IV SA/Wa 2649/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi J. S. i H. S. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić wniosek W piśmie dnia 6 września 2014 r. J. S. złożył kolejny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. i H. S. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że wniosek J. S. o przyznanie prawa pomocy został potraktowany jako kolejny wniosek o zmianę postanowienia z dnia 8 kwietnia 2014 r., którym odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i przyznania adwokata. Stosownie do treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej zwaną Ppsa), postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Wobec tego postanowienia niekończące postępowania w sprawie, zatem także postanowienia w przedmiocie prawa pomocy, mogą być uchylane lub zmieniane jedynie w razie zmiany okoliczności sprawy. Należy przez to rozumieć zmianę okoliczności faktycznych jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wcześniej wydane. W postanowieniu z dnia 31 maja 2005 r. sygn. akt II OZ 408/05 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony ponownie, jeśli nastąpiła zmiana okoliczności, która stanowiła podstawę orzeczenia o przyznaniu lub odmowie przyznania prawa pomocy. Jedynie w takiej sytuacji dopuszczalne byłoby wydanie orzeczenia o odmiennej niż wcześniejsza treści, poprzez zastosowanie powołanego art. 165 Ppsa. Warunkiem pozytywnego rozpatrzenia wniosku o zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że w taki sposób zmieniła się jej sytuacja majątkowa i możliwości płatnicze, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. W poprzednio złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy, który Sąd rozstrzygnął postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014 r. skarżący podał, że jego rodzina nie posiada kont i lokat dewizowych, tylko kredyty bankowe (zawiadomienie z [...] z dnia [...] lipca 2009 r. o wysokości raty pożyczki), że jest jedynym żywicielem rodziny, pozostali domownicy są osobami bezrobotnymi (decyzja Starosty Powiatu M. z dnia [...] września 2012 r. o zakwalifikowaniu B. N. - córki - do osób bezrobotnych oraz odmowie przyznania prawa do zasiłku), że nie otrzymuje dopłat do gruntów rolnych (zaświadczenie z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o nieotrzymywaniu dopłat do gruntów rolnych) i nie korzysta z pomocy gminnego ośrodka pomocy społecznej (zaświadczenie z Ośrodka Pomocy Społecznej w P. o nie korzystaniu z pomocy społecznej). Otrzymuje rentę w wysokości 1382 zł brutto, oraz spłaca pożyczkę w kwocie 576 zł. Ponadto oświadczył, że jest właścicielem domu o pow. 123 m2 i nieruchomości rolnej o pow. 1,68 ha. Sąd orzekając wówczas w sprawie złożonego wniosku przyjął, że skoro skarżący uzyskał kredyt w wysokości 84 097,05 zł oraz nie nadesłał żądanych kopii umów uniemożliwia to fakt udzielania J. S. kredytów bankowych świadczy o tym, że posiada on zweryfikowaną przez profesjonalne instytucje finansowe, zdolność kredytową czyli po uwzględnieniu podstawowych kosztów utrzymania jest w stanie zaoszczędzić część dochodu z przeznaczeniem na inne cele. Na marginesie jedynie należy wspomnieć, że poprzednie postanowienie Sądu I instancji było przedmiotem zażalenia, które to Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 czerwca 2014 r., sygn. I OZ 498/14 oddalił. W nowo nadesłanym wniosku skarżący praktycznie powtórzył podnoszone wcześniej argumenty. Oświadczył, że osiąga dochód miesięczny w kwocie 1251,1 z brutto oraz spłaca pożyczkę. Stwierdzić zatem należy, że sytuacja majątkowa skarżącego praktycznie nie uległa zmianie. W dalszym ciągu spłaca również kredyt bankowy, zatem dalej aktualne pozostaje stanowisko, że skarżący posiada zdolność kredytową i po uwzględnieniu podstawowych kosztów utrzymania jest w stanie zaoszczędzić część dochodu z przeznaczeniem na inne cele. Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że wniosek o przyznanie prawa pomocy podpisał jedynie J. S. dopisując pod wnioskiem "żona przebywa u rodziny". Wobec tego Sąd uznał, że pochodzi on wyłącznie od J. S. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że wniosek o zmianę postanowienia z dnia 8 kwietnia 2014 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Dlatego na podstawie art. 165 Ppsa należało orzec jak w sentencji.