IV SA/Wa 2595/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Małgorzata Leśniewska - po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. P. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w ramach prawa pomocy w postępowaniu przed administracyjnym drugiej instancji w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: przyznać radcy prawnemu K. P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 złotych (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 16 września 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił w przedmiotowej sprawie dla S. J. (dalej skarżący) radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] wyznaczyła dla skarżącego radcę prawnego w osobie K. C.. Wyrokiem z dnia 16 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, zaś postanowieniem z 17 lutego 2016 r. starszy referendarz sądowy przyznał ww. radcy prawnemu kwotę 442,80 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wyznaczony pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 16 lutego 2016 r., zaś po doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, w dniu 18 kwietnia 2016 r. wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zawarł w niej m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. Dnia 27 kwietnia 2016 r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] cofnęła udzielone w niniejszej sprawie pełnomocnictwo dla K. C. i wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego K.P.. W piśmie procesowym z dnia 19 kwietnia 2017 r. r. pr. K. P. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, iż koszty nie zostały w całości, ani w części zapłacone. Podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w imieniu skarżącego stawił się r. pr. K. P., poparł skargę kasacyjną, wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części. Wyrokiem z dnia 19 maja 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną. Pismem z dnia 27 czerwca 2017 r. r. pr. K. P. wniósł o przyznanie nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805). Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie natomiast do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł. W myśl zaś § 21 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia w drugiej instancji za udział w rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym opłata maksymalna wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, radca prawny K. P. brał udział w rozprawie, która odbyła się 19 maja 2017 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jednakże nie prowadził on niniejszej sprawy w pierwszej instancji albowiem został wyznaczony pełnomocnikiem skarżącego po wniesieniu skargi kasacyjnej przez dotychczasowego pełnomocnika. Wobec powyższego opłata maksymalna wynosi 75% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonego radcy prawnego, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty ponad wysokość minimalną, przewidzianą przez § 4 ust. 1 rozporządzenia (opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy). Radcy prawnemu należało przyznać, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, wynagrodzenie w wysokości 180 zł, zaś stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. Na podstawie art. 250 § 1 i 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.