IV SA/Wa 2722/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2017 r. sprawy ze skargi Gminy B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej Gminy B. kwotę 8940 (osiem tysięcy dziewięćset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z [...] sierpnia 2016 r. Nr [...], Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) zwanej dalej jako k.p.a. w związku z art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 1774) zwanej dalej jako ugn po rozpatrzeniu odwołania Burmistrza Gminy B., utrzymał w mocy decyzję Starosty P. nr [...] z dnia [...].05.2016 r. orzekającą o ustaleniu odszkodowania za grunt oznaczony w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] ha, zajęty pod część drogi publicznej gminnej - ul. [...] we wsi O. gm. B. W uzasadnieniu organ wskazał, że w/w decyzją Starosta P. po rozpatrzeniu wniosku W. i A. małż. C. ustalił za opisaną wyżej nieruchomość odszkodowanie w wysokości [...] zł ([...]złotych) i przyznał je na rzecz W. i A. małż. C. Do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja nr [...] z dnia [...].05.2016 r. stanie się ostateczna, organ pierwszej instancji zobowiązał Burmistrza Gminy B. Od powyższej decyzji w imieniu Gminy B. odwołanie złożył Burmistrz Gminy B. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ pierwszej instancji. Po rozpatrzeniu odwołania i zbadaniu całości akt sprawy stwierdzono, iż materiał dowodowy nie uzasadnia jego uwzględnienia. Dokonana przez organ pierwszej instancji ocena stanu prawnego i faktycznego nie budzi zastrzeżeń. Będący podstawą rozstrzygnięcia przepis art. 73 wskazanej wcześniej ustawy z dnia 13 października 1998 r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną stanowi, że nieruchomości pozostające w dniu 31.12.1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 01.01.1999r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Zgodnie zaś z ustępem 4 ww. artykułu, odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1 będzie ustalane i wypłacane według zasad i trybu określonych w przepisach o odszkodowaniach za wywłaszczone nieruchomości, na wniosek właściciela nieruchomości złożony w okresie od dnia 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Po upływie tego okresu roszczenie wygasa. W niniejszej sprawie stosowny wniosek został złożony w dniu 19.12.2005 r. Ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...].01.2013r. Wojewoda [...] stwierdził nabycie przez Gminę B. z mocy prawa z dniem 1 stycznia1999 r. własności gruntu zajętego pod część [...] we wsi O. gm. B., oznaczonego w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] o pow. [...] m2 w obr. [...]. W kontrolowanym postępowaniu w wyniku wielu działań w konsekwencji ustalono, że na dzień 31.12.1998 r. współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości byli W. i A. małż. C. co potwierdza wpis w księdze wieczystej KW [...]. Istota rozpoznawanej sprawy dotyczy, zatem prawidłowości ustalenia przez orzekający w sprawie organ pierwszej instancji wysokości należnego odszkodowania za utratę prawa własności. Jak wynika z cytowanego przepisu art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998r. odszkodowanie za nieruchomość, która przeszła na własność jednostki samorządowej lub Skarbu Państwa ustala się i wypłaca według zasad i trybu określonego w przepisach o odszkodowaniach za wywłaszczone nieruchomości, a więc przepisów Rozdziału 5 Działu III i Rozdziału 1 Działu IV ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Podstawę obliczenia odszkodowania stanowi stan nieruchomości na dzień wejścia w życie ustawy, czyli 29.10.1998 r. Odesłanie do przepisów regulujących sprawę odszkodowań za nieruchomości wywłaszczone oznacza, że stosownie do art. 130 ugn, w przypadku, gdy właściwy organ wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu (ale według jej stanu z dnia 29.10.1998 r.), wysokość odszkodowania ustala się na dzień wydania decyzji o odszkodowaniu. Określenie wartości nieruchomości stanowiące podstawę ustalenia odszkodowania, następuje zgodnie z wymogami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 z późno zm.), znowelizowanego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2011 r., które weszło w życie w dniu 26.08.2011 r. (Dz. U. Nr 165 z 2011 r. poz. 985), wydanego w oparciu o delegację ustawową z art. 159 ugn oraz standardami zawodowymi - art. 175 ust. 1 ugn. Zgodnie z mającymi zastosowanie w sprawie przepisami art. 129 ust. 5 i art. 130 ust. 2 ugn odszkodowanie ustala starosta wykonujący zadania zakresu administracji publicznej po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości. Po ponownym przeprowadzeniu przez Starostę P. przewidzianego prawem postępowania oraz po zasięgnięciu, zgodnie z art. 130 ust. 2 ugn opinii rzeczoznawcy majątkowego M. M. (nr uprawnień [...]), została wydana decyzja nr [...] z dnia [...].05.2016 r. ustalająca odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość w łącznej wysokości [...] zł. Celem umożliwienia stronom postępowania najpełniejszej możliwości zajęcia stanowiska, co do wyników postępowania dowodowego i zapoznania się ze sporządzonym operatem szacunkowym, organ pierwszej instancji pismem z dnia 22.04.2016 r. powiadomił strony postępowania o zgromadzonym materialne dowodowym. Biegła w operacie szacunkowym z dnia [...].04.2016 r. dokonując określenia wartości działki ewidencyjnej nr [...] o pow. [...] ha zastosowała się do dyspozycji § 36 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109) znowelizowanego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2011 r. Zgodnie z § 36 ust. 4 zmienionego rozporządzenia z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego w przypadku, gdy na realizację inwestycji drogowej została wywłaszczona lub przejęta z mocy prawa nieruchomość, która na dzień wydania decyzji była przeznaczona pod inwestycję drogową, wartość rynkową określa się, przyjmując przeznaczenie nieruchomości przeważające wśród gruntów przyległych, chyba, że określenie wartości jest możliwe przy uwzględnieniu cen transakcyjnych nieruchomości drogowych. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio. Stosownie natomiast do § 36 ust. 6 pkt l tego rozporządzenia przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio przy określaniu wartości nieruchomości przeznaczonych, wydzielonych, nabywanych, zajętych lub przejętych pod drogi, a w szczególności przy określaniu wartości nieruchomości lub ich części dla ustalenia odszkodowania, o którym mowa wart. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną z tym, że stan tych nieruchomości przyjmuje się na dzień 29.10.1998 r.; nie uwzględnia się nakładów dokonanych przez osobę uprawnioną po utracie prawa do władania gruntem. Stosownie zaś do ust. 1 § 36 wartość rynkową nieruchomości dla potrzeb ustalenia odszkodowania za nieruchomości wywłaszczane lub przejęte z mocy prawa na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194 ze zm.) określa się przyjmując stan nieruchomości z dnia wydania decyzji, ceny nieruchomości z dnia ustalenia odszkodowania a przeznaczenie nieruchomości zgodnie z art. 154 ustawy bez uwzględnienia ustaleń decyzji. W przypadku, gdy dane z lokalnego i regionalnego rynku nieruchomości są niewystarczające do określenia wartości rynkowej zgodnie z ust. l, wartość nieruchomości objętej decyzją określa się w podejściu kosztowym (ust. 2). W myśl ust. 3 pkt 2 tego paragrafu, w przypadku, gdy przeznaczenie nieruchomości, zgodnie z celem wywłaszczenia, powoduje zwiększenie jej wartości, wartość rynkową nieruchomości zajętych pod drogi publiczne stanowi iloczyn wartości 1m2 gruntów o przeznaczeniu przeważającym wśród gruntów przyległych i ich powierzchni powiększony, na podstawie badania rynku nieruchomości, nie więcej jednak niż 50 %. W niniejszej sprawie odszkodowanie zostało ustalone w oparciu o podejście porównawcze przy zastosowaniu metody porównywania parami, przy wykorzystaniu do porównań cen transakcyjnych nieruchomości gruntowych niezabudowanych przeznaczonych pod drogi publiczne na terenie gminy B. w okresie styczeń 2014 r. - marzec 2016 r. Biegła określając wartość nieruchomości uwzględniła: położenie, stan prawny, przeznaczenie, sposób korzystania oraz inne cechy wpływające na jej wartość: lokalizację nieruchomości, sąsiedztwo, uzbrojenie w terenie, wielkość i kształt działki oraz aktualnie kształtujące się ceny w obrocie nieruchomościami (art. 134 ust. 2 ugn). Zgodnie z miejscowym planem ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta gminy B. zatwierdzony Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia [...].11.1994 r. na dzień 29.10.1998 r. wyceniana nieruchomość położona była w obszarze oznaczonym symbolem 35 KDw jako przeznaczona pod urządzenia komunikacyjne, ciąg od drogi wojewódzkiej nr [...]. Analiza operatu w ocenie organu wykazała, że zawiera on wszystkie wymagane elementy formalne wskazane w § 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego konieczności przyjęcia do porównań transakcji o mniejszej różnicy powierzchni, organ wskazał, że powierzchnia działki nie stanowi samodzielnie wyodrębnionej cechy wpływającej na wartość wycenianej nieruchomości. Cecha - powierzchnia ogólna wraz z kształtem działki posiada wagę 20% wpływu na wartość, nie jest więc ona samodzielną cechą wpływającą w decydującym znaczeniu na wartość wycenianej działki. Jeżeli w ocenie Burmistrza Gminy B. w sporządzonym na zlecenie organu pierwszej instancji i przyjętym jako podstawa ustalenia odszkodowania operacie szacunkowym istnieją nieprawidłowości w zakresie sposobu wyceny nieruchomości to przysługiwało mu uprawnienie do zwrócenia się do odpowiedniej organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych o dokonanie oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego, choćby po to, by przedłożyć organowi stosowny przeciwdowód z opinii organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych do zakwestionowanego przez nich operatu szacunkowego (por. wyrok NSA z dnia 14.03.2007r., I OSK 322/06; wyrok WSA w Warszawie z dnia 31.08.2006r. l SA/Wa 1107/05). W wyroku WSA w Warszawie z dnia 30.01.2008r. w sprawie o sygn. l SA/Wa 1833/07 wyrażono m. in. tezę, że "Dopiero w przypadku, gdy operat szacunkowy oraz wyjaśnienia złożone przez biegłego na żądanie organu w dalszym ciągu są kwestionowane, na stronę przechodzi ciężar przeprowadzenia przeciwdowodu z opinii organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych ( ... )". Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Gmina B., zarzucając postępowaniu administracyjnemu prowadzonemu przez Wojewodę [...] oraz wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie: 1) przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, tj. art. 7 i 77 w zw. z art. 138 kpa, polegającego na braku odniesienia się przez Wojewodę [...] do merytorycznych zastrzeżeń podnoszonych w odwołaniu od decyzji Starosty P. przez Gminę pod adresem operatu szacunkowego zleconego przez Starostę P., z dnia [...] kwietnia 2016 r. (wartość nieruchomości przejętej wyceniono na kwotę [...] zł) - stanowiącego podstawę do wydania decyzji w sprawie - przy jednoczesnym braku odniesienia się do przedstawionego przez Stronę dowodu w postaci opinii biegłej - operatu szacunkowego sporządzonego przez E. W. w dniu [...] czerwca 2016 r. (wartość odszkodowania wyceniono na kwotę [...] zł) przez uznanie, że organ odwoławczy mógłby się ustosunkować do treści tego operatu dopiero wówczas gdyby Strona zwróciła się do odpowiedniej organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych o dokonanie oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego a następnie przedłożyła organowi stosowny przeciwdowód z opinii organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych do zakwestionowanego przez nich operatu szacunkowego. Tymczasem to do obowiązków organu odwoławczego należało wyjaśnienie sprawy i m.in. wezwanie w tym celu biegłej M. M. do ustosunkowania się do treści złożonego przez Gminę B. dowodu w postaci złożonego operatu szacunkowego rzeczoznawcy E. W.; 2) art. 136 kpa przez jego błędne niezastosowanie, co miało wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, polegające na braku przeprowadzenia przez Wojewodę [...] na wniosek Gminy B., zawarty w piśmie z dnia 4 sierpnia 2016r. uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie dowodu z opinii biegłej rzeczoznawcy majątkowego E. W. z dnia [...] czerwca 2016 r. na okoliczność zasadności podniesionych przez Gminę w odwołaniu zarzutów merytorycznych pod adresem operatu szacunkowego zleconego przez Starostę P. M. M. z dnia 6 kwietnia 2016 r. Tymczasem w ocenie Skarżącej obowiązkiem organu odwoławczego było dokonanie weryfikacji przyczyn rozbieżności wysokości należnego odszkodowania i przeprowadzenie w tym zakresie uzupełniającego postępowania dowodowego, polegającego w pierwszym rzędzie na zwróceniu się do biegłej M. M. i zobowiązanie jej do wyjaśnienia przyczyn zastosowania takiej, a nie innej metodologii postępowania przy ustalaniu wysokości odszkodowania, w szczególności wyjaśnienia dlaczego do porównania z nieruchomością wycenianą zostały przyjęte przez biegłą M. M. transakcje nieruchomości o powierzchni znacznie odbiegającej od powierzchni nieruchomości będącej przedmiotem wyceny. Ze względu na fakt istnienia na rynku nieruchomości działek o powierzchni większej niż nieruchomości przyjęte do porównania z nieruchomością wycenianą bardziej zasadne byłoby wzięcie do porównania nieruchomości o mniejszej różnicy powierzchni. Organ powinien także zobowiązać biegłą - w ramach uzupełniającego postępowania dowodowego - do wyjaśnienia dlaczego jedna z transakcji, która została przytoczona w opinii, dotyczyła nieruchomości zajętej pod drogę wewnętrzną w sytuacji, w której rzeczoznawca, zgodnie z wzmianką w rozdziale 8, określiła dla potrzeb wyceny rynek nieruchomości gruntowych przeznaczonych pod drogi publiczne, co stoi w sprzeczności z przeznaczeniem działki; 3) przepisu procesowego tj. art. 107 § 3 kpa przez brak odniesienia się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do: - wszelkich zarzutów i zastrzeżeń podniesionych przez Gminę B. w odwołaniu od decyzji Starosty P., dotyczących operatu szacunkowego sporządzonego przez M. M.; - treści przedłożonego przez Gminę B. na etapie postępowania odwoławczego operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego E. W. przez uznanie, że organ odwoławczy mógłby się ustosunkować do treści tego operatu dopiero wówczas gdyby Strona zwróciła się do odpowiedniej organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych o dokonanie oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego, a następnie przedłożyła organowi stosowny przeciwdowód z opinii organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych do zakwestionowanego przez nich operatu szacunkowego. Mając na względzie powyżej wskazane naruszenie przez Wojewodę [...] podanych przepisów regulujących postępowanie dowodowe w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość przejętą przez Gminę B. na mocy art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną (Dz. U. Nr 133 poz. 872 ze zm.), Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżoną decyzję w całości, 2) zasądzenia od Wojewody [...] na rzecz Gminy B. zwrot kosztów postępowania, w tym także zwrot kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ ustosunkował się do operatu złożonego w toku postępowania odwoławczego przez stronę skarżącą, uznając że został on wykonany nieprawidłowo i wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie w zakresie w jakim zarzuca naruszenie przez organ odwoławczy przepisów postępowania tj. art. 7, 77,107 § 3 oraz 138 § 1 k.p.a. Jak wynika z akt sprawy strona skarżąca na etapie postępowania odwoławczego dołączyła sporządzony na jej zlecenie, przez biegłego rzeczoznawcę operat szacunkowy. Ustalona na jego podstawie wartość odszkodowania za objęte postępowaniem nieruchomości znacząco odbiega od wartości, przyjętej przez organy. Organ II instancji nie dokonał jednak jego oceny, jako dowodu w sprawie, ograniczając się jedynie do oceny operatu sporządzonego w toku postępowania na zlecenie organu I instancji. Jak wskazał zaś Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt I OSK 126/10 (https:l/cbois.nsa.gov.pl), "operat szacunkowy, niezależnie od tego czy sporządzony został na zlecenie organu, czy też strony postępowania, ma wszystkie cechy opinii biegłego, o jakiej mowa w art. 84 § 1 k.p.a., skoro jego sporządzenie wymaga wiadomości specjalnych. Zatem opinia taka podlega ocenie, gdyż organ na tej podstawie rozstrzyga o jednym z obligatoryjnych elementów decyzji orzekającej o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości, a mianowicie o wysokości odszkodowania podlegającego zwrotowi". W orzecznictwie za ugruntowany należy uznać także pogląd, że skoro operat szacunkowy wpływa bezpośrednio na treść decyzji kształtującej obowiązek finansowy strony postępowania, to winien spełniać wymogi formalne określone w rozporządzeniu z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego, jak i opierać się na prawidłowych danych dotyczących szacowanej nieruchomości, właściwym doborze nieruchomości podobnych oraz właściwym wychwyceniu cech różniących nieruchomości podobne od nieruchomości wycenianej i właściwym ustaleniu współczynników korygujących. Na organie spoczywa obowiązek dokładnego wyjaśnienia sprawy (art. 7 k.p.a.) oraz podjęcia niezbędnych działań dla prawidłowego ustalenia wartości nieruchomości i należnej opłaty, a zatem i obowiązek oceny wiarygodności sporządzonej opinii. Zarówno organy administracji, jak i sądy rozpoznające sprawę mają obowiązek ocenić na podstawie art. 80 k.p.a. wartość dowodową operatu szacunkowego (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 marca 2008 r. sygn. I OSK 374/07, LEX 454007). Również wybór podejścia oraz metody i techniki szacowania należący do rzeczoznawcy majątkowego nie oznacza, że rzeczoznawca działa tu w sposób dowolny, gdyż w tym zakresie rzeczoznawca obowiązany jest uzasadnić swoje stanowisko (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2008 r. sygn. I OSK 852/07, LEX 496165). Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela przedstawione poglądy. Wobec tego sporządzony na zlecenie strony skarżącej operat szacunkowy przez biegłego rzeczoznawcę, będący "opinią prywatną" winny był również podlegać ocenie organu administracji, który w oparciu o wszystkie dowody rozstrzyga sprawę w zakresie wysokości odszkodowania. W myśl art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. organ orzekający ma nie tylko prawo, ale i obowiązek zbadać, czy przedłożone operaty szacunkowe sporządzone zostały zgodnie z przepisami oraz czy są logiczne i zupełne. Rozważania te powinny znaleźć odbicie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (z art. 107 § 3 k.p.a.). Dodać też należy, że w przypadku istniejących wątpliwości względnie niejasności, organ powinien zażądać od rzeczoznawcy/ców stosownych wyjaśnień lub uzupełnienia wyceny, a nawet zlecić wykonanie nowego operatu. W sytuacji zaś istnienia, w ocenie organu prawidłowo sporządzonych, ale rozbieżnych operatów szacunkowych określających wartość tej samej nieruchomości dla tożsamego celu wyceny, rozważyć zlecenie dokonania oceny prawidłowości sporządzenia operatów szacunkowych organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych zgodnie z art. 157 ugn. Dopiero po dokonaniu weryfikacji i stwierdzeniu przez organ, który złożony przez rzeczoznawcę operat szacunkowy spełnia nie tylko formalne wymogi takiego dokumentu, określone w rozporządzeniu wykonawczym w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego, ale również opiera się na prawidłowych danych dotyczących szacowanej nieruchomości, może on stanowić podstawę rozstrzygnięcia w sprawie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145§ 1 pkt 1 lit c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję. Orzeczenie o kosztach oparto o art. 200 i 205 w/w ustawy. Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy zobligowany będzie do dokonania oceny także przedłożonego przez stronę skarżącą operatu, jako dowodu w sprawie.