IV SA/Wa 2697/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wprowadzenia bydła do obrotu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. S. S. wniósł do Sądu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] września 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w S. z dnia [...] sierpnia 2012 r. o zakazie wprowadzenia do obrotu bydła pochodzącego z gospodarstwa S. S., położonego w miejscowości P. przy ul. [...]. W skardze do Sądu wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący jest zobowiązany uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, powołując konkretne okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11 oraz z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11). Uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, lecz jego materialnoprawną argumentację, stąd treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. Skarżący nie uprawdopodobnił, aby wykonanie decyzji mogło doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. Za takie uzasadnienie nie może być uznane lakoniczne stwierdzenie, że "hodowla zwierząt do naturalnej śmierci w gospodarstwie doprowadzi moje gospodarstwo do bankructwa i upadku". Należy bowiem wziąć pod uwagę, że wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter tymczasowy, gdyż - zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a. - upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Nawet gdyby Sąd uznał racje skarżącego i uchylił zaskarżoną decyzję, co - biorąc pod uwagę terminy wyznaczania rozpraw - może nastąpić w ciągu kilku miesięcy, to nie można uznać, że koszt żywienia i chowu zwierząt objętych zakazem wprowadzenia do obrotu w ciągu tych kilku miesięcy byłby tego rzędu, że stworzyłby niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skoro nie wskazano okoliczności, o których wyżej mowa, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 P.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.