IV SA/Wa 2662/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Rząsa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K., K. K. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie solidarnie na rzecz skarżących R. K. i K. K. kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z [...] listopada 2020 r. (data złożenia w siedzibie organu 4 listopada 2020 r.) R.K. oraz K.K. (dalej: "skarżący") wnieśli skargę na uchwałę Rady Gminy [...] (dalej: "Rada" lub "organ") z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] podjętą w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], części wsi [...] (dalej: "zaskarżona uchwała"). Zarządzeniem z 10 grudnia 2020 r. Sąd wezwał Radę do nadesłania w terminie 7 dni, całości akt planistycznych sprawy oraz wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego przez skarżących, bądź złożenia oświadczenia, że wezwanie skarżących do usunięcia naruszenia prawa nie wpłynęło do organu. Pismem z 11 stycznia 2021 r. Rada nadesłała całość akt administracyjnych sprawy oraz kopię wezwania do usunięcia naruszenia prawa z 2 września 2020 r. (data złożenia w siedzibie organu 3 września 2020 r.). Z treści notatki urzędowej z 6 kwietnia 2021 r. wynika, iż zarówno wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jak i skarga zostały złożone bezpośrednio w siedzibie organu. Dodatkowo, Rada oświadczyła, iż nie udzieliła odpowiedzi na wystosowane wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (zob. notatka urzędowa z 6 kwietnia 2021 r.). Odnosząc się do treści skargi, Rada wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skarga w niniejszej sprawie oparta została na art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2020 r. poz. 713 z późn. zm.; dalej: "u.s.g."). Zgodnie z tym przepisem, w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie znajduje zastosowanie powyższy przepis w tak przytoczonym brzmieniu, co wynika z art. 17 ust. 2 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935; dalej: "ustawa nowelizująca"). Stosownie do tych przepisów, art. 52 i art. 53 p.p.s.a. oraz przepisy u.s.g., w ich brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, tj. po 1 czerwca 2017 r. Ponieważ zaskarżona uchwała Rady Gminy [...] została podjęta w dniu [...] grudnia 2012 r., a więc przed zmianą art. 101 ust. 1 u.s.g. (polegającą na rezygnacji z wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na akty podejmowane przez organ gminy) oraz art. 53 p.p.s.a. (zgodnie z którym od dnia 1 czerwca 2017 r. skargę na akty, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., tj. akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, można wnieść w każdym czasie), skarżący byli zobowiązani do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa i do zachowania terminu do wniesienia skargi przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a. - w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia jest obligatoryjnym elementem skuteczności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy podjętą przed 1 czerwca 2017 r., w tym na uchwałę będącą przedmiotem niniejszej sprawy. Bezspornym w sprawie jest, że skarżący pismem z 2 września 2020 r., które wpłynęło do organu w dniu 3 września 2020 r., wystąpili do Rady z wezwaniem o uchylenie zaskarżonej uchwały. Stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r.), w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60) wyjaśnił, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Oznacza to, że skargę na uchwałę rady gminy podjętą przed 1 czerwca 2017 r., w trybie art. 101 u.s.g., należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi rady gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, a jeżeli rada nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania. Przenosząc przedstawione wyżej rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że doręczenie organowi w dniu 3 września 2020 r. wezwania do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą, rozpoczęło bieg terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. - w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Wobec tego, że organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w terminie 30 dni od jego wniesienia, skargę należało wnieść w terminie 60 dni od dnia wpływu wezwania do organu. Termin 60 dniowy, o jakim mowa wyżej, rozpoczął więc bieg dnia 4 września 2020 r. i upłynął 2 listopada 2020 r. Wobec tego, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w siedzibie organu w dniu 4 listopada 2020 r., tj. po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Wpis od skargi zwrócono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.