IV SA/Wa 2616/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącej r. pr. J. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. H. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w odmowy stwierdzenia nieważności decyzji przyznaje r. pr. J. K., prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w W. przy ul. [...], ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) zł, powiększoną o kwotę 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą równowartość kwoty podatku od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 6 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na wymienioną w sentencji decyzję (k. 27). Postanowieniem z dnia 22 lipca 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego (k. 70). Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącej r. pr. J. K. (k. 82), której skarżąca udzieliła pełnomocnictwa (k. 92). Pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządził skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu i wniósł ją do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o zasądzenie na swą rzecz wynagrodzenia za udzieloną i nieopłaconą pomoc prawną (k. 95). Skarga kasacyjna została oddalona w dniu 29 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a." wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Miarodajne w tej mierze w niniejszej sprawie jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwane dalej "rozporządzeniem". Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, nie mniej niż 120 zł. Z kolei § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w sprawach w nim wymienionych, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie, wynosi 240 zł. Ponadto § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Usługi prawnicze świadczone z urzędu, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22%. Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, że pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, należało na podstawie art. 250 p. p. s. a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a i § 2 ust. 3 rozporządzenia orzec, jak w sentencji.