IV SA/Wa 2638/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. P. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] w przedmiocie nadania statusu uchodźcy postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. P. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2012 r. przyznano E. M. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Pismem z dnia 17 grudnia 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokata M. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w niniejszej sprawie. Na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.). Przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 240 (dwieście czterdzieści) złotych. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach opłata za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia (art. 41 ust. 1 w związku z art. 146 a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług /Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm./). W przedmiotowej sprawie w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji pełnomocnik skarżącego zapoznał z aktami sprawy oraz reprezentował skarżącego na rozprawie. Adwokat powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w powołanym przepisie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.