IV SA/Wa 2591/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Gminy W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Gmina W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Sądu skargę na postanowienie z [...] października 2014 r. Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zażalenia na postanowienie z [...] czerwca 2014 r. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we [...]. Postanowieniem z [...] czerwca 2014 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we [...] wyraził stanowisko, że realizacja przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi [...] przebiega etapowo i że nie zmieniły się jego środowiskowe uwarunkowania określone w decyzji z [...] sierpnia 2010 r. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we [...]. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, że realizacja postanowienia z [...] czerwca 2014 r. może doprowadzić do powstania nieodwracalnych albo co najmniej trudnych do odwrócenia następstw. Zdaniem strony skarżącej mają one polegać na uruchomieniu całego szeregu działań, które prowadzić będą do drastycznego ograniczenia liczby ekranów akustycznych planowanych wzdłuż drogi [...], co w przyszłości przełoży się na zdrowie i komfort mieszkańców skarżącej gminy. Celem uniknięcia rozpoczynania działań i wiążących się z nim kosztów, których prawidłowość zależeć będzie od rozstrzygnięcia niniejszego postępowania wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W świetle powyższego należy zauważyć, że zasadą jest, że przedmiotem postanowienia o wstrzymaniu wykonania jest akt zaskarżony do sądu administracyjnego. W wyjątkowych zaś przypadkach przedmiotem takiego rozstrzygnięcia mogą być inne akty podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Dalej wskazać należy, że aby możliwe było zastosowanie normy art. 61 § 3 p.p.s.a. koniecznym jest aby wniosek dotyczył aktu lub czynności, które nadają się do wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2004 r. sygn. akt OZ 26/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05). Nie każdy bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. W niniejszym postępowaniu przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest postanowienie z [...] października 2014 r. Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska umarzające postępowanie zażaleniowe. Postanowieniem tym organ uznał, że istnieje przeszkoda do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia na skutek wniesionych zażaleń od postanowienia z [...] czerwca 2014 r. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie nadaje się do wykonania, albowiem nie kreuje nowej sytuacji strony skarżącej w sferze jej obowiązków, a tym samym nie podlega wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Postanowienie to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art 61 § 3 p.p.s.a. Nadto następstw takich nie spowoduje postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we [...] z [...] czerwca 2014 r. Twierdzenie strony skarżącej, iż postanowienie to rodzi konieczność uruchomienia całego szeregu działań zmierzających do drastycznego ograniczenia liczby ekranów akustycznych planowanych wzdłuż drogi ekspresowej, jest chybione. Postanowienie to nie nakłada na żadną ze stron postępowania jakichkolwiek obowiązków, a stwierdza jedynie, że z punktu widzenia uwarunkowań środowiskowych, realizacja inwestycji polegającej na budowie drogi ekspresowej może być w dalszym ciągu kontynuowana. W świetle powyższego Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] października 2014 r. nie może zostać uwzględniony. Z tych względów, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.