ma również terminowe realizowanie inwestycji, finansowanej ze środków Unii Europejskiej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 80/15 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.